licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma posta─ç nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis lek├│w baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dost─Öpne na recept─Ö, w tym:
   leki pe┼énop┼éatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dost─Öpne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwo┼Ťci
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Vancomycin Billev


Klasyfikacja terapeutyczna:
J01XA01 - Wankomycyna
Antybiotyk o dzia┼éaniu bakteriob├│jczym; stosowany w leczeniu ci─Ö┼╝kich zaka┼╝e┼ä wywo┼éanych przez bakterie Gram(+), gronkowce, enterokoki i paciorkowce, oporne na inne leki przeciwbakteryjne, oraz u chorych ze znan─ů nadwra┼╝liwo┼Ťci─ů na penicyliny i cefalosporyny.

Nazwa Mi─Ödzynarodowa:
Vancomycin
Firma:
Billev Pharma
Nr ┼Ťwiadectwa rejestracji:
17020, 17021
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotk─Ö



Nazwa handlowa Posta─ç Dawka Opak. Status Cena
Vancomycin Billev inf. [prosz. do przyg. roztw.] 500 mg 1 fiol. Lz -
Zam├│w przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Vancomycin Billev inf. [prosz. do przyg. roztw.] 1000 mg 1 fiol. Lz -
Zam├│w przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Roztw├│r wankomycyny podawany do┼╝ylnie wskazany jest w leczeniu ci─Ö┼╝kich, potencjalnie zagra┼╝aj─ůcych ┼╝yciu, wywo┼éanych przez wra┼╝liwe drobnoustroje Gram-(+) zaka┼╝e┼ä, kt├│rych nie mo┼╝na leczy─ç lub nie reaguj─ů na leczenie innymi skutecznymi, mniej toksycznymi lekami przeciwbakteryjnymi, takimi jak penicyliny i cefalosporyny. Stosowanie wankomycyny nale┼╝y ograniczy─ç do tych przypadk├│w, w kt├│rych istniej─ů ┼Ťcis┼ée wskazania do jej zastosowania, w celu zminimalizowania ryzyka wytworzenia lekooporno┼Ťci. Stosowanie wankomycyny jest u┼╝yteczne w leczeniu nast─Öpuj─ůcych ci─Ö┼╝kich zaka┼╝e┼ä wywo┼éanych przez wra┼╝liwe szczepy drobnoustroj├│w: zapalenia wsierdzia, zaka┼╝enia ko┼Ťci (zapalenie szpiku kostnego), zapalenie p┼éuc, zaka┼╝enia tkanek mi─Ökkich. Zapalenie wsierdzia wywo┼éane przez paciorkowce, Streptococcus viridans lub S. bovis nale┼╝y leczy─ç wankomycyn─ů w skojarzeniu z antybiotykiem aminoglikozydowym. Wankomycyn─Ö mo┼╝na stosowa─ç w okresie oko┼éooperacyjnym w celu zapobiegania bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjent├│w z wysokim ryzykiem bakteryjnego zapalenia wsierdzia, poddawanych du┼╝ym zabiegom chirurgicznym (np. operacji na sercu, naczyniach), je┼Ťli nie mo┼╝na poda─ç w┼éa┼Ťciwego antybiotyku b-laktamowego. Nale┼╝y wzi─ů─ç pod uwag─Ö oficjalne zalecenia dotycz─ůce w┼éa┼Ťciwego stosowania lek├│w przeciwbakteryjnych.

Dawkowanie: Wankomycyn─Ö w postaci proszku do sporz─ůdzania roztworu do infuzji nale┼╝y podawa─ç do┼╝ylnie. Ka┼╝d─ů dawk─Ö nale┼╝y podawa─ç z szybko┼Ťci─ů nie wi─Öksz─ů ni┼╝ 10 mg/min lub przez co najmniej 60 min. (zale┼╝nie od tego, co trwa d┼éu┼╝ej). Dawk─Ö nale┼╝y dobra─ç indywidualnie dla ka┼╝dego pacjenta, uwzgl─Ödniaj─ůc jego mas─Ö cia┼éa, wiek i czynno┼Ť─ç nerek. Pacjenci z prawid┼éow─ů czynno┼Ťci─ů nerek. Doro┼Ťli i m┼éodzie┼╝ w wieku powy┼╝ej 12 lat: zalecana dawka dobowa wynosi 2000 mg, podawana do┼╝ylnie w dawkach podzielonych po 500 mg co 6 h lub po 1000 mg co 12 h. W bakteryjnym zapaleniu wsierdzia og├│lnie akceptowany schemat leczenia obejmuje do┼╝ylne podawanie 1000 mg wankomycyny co 12 h przez 4 tyg. w monoterapii albo w skojarzeniu z innymi antybiotykami (gentamycyn─ů z ryfampicyn─ů, gentamycyn─ů, streptomycyn─ů). Zapalenie wsierdzia wywo┼éane przez enterokoki leczy si─Ö przez 6 tyg. wankomycyn─ů w skojarzeniu z antybiotykiem aminoglikozydowym (zgodnie z krajowymi zaleceniami). Zapobieganie bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia w okresie oko┼éooperacyjnym. Doro┼Ťli otrzymuj─ů do┼╝ylnie 1000 mg wankomycyny przed operacj─ů (przed wprowadzeniem do znieczulenia) i, zale┼╝nie od czasu i rodzaju zabiegu, mo┼╝na poda─ç do┼╝ylnie kolejn─ů dawk─Ö 1000 mg 12 h po operacji. Dzieci w wieku od 1 m-ca do 12 lat: zalecana dawka do┼╝ylna wynosi 10 mg/kg mc. co 6 h lub 20 mg/kg mc. co 12 h. Niemowl─Öta i noworodki: zalecana dawka pocz─ůtkowa wynosi 15 mg/kg mc., a nast─Öpnie 10 mg/kg mc. co 12 h w 1-szym tyg. ┼╝ycia i co 8 h u dzieci od drugiego tyg. ┼╝ycia do 1 m-ca. Zaleca si─Ö uwa┼╝ne kontrolowanie st─Ö┼╝enia wankomycyny w surowicy. Pacjenci w podesz┼éym wieku: mo┼╝e by─ç konieczne zastosowanie mniejszych dawek podtrzymuj─ůcych ze wzgl─Ödu na zwi─ůzane z wiekiem pacjenta os┼éabienie czynno┼Ťci nerek. Pacjenci otyli: mo┼╝e by─ç konieczna modyfikacja zwykle stosowanych dawek dobowych. Nie ma dowod├│w, by konieczne by┼éo zmniejszenie dawki u pacjent├│w z zaburzeniami czynno┼Ťci w─ůtroby. U pacjent├│w z zaburzeniami czynno┼Ťci nerek konieczna jest modyfikacja dawki. Zaleca si─Ö uwa┼╝ne kontrolowanie st─Ö┼╝enia wankomycyny w surowicy. Szczeg├│┼éy dotycz─ůce dawkowania - patrz ChPL. U pacjent├│w bez czynnych nerek, regularnie poddawanych hemodializie, mo┼╝na r├│wnie┼╝ zastosowa─ç nast─Öpuj─ůce dawkowanie: dawka nasycaj─ůca 1000 mg, dawka podtrzymuj─ůca 1000 mg podawana co 7-10 dni. Je┼Ťli podczas hemodializy stosowane s─ů polisulfonowe b┼éony dializacyjne (dializatory wysokoprzep┼éywowe), okres p├│┼étrwania wankomycyny jest skr├│cony. U pacjent├│w poddawanych regularnym zabiegom hemodializy mo┼╝e by─ç konieczne stosowanie dodatkowej dawki podtrzymuj─ůcej. St─Ö┼╝enie wankomycyny w surowicy nale┼╝y oznacza─ç 2 dnia leczenia, bezpo┼Ťrednio przed podaniem nast─Öpnej dawki oraz 1 h po infuzji. Terapeutyczne st─Ö┼╝enie wankomycyny we krwi, mierzone po 1 h od zako┼äczenia infuzji, powinno wynosi─ç 30-40 mg/l (maksymalnie 50 mg/l), za┼Ť st─Ö┼╝enie minimalne (na kr├│tko przed podaniem nast─Öpnej dawki) powinno mie─ç warto┼Ť─ç 5-10 mg/l. St─Ö┼╝enie leku zwykle nale┼╝y kontrolowa─ç 2-3x/tyg. Wankomycyn─Ö mo┼╝na podawa─ç pozajelitowo jedynie w postaci powolnej infuzji do┼╝ylnej (podawanej z szybko┼Ťci─ů nie wi─Öksz─ů ni┼╝ 10 mg/min przez co najmniej 60 min.) po odpowiednim rozcie┼äczeniu (500 mg w co najmniej 100 ml lub 1000 mg w co najmniej 200 ml). U niekt├│rych pacjent├│w, u kt├│rych konieczne jest ograniczenie obj─Öto┼Ťci podawanych p┼éyn├│w, mo┼╝na zastosowa─ç roztw├│r 500 mg w 50 ml lub 1000 mg w 100 ml. Jednak stosowanie bardziej st─Ö┼╝onych roztwor├│w zwi─Öksza ryzyko dzia┼éa┼ä niepo┼╝─ůdanych zwi─ůzanych z podawaniem leku w postaci infuzji.

Uwagi: D┼éugo┼Ť─ç leczenia zale┼╝y od ci─Ö┼╝ko┼Ťci zaka┼╝enia oraz od klinicznego i bakteriologicznego przebiegu choroby.

Przeciwwskazania: Nadwra┼╝liwo┼Ť─ç na wankomycyn─Ö.

Ostrze┼╝enia specjalne / ┼Ürodki ostro┼╝no┼Ťci: U pacjent├│w z ostrym bezmoczem lub uszkodzeniem ┼Ťlimaka wankomycyn─Ö mo┼╝na stosowa─ç wy┼é─ůcznie wtedy, gdy jest to bezwzgl─Ödnie konieczne i brak innego, bardziej bezpiecznego sposobu leczenia. W razie wyst─ůpienia ci─Ö┼╝kich, ostrych reakcji nadwra┼╝liwo┼Ťci (np. anafilaksji) leczenie wankomycyn─ů trzeba natychmiast przerwa─ç i wdro┼╝y─ç odpowiednie standardowe post─Öpowanie ratunkowe (np. podanie lek├│w przeciwhistaminowych, kortykosteroid├│w i, w razie konieczno┼Ťci, oddechu wspomaganego). Szybkie podanie (bolus), np. w ci─ůgu kilku min., mo┼╝e wywo┼éa─ç ci─Ö┼╝kie niedoci┼Ťnienie t─Ötnicze (w tym wstrz─ůs i rzadko zatrzymanie czynno┼Ťci serca), reakcj─Ö histaminopodobn─ů i wysypk─Ö plamkowo-grudkow─ů lub rumieniow─ů (zesp├│┼é "czerwonego cz┼éowieka" lub "zesp├│┼é czerwonej szyi"). Wankomycyn─Ö nale┼╝y podawa─ç powoli (przez co najmniej 60 min.) w rozcie┼äczonym roztworze (2,5 do 5,0 g/l), z szybko┼Ťci─ů nie wi─Öksz─ů ni┼╝ 10 mg/min, aby unikn─ů─ç reakcji zwi─ůzanych z szybkim podaniem leku. Przerwanie infuzji z regu┼éy powoduje natychmiastowe ust─ůpienie opisanych reakcji. Wankomycyn─Ö nale┼╝y podawa─ç wy┼é─ůcznie do┼╝ylnie ze wzgl─Ödu na ryzyko martwicy. Ryzyko podra┼╝nienia ┼╝y┼éy zostaje zminimalizowane przez podanie leku w postaci rozcie┼äczonej i przez zmiany miejsca wstrzykni─Öcia. Podawanie wankomycyny we wstrzykni─Öciu dootrzewnowym podczas zabiegu ci─ůg┼éej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej wi─ůza┼éo si─Ö z wyst─ůpieniem zespo┼éu chemicznego zapalenia otrzewnej. Wankomycyn─Ö trzeba stosowa─ç ostro┼╝nie u pacjent├│w z niewydolno┼Ťci─ů nerek ze wzgl─Ödu na znacznie wi─Öksz─ů mo┼╝liwo┼Ť─ç rozwoju dzia┼éa┼ä toksycznych w przypadku d┼éu┼╝szego utrzymywania si─Ö du┼╝ego st─Ö┼╝enia leku we krwi. Podczas leczenia tych pacjent├│w oraz os├│b otrzymuj─ůcych jednocze┼Ťnie inne leki o dzia┼éaniu nefrotoksycznym (np. antybiotyki aminoglikozydowe) konieczne jest wielokrotne badanie czynno┼Ťci nerek i przestrzeganie odpowiednich schemat├│w dawkowania w celu zminimalizowania ryzyka toksycznego dzia┼éania na nerki. Dzia┼éanie toksyczne na narz─ůd s┼éuchu (kt├│re mo┼╝e by─ç przemijaj─ůce lub trwa┼ée) opisywano u pacjent├│w z wcze┼Ťniejsz─ů g┼éuchot─ů, otrzymuj─ůcych do┼╝ylnie zbyt du┼╝e dawki leku lub otrzymuj─ůcych jednocze┼Ťnie inne substancje czynne o dzia┼éaniu ototoksycznym, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe. G┼éuchot─Ö mog─ů poprzedza─ç szumy uszne. Do┼Ťwiadczenie z innymi antybiotykami sugeruje, ┼╝e utrata s┼éuchu mo┼╝e post─Öpowa─ç mimo przerwania leczenia. W celu zmniejszenia ryzyka ototoksycznego dzia┼éania wankomycyny nale┼╝y okresowo oznacza─ç jej st─Ö┼╝enie we krwi i bada─ç s┼éuch pacjenta. Wankomycyna dzia┼éa silnie dra┼╝ni─ůco na tkanki i powoduje martwic─Ö w miejscu wstrzykni─Öcia po podaniu domi─Ö┼Ťniowym. U wielu pacjent├│w otrzymuj─ůcych lek mo┼╝e wyst─ůpi─ç b├│l i zapalenie ┼╝y┼é, czasami ci─Ö┼╝kie. Cz─Östo┼Ť─ç wyst─Öpowania i nasilenie zapalenia ┼╝y┼é mo┼╝na zminimalizowa─ç przez powolne podawanie rozcie┼äczonego leku i regularn─ů zmian─Ö miejsca podawania leku. Cz─Östo┼Ť─ç reakcji zwi─ůzanych z infuzj─ů (niedoci┼Ťnienie t─Ötnicze, uderzenia gor─ůca, rumie┼ä, pokrzywka i ┼Ťwi─ůd) zwi─Öksza si─Ö podczas jednoczesnego podawania lek├│w znieczulaj─ůcych. Reakcje takie mo┼╝na os┼éabi─ç podaj─ůc wankomycyn─Ö w infuzji trwaj─ůcej 60 min., przed wprowadzeniem do znieczulenia. Wankomycyn─Ö nale┼╝y podawa─ç ostro┼╝nie pacjentom uczulonym na teikoplanin─Ö, ze wzgl─Ödu na mo┼╝liwo┼Ť─ç wyst─Öpowania krzy┼╝owej reakcji alergicznej. Wankomycyna mo┼╝e nasila─ç hamuj─ůce dzia┼éanie na czynno┼Ť─ç mi─Ö┼Ťnia sercowego lek├│w stosowanych w znieczuleniu. W trakcie znieczulenia trzeba odpowiednio rozcie┼äczy─ç lek i podawa─ç go powoli z r├│wnoczesn─ů ┼Ťcis┼é─ů kontrol─ů czynno┼Ťci serca. Nale┼╝y wstrzyma─ç si─Ö od zmiany pozycji cia┼éa pacjenta do czasu zako┼äczenia infuzji, aby umo┼╝liwi─ç odpowiednie rozmieszczenie si─Ö leku w organizmie. U pacjent├│w otrzymuj─ůcych wankomycyn─Ö przez d┼éu┼╝szy czas lub jednocze┼Ťnie z innymi lekami, kt├│re mog─ů spowodowa─ç neutropeni─Ö lub agranulocytoz─Ö, nale┼╝y w regularnie kontrolowa─ç liczb─Ö leukocyt├│w. U ka┼╝dego pacjenta otrzymuj─ůcego wankomycyn─Ö nale┼╝y przeprowadza─ç okresowe badania krwi, moczu oraz czynno┼Ťci w─ůtroby i nerek. Przed┼éu┼╝one stosowanie wankomycyny mo┼╝e prowadzi─ç do nadka┼╝enia opornymi drobnoustrojami, dlatego stan pacjent├│w leczonych przez d┼éu┼╝szy czas nale┼╝y regularnie kontrolowa─ç. Je┼Ťli podczas leczenia stwierdzone zostanie nadka┼╝enie, nale┼╝y wdro┼╝y─ç odpowiednie post─Öpowanie. Podczas stosowania niemal ka┼╝dego z lek├│w przeciwbakteryjnych, w tym wankomycyny, opisywano wyst─ůpienie rzekomob┼éoniastego zapalenia okr─Ö┼╝nicy o nasileniu od lekkiego do zagra┼╝aj─ůcego ┼╝yciu. Dlatego wa┼╝ne jest uwzgl─Ödnienie takiego rozpoznania u pacjent├│w, u kt├│rych wyst─ůpi biegunka w nast─Öpstwie podawania wankomycyny. Podawanie lek├│w hamuj─ůcych perystaltyk─Ö jelit jest przeciwwskazane. Zaleca si─Ö regularne kontrolowanie st─Ö┼╝enia wankomycyny we krwi, je┼Ťli lek stosowany jest przez d┼éu┼╝szy czas, zw┼éaszcza u pacjent├│w z zaburzeniami czynno┼Ťci nerek lub zmniejszon─ů zdolno┼Ťci─ů s┼éyszenia oraz u pacjent├│w, kt├│rzy otrzymuj─ů jednocze┼Ťnie leki o dzia┼éaniu, odpowiednio, nefro- lub ototoksycznym. Dawki produktu leczniczego nale┼╝y zwi─Öksza─ç w oparciu o st─Ö┼╝enie leku w surowicy. Nale┼╝y regularnie kontrolowa─ç st─Ö┼╝enie leku w surowicy i czynno┼Ť─ç nerek. Na og├│┼é zaleca si─Ö kontrolowanie st─Ö┼╝enia wankomycyny w surowicy 2-3x/tydz. Pacjenci w podesz┼éym wieku s─ů szczeg├│lnie podatni na uszkodzenie s┼éuchu i nale┼╝y przeprowadza─ç u nich badania s┼éuchu, je┼Ťli przekroczyli 60 lat. Nale┼╝y unika─ç jednoczesnego lub sekwencyjnego podawania innych substancji o dzia┼éaniu neurotoksycznym. Wankomycyn─Ö nale┼╝y stosowa─ç ze szczeg├│ln─ů ostro┼╝no┼Ťci─ů u wcze┼Ťniak├│w i dzieci ze wzgl─Ödu na niedojrza┼éo┼Ť─ç ich nerek i mo┼╝liwo┼Ť─ç zwi─Ökszenia si─Ö st─Ö┼╝enia leku w surowicy. Dlatego st─Ö┼╝enie wankomycyny we krwi nale┼╝y uwa┼╝nie kontrolowa─ç. Jednoczesne stosowanie wankomycyny i ┼Ťrodk├│w znieczulaj─ůcych u dzieci wi─ůza┼éo si─Ö z wyst─ůpieniem rumienia i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Je┼Ťli podanie wankomycyny jest konieczne ze wzgl─Ödu na zapobieganie zaka┼╝eniom oko┼éooperacyjnym, zleca si─Ö podanie ┼Ťrodka znieczulaj─ůcego po zako┼äczeniu infuzji wankomycyny. Wankomycyna nie wp┼éywa lub ma nieistotny wp┼éyw na zdolno┼Ť─ç prowadzenia pojazd├│w i obs┼éugiwania maszyn.

Interakcje: Jednoczesne lub sekwencyjne podawanie wankomycyny z innymi potencjalnie neurotoksycznymi i/lub nefrotoksycznymi substancjami czynnymi, zw┼éaszcza z gentamycyn─ů, amfoterycyn─ů B, streptomycyn─ů, neomycyn─ů, kanamycyn─ů, amikacyn─ů, tobramycyn─ů, wiomycyn─ů, bacytracyn─ů, polimiksyn─ů B, kolistyn─ů i cisplatyn─ů mo┼╝e nasila─ç nefrotoksyczne i/lub ototoksyczne dzia┼éanie wankomycyny, wi─Öc konieczna jest uwa┼╝na obserwacja pacjenta. Ze wzgl─Ödu na dzia┼éanie synergiczne (np. z gentamycyn─ů) maksymaln─ů dawk─Ö wankomycyny nale┼╝y zmniejszy─ç w├│wczas do 500 mg co 8 h. Jednoczesne stosowanie wankomycyny i lek├│w znieczulaj─ůcych zwi─ůzane by┼éo z wyst─Öpowaniem rumienia, zaczerwienienia sk├│ry, podobnego jak w reakcji na histamin─Ö, i reakcji rzekomoanafilaktycznych. Reakcje te mo┼╝na zmniejszy─ç, je┼Ťli wankomycyn─Ö podaje si─Ö ponad 60 min. przed wprowadzeniem do znieczulenia. Je┼Ťli wankomycyna podawana jest w czasie lub bezpo┼Ťrednio po zako┼äczeniu operacji, dzia┼éanie (blokada przewodnictwa nerwowo-mi─Ö┼Ťniowego) stosowanych jednocze┼Ťnie lek├│w zwiotczaj─ůcych mi─Ö┼Ťnie (takich jak sukcynylocholina) mo┼╝e by─ç nasilone i przed┼éu┼╝one.

Ci─ů┼╝a i laktacja: Brak wystarczaj─ůcego do┼Ťwiadczenia dotycz─ůcego bezpiecze┼ästwa stosowania wankomycyny u kobiet w ci─ů┼╝y. Badania toksycznego wp┼éywu na reprodukcj─Ö u zwierz─ůt nie wykaza┼éy ┼╝adnego wp┼éywu na rozw├│j zarodka, p┼éodu lub przebieg ci─ů┼╝y. Wankomycyna przenika przez ┼éo┼╝ysko i nie mo┼╝na wykluczy─ç ryzyka ototoksycznego i nefrotoksycznego dzia┼éania na p┼é├│d i noworodka. Z tego wzgl─Ödu wankomycyn─Ö mo┼╝na podawa─ç w okresie ci─ů┼╝y tylko w razie bezwzgl─Ödnej konieczno┼Ťci i po dok┼éadnym rozwa┼╝eniu stosunku ryzyka do korzy┼Ťci. Wankomycyna przenika do mleka kobiecego i dlatego mo┼╝na j─ů stosowa─ç w okresie karmienia piersi─ů tylko w sytuacji, gdy nie powiod┼éo si─Ö leczenie innymi antybiotykami. Wankomycyn─Ö nale┼╝y podawa─ç ostro┼╝nie matkom karmi─ůcym ze wzgl─Ödu na mo┼╝liwo┼Ť─ç reakcji niepo┼╝─ůdanych u dziecka (zaburzenia flory bakteryjnej z biegunk─ů, kolonizacja grzybami dro┼╝d┼╝opodobnymi i mo┼╝liwo┼Ť─ç alergizacji). Bior─ůc pod uwag─Ö znaczenie leku dla karmi─ůcej matki, nale┼╝y rozwa┼╝y─ç przerwanie karmienia piersi─ů.

Dzia┼éania niepo┼╝─ůdane: Najcz─Ö┼Ťciej wyst─Öpuj─ůcymi dzia┼éaniami niepo┼╝─ůdanymi s─ů zapalenie ┼╝y┼éy i objawy przypominaj─ůce reakcje alergiczne, spowodowane zbyt szybkim podaniem do┼╝ylnym wankomycyny. Zaburzenia krwi i uk┼éadu ch┼éonnego: (rzadko) trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, eozynofilia. Zaburzenia uk┼éadu immunologicznego: (rzadko) reakcje anafilaktyczne, reakcje nadwra┼╝liwo┼Ťci. Zaburzenia ucha i b┼é─Ödnika: (niezbyt cz─Östo) przemijaj─ůca lub trwa┼éa utrata s┼éuchu; (rzadko) szumy uszne, zawroty g┼éowy. Zaburzenia serca: (bardzo rzadko) zatrzymanie czynno┼Ťci serca. Zaburzenia naczyniowe: (cz─Östo) zmniejszenie ci┼Ťnienia t─Ötniczego, zakrzepowe zapalenie ┼╝y┼é; (rzadko) zapalenie naczy┼ä krwiono┼Ťnych. Zaburzenia uk┼éadu oddechowego, klatki piersiowej i ┼Ťr├│dpiersia: (cz─Östo) duszno┼Ť─ç, ┼Ťwist krtaniowy. Zaburzenia ┼╝o┼é─ůdka i jelit: (rzadko) nudno┼Ťci; (bardzo rzadko) rzekomob┼éoniaste zapalenie okr─Ö┼╝nicy. Zaburzenia sk├│ry i tkanki podsk├│rnej: (cz─Östo) wysypka i zapalenie b┼éon ┼Ťluzowych, ┼Ťwi─ůd, pokrzywka; (bardzo rzadko) z┼éuszczaj─ůce zapalenie sk├│ry, zesp├│┼é Stevensa-Johnsona, zesp├│┼é Lella, linijna IgA dermatoza p─Öcherzowa. Zaburzenia nerek i dr├│g moczowych: (cz─Östo) niewydolno┼Ť─ç nerek, objawiaj─ůca si─Ö g┼é├│wnie zwi─Ökszeniem st─Ö┼╝enia kreatyniny lub mocznika w surowicy; (rzadko) ┼Ťr├│dmi─ů┼╝szowe zapalenie nerek, ostra niewydolno┼Ť─ç nerek. Zaburzenia og├│lne i stany w miejscu podania: (cz─Östo) zaczerwienienie g├│rnej cz─Ö┼Ťci cia┼éa i twarzy, b├│le i kurcze mi─Ö┼Ťni klatki piersiowej i plec├│w; (rzadko) gor─ůczka polekowa, dreszcze. Podczas szybkiej infuzji lub wkr├│tce po niej mog─ů wyst─ůpi─ç reakcje anafilaktyczne. Reakcje te ust─Öpuj─ů po przerwaniu podawania leku, zwykle w ci─ůgu 20 min. do 2 h po zako┼äczeniu podawania. Ototoksyczno┼Ť─ç notowano przede wszystkim u pacjent├│w otrzymuj─ůcych du┼╝e dawki lub jednocze┼Ťnie leczonych innymi lekami o dzia┼éaniu ototoksycznym, lub z wcze┼Ťniej wyst─Öpuj─ůcym os┼éabieniem czynno┼Ťci nerek lub s┼éuchu.

Przedawkowanie: Opisano dzia┼éanie toksyczne spowodowane przedawkowaniem. Do┼╝ylne podanie wankomycyny w dawce 500 mg spowodowa┼éo u 2-letniego dziecka ┼Ťmiertelne zatrucie. U doros┼éego podanie dawki ca┼ékowitej 56 g w ci─ůgu 10 dni spowodowa┼éo niewydolno┼Ť─ç nerek. W szczeg├│lnych warunkach du┼╝ego ryzyka (np. w ci─Ö┼╝kich zaburzeniach czynno┼Ťci nerek) wankomycyna mo┼╝e osi─ůgn─ů─ç du┼╝e st─Ö┼╝enie w surowicy i mo┼╝e dzia┼éa─ç oto- i nefrotoksycznie. Post─Öpowanie w przypadku przedawkowania: nie jest znana specyficzna odtrutka; konieczne jest zastosowanie leczenia objawowego podtrzymuj─ůcego czynno┼Ť─ç nerek; wankomycyna w niewielkim stopniu jest usuwana z krwi metod─ů hemodializy lub dializy otrzewnowej. W celu zmniejszenia st─Ö┼╝enia wankomycyny w surowicy stosuje si─Ö hemofiltracj─Ö lub hemoperfuzj─Ö z u┼╝yciem ┼╝ywic polisulfonowych.

Dzia┼éanie: Wankomycyna jest antybiotykiem glikopeptydowym. Dzia┼éa bakteriob├│jczo na namna┼╝aj─ůce si─Ö drobnoustroje przez hamowanie biosyntezy ┼Ťciany kom├│rkowej. Ponadto zaburza przepuszczalno┼Ť─ç b┼éony kom├│rkowej bakterii i syntez─Ö RNA.

Skład: Każda fiolka zawiera 500 mg lub 1000 mg wankomycyny w postaci chlorowodorku, co odpowiada 500 000 j.m. lub 1 000 000 j.m.


Przed u┼╝yciem leku zapoznaj si─Ö z oryginaln─ů ulotk─ů do┼é─ůczon─ů do opakowania, kt├│ra zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotycz─ůce dzia┼éa┼ä niepo┼╝─ůdanych i dawkowanie oraz informacje dotycz─ůce stosowania produktu leczniczego, b─ůd┼║ skonsultuj si─Ö z lekarzem lub farmaceut─ů. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie maj─ů charakteru konsultacyjnego i w ┼╝aden spos├│b nie mog─ů zast─Öpowa─ç lub ogranicza─ç kontakt├│w pomi─Ödzy pacjentem a lekarzem.

Opisy lek├│w maj─ů charakter informacyjny. Nie oznaczaj─ů, ┼╝e stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i w┼éa┼Ťciwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mog─ů zast─Öpowa─ç fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj si─Ö z lekarzem lub farmaceut─ů. W przypadku w─ůtpliwo┼Ťci, niezrozumienia tekstu zwr├│─ç si─Ö o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Pole─ç znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma posta─ç nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis lek├│w baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow