licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Valcyte


Klasyfikacja terapeutyczna:
J05AB14 - Walgancyklowir
Hamuje rozwój i rozprzestrzenianie się wirusów opryszczki; stosowany w leczeniu zapalenia siatkówki u chorych na AIDS.

Nazwa Międzynarodowa:
Valganciclovir
Firma:
Roche
Nr świadectwa rejestracji:
15878
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Valcyte tabl. powl. 450 mg 60 szt. Rx 5941,60
R (1) 3,20
(1) Zakażenie wirusem cytomegalii u pacjentów poddawanych przeszczepom narządów miąższowych - profilaktyka po zakończeniu hospitalizacji związanej z transplantacją do 110 dni po przeszczepie
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Produkt leczniczy wskazany jest do początkowego i podtrzymującego leczenia cytomegalowirusowego (CMV) zapalenia siatkówki u pacjentów z nabytym zespołem niedoboru odporności (AIDS). Produkt leczniczy wskazany jest również w zapobieganiu chorobie CMV u pacjentów nie zakażonych wirusem cytomegalii , którzy otrzymali przeszczepiany narząd miąższowy od dawcy zakażonego CMV.

Dawkowanie: Dorośli. Leczenie początkowe zapalenia siatkówki wywołanego przez wirus CMV: u pacjentów z aktywnym zapaleniem siatkówki wywołanym przez CMV, zalecana dawka wynosi 900 mg 2x/dobę przez 21 dni. Dłuższe leczenie początkowe może zwiększać ryzyko toksycznego działania na szpik kostny. Leczenie podtrzymujące zapalenia siatkówki wywołanego przez wirus CMV: po leczeniu początkowym lub u pacjentów z nieaktywnym zapaleniem siatkówki wywołanym przez CMV, zalecana dawka wynosi 900 mg/dobę. Pacjenci, u których wystąpi pogorszenie zapalenia siatkówki, mogą powtórzyć leczenie początkowe; należy jednak brać pod uwagę możliwość oporności wirusa na lek.Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez wirus CMV po przeszczepach narządów miąższowych: zalecana dawka dla pacjentów, którzy zostali poddani przeszczepowi wynosi 900 mg/dobę. Dawkowanie należy rozpocząć w ciągu 10 dni po przeszczepieniu i kontynuować przez kolejne 100 dni. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawki w zależności od klirensu kreatyniny: klirens 60 ml/min. i powyżej - dawka początkowa wynosi 900 mg 2x/dobę, dawka podtrzymująca lub profilaktyczna wynosi 900 mg/dobę; klirens 40-59 ml/min. - dawka początkowa wynosi 450 mg 2x/dobę, dawka podtrzymująca lub profilaktyczna wynosi 450 mg/dobę; klirens 25-39 ml/min. - dawka początkowa wynosi 450 mg/dobę, dawka podtrzymująca lub profilaktyczna wynosi 450 mg co 2 doby; klirens 10-24 ml/min. - dawka początkowa wynosi 450 mg co 2 doby, dawka podtrzymująca lub profilaktyczna wynosi 450 mg 2 razy w tyg.; u pacjentów dializowanych (klirens poniżej 10 ml/min.) nie można podać zaleceń dotyczących właściwego dawkowania.

Uwagi: Tabletki należy przyjmować w miarę możliwości podczas posiłków. Tabletek nie należy przełamywać lub kruszyć.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na walgancyklowir, gancyklowir lub pozostałe składniki preparatu. Nadwrażlwiość na acyklowir i walacyklowir. Ciąża i okres karmienia piersią.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Zaleca się w czasie leczenia monitorowanie bezwzględnej liczby elementów morfotycznych krwi oraz płytek. Szczególnie dokładnie należy kontrolować pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Jeśli podczas leczenia preparatem wystąpi znaczna leukopenia, neutropenia, niedokrwistość i/lub trombocytopenia, należy rozważyć podawanie krwiotwórczych czynników wzrostu i/lub przerwanie leczenia. Należy zachować szczególną ostrożność wyrzucając uszkodzone tabletki ze względu na potencjalną teratogenność i rakotwórczość dla ludzi. Należy unikać bezpośredniego kontaktu uszkodzonych lub pokruszonych tabletek ze skórą i błonami śluzowymi. Nie należy rozpoczynać leczenia preparatem, jeśli bezwzględna liczba neutrofili jest mniejsza niż 500 komórek/µl lub liczba płytek krwi jest mniejsza niż 25 000/µl, lub stężenie hemoglobiny jest mniejsze niż 8 g/dl. Ostrożnie stosować u pacjentów z uprzednio stwierdzoną zmniejszoną liczbą w którejkolwiek z grup komórek krwi obwodowej o nieustalonej przyczynie lub związaną z przyjmowanymi lekami w wywiadzie, a także u chorych poddawanych radioterapii. Ostrożnie stosować u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek; preparatu nie należy stosować u pacjentów poddawanych hemodializie. Walgancyklowiru i imipenemu z cylastatyną nie należy podawać równocześnie, jeśli potencjalne korzyści takiego leczenia nie przewyższają potencjalnego ryzyka. Szczególnie ostrożnie stosować walgancyklowir u pacjentów leczonych didanozyną, lekami o znanym działaniu mielosupresyjnym (np. zydowudyną), lekami zaburzającymi czynność nerek. Kontrolowane badanie kliniczne z walgancyklowirem stosowanym w zapobieganiu zakażeniom wirusem CMV u pacjentów po przeszczepach, nie zawierają danych dotyczących przeszczepu płuca i jelita ze względu na ograniczona liczbę pacjentów z tego typu przeszczepem. Stosowanie preparatu u dzieci i młodzieży nie jest zalecane. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności preparatu u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u osób w podeszłym wieku.

Interakcje: Nie przeprowadzono badań in vivo dotyczących interakcji leków z walgancyklowirem. Ponieważ walgancyklowir jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do gancyklowiru, oczekuje się, że interakcje z innymi lekami będą podobne do obserwowanych w przypadku gancyklowiru. Opisano drgawki u pacjentów przyjmujących imipenem z cylastatyną i gancyklowir - leków tych nie należy stosować równocześnie, jeśli potencjalne korzyści takiego leczenia nie przewyższają potencjalnego ryzyka. Probenecyd podawany razem z doustną postacią gancyklowiru może powodować istotne zmniejszenie klirensu nerkowego gancyklowiru (20%) i zwiększenie ekspozycji na lek (40%), a tym samym nasilać jego toksyczność. Jednoczesne podanie z zydowudyną zwiększa jej biodostępność, zmniejszając biodostępność gancyklowiru - należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania. Ponieważ zarówno gancyklowir, jak i zydowudyna mogą powodować neutropenię i niedokrwistość, niektórzy pacjenci mogą nie tolerować równoczesnego leczenia tymi lekami w pełnych dawkach. Podczas jednoczesnego stosowania z didanozyną, gancyklowir może nasilać jej toksyczność. Jednoczesne podanie doustnej postaci mykofenolanu mofetylu (MMF) i dożylnej postaci gancyklowiru, które mogą konkurować o wydzielanie kanalikowe, może spowodować zwiększenie stężeń glukuronidu kwasu mykofenolowego (MPAG) i gancyklowiru. Nie przewiduje się znaczących zmian farmakokinetyki kwasu mykofenolowego (MPAG) i nie jest konieczne dostosowanie dawek MMF. U pacjentów z niewydolnością nerek, którym podaje się jednocześnie MMF, jak i gancyklowir, należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania gancyklowiru i dokładnie obserwować pacjentów. Ponieważ zarówno MMF, jak i gancyklowir mogą powodować neutropenię i leukopenię, pacjentów należy obserwować (toksyczność obu leków może się sumować). Nie zaobserwowano istotnych klinicznie zmian w farmakokinetyce po równoczesnym podaniu gancyklowiru i zalcytabiny. Zarówno gancyklowir, jak zalcytabina mogą powodować obwodowe neuropatie i konieczne jest obserwowanie pacjentów w celu wykrycia takich objawów. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji po jednoczesnym podaniu gancyklowiru i stawudyny. Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych po jednoczesnym podaniu trimetoprymu i doustnej postaci gancyklowiru. Istnieje jednak możliwość zwiększonej toksyczności ze względu na właściwości mielosupresyjne obu leków - leki te mogą być stosowane jednocześnie tylko wówczas, gdy potencjalne korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Toksyczność walgancyklowiru może się zwiększyć, jeśli jest on podawany jednocześnie z innymi lekami, hamującymi replikację szybko dzielących się komórek (komórki szpikowe, komórki jąder lub warstw zarodkowych skóry i błony śluzowej przewodu pokarmowego), bezpośrednio przed tymi lekami lub po nich. Do leków tych należą dapson, pentamidyna, flucytozyna, winkrystyna, winblastyna, adriamycyna, amfoterycyna B, połączenia trimetoprymu z sulfonamidami, analogi nukleozydów i hydroksymocznik. Toksyczność gancyklowiru może również zwiększyć się podczas jednoczesnego podawania walgancyklowiru z lekami zmniejszającymi klirens nerkowy gancyklowiru. Należą do nich leki nefrotoksycznne (cydofowir i foskarnet) oraz leki konkurencyjnie hamujące aktywne wydzielanie kanalikowe w nerkach (np. inne analogi nukleozydów). Stosowanie tych leków z walgancyklowirem należy brać pod uwagę tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści z takiego leczenia przewyższają potencjalne ryzyko.

Ciąża i laktacja: Brak danych dotyczących stosowania walgancyklowiru u kobiet w ciąży. Jego aktywny metabolit - gancyklowir, przenika przez barierę łożyska. Podczas badań na zwierzętach stwierdzono, że gancyklowir jest substancją mutagenną, teratogenną, embriotoksyczną, aspermatogenną i rakotwórczą, a także upośledzającą płodność samic. Preparat należy uważać za potencjalnie teratogenny i rakotwórczy również dla ludzi, mogący powodować wady wrodzone i nowotwory. Preparat może powodować także przemijające lub stałe zahamowanie spermatogenezy. Preparatu nie należy podawać w okresie ciąży, chyba, że korzyść terapeutyczna dla matki przewyższa potencjalne ryzyko uszkodzenia płodu. Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas stosowania leku. Mężczyznom należy zalecić stosowanie barierowych środków antykoncepcyjnych podczas leczenia oraz przez okres co najmniej 90 dni po leczeniu, aby wykluczyć ryzyko zajścia w ciążę przez partnerkę. W czasie leczenia preparatem należy przerwać karmienie piersią.

Działania niepożądane: Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi podczas stosowania walgancyklowiru były neutropenia, niedokrwistość oraz biegunka. Podawanie walgancyklowiru i gancyklowiru w postaci doustnej związane jest z większym ryzykiem występowania biegunki niż podanie dożylne gancyklowiru. Dodatkowo stosowanie walgancyklowiru jest związane z większym ryzykiem wystąpienia neutropenii i leukopenii niż podanie doustne gancyklowiru. Ciężka neutropenia (<500/µl) była obserwowana częściej u pacjentów z zapaleniem siatkówki wywołanym przez wirus CMV leczonych preparatem walgancyklowir niż u pacjentów po przeszczepach narządów miąższowych otrzymujących walgancyklowir lub doustnie gancyklowir. Ponadto często obserwowano: zakażenia układu moczowego, kandydozę jamy ustnej, posocznicę; ciężką niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię, pancytopenię; zmniejszenie łaknienia, jadłowstręt; depresję, niepokój, splątanie, nieprawidłowe myślenie; ból głowy, bezsenność, zaburzenia smaku, osłabienie czucia, parestezje, neuropatię obwodową, zawroty głowy (z wyjątkiem zawrotów pochodzenia błędnikowego), drgawki; obrzęk plamki żółtej, odklejenie siatkówki, zmętnienie w ciele szklistym, ból oka; ból ucha; kaszel; nudności, wymioty, ból brzucha, ból nadbrzusza, niestrawność, zaparcia, wzdęcia brzuszne, utrudnienie połykania; zaburzenia czynności wątroby, zwiększenie we krwi aktywności fosfatazy zasadowej i AspAT; zapalenie skóry, nocne poty, świąd; bóle pleców, ból mięśni, ból stawów, kurcze mięśni; zmniejszenie klirensu kreatyniny, zaburzenie czynności nerek; zmęczenie, gorączkę, dreszcze, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, osłabienie; zmniejszenie masy ciała, zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi. Niezbyt często: zahamowanie czynności szpiku kostnego, reakcje anafilaktyczne; pobudzenie, zaburzenie psychiczne, drżenie; zaburzenia widzenia, zapalenie spojówek, głuchotę, arytmie, niedociśnienie; owrzodzenie ust, zapalenie trzustki, zwiększenie aktywności AlAT we krwi, łysienie, pokrzywkę, suchość skóry, krwiomocz, niewydolność nerek; niepłodność u mężczyzn.

Działanie: Walgancyklowir jest L-walilowym estrem gancyklowiru (prolekiem). Po podaniu doustnym, walgancyklowir jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do gancyklowiru przez jelitowe i wątrobowe esterazy. Gancyklowir jest syntetycznym analogiem 2'-deoksyguanozyny i hamuje replikację wirusów opryszczki in vitro i in vivo. Wirusy wywołujące zakażenia u ludzi, wrażliwe na walgancyklowir, to cytomegalowirus ludzki (HCMV), wirus opryszczki zwykłej 1 i 2 (HSV-1 i HSV-2), ludzki wirus opryszczki 6, 7 i 8 (HHV-6, HHV-7 i HHV-8), wirus Epsteina-Barr (EBV), wirus ospy wietrznej i półpaśca (VZV) i wirus zapalenia wątroby typu B (HBV). Wirusostatyczne działanie gancyklowiru związane jest z hamowaniem syntezy wirusowego DNA poprzez konkurencyjne hamowanie włączania trójfosforanu deoksyguanozyny do DNA przez wirusową polimerazę DNA oraz poprzez włączanie trójfosforanu gancyklowiru do wirusowego DNA, co powoduje zakończenie nici DNA lub bardzo ograniczone jej dalsze wydłużanie. Walgancyklowir jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, szybko i w znacznym stopniu metabolizowany do gancyklowiru w ścianie jelit i wątrobie. Ogólna ekspozycja na walgancyklowir jest przejściowa i mała. Bezwzględna biodostępność gancyklowiru powstałego z walgancyklowiru wynosi około 60%, a uzyskane tą drogą działanie gancyklowiru na organizm jest podobne do działania uzyskiwanego po podaniu dożylnym. Zaleca się podawanie preparatu razem z pożywieniem. Z powodu szybkiej przemiany walgancyklowiru w gancyklowir, nie ustalono danych dotyczących wiązania walgancyklowiru z białkami. Wiązanie gancyklowiru z białkami osocza wynosi 1-2% w zakresie stężeń 0,5-51 µg/ml. Po podaniu walgancyklowiru, główną drogą eliminacji jego metabolitu gancyklowiru jest wydalanie z moczem w wyniku przesączania kłębuszkowego i aktywnego wydzielania kanalikowego. T0,5 gancyklowiru powstałego z walgancyklowiru wynosi 4,1 +/- 0,9 h u pacjentów zakażonych HIV i CMV.

Skład: 1 tabl. powl. zawiera 450 mg chlorowodorku walgancyklowiru.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow