licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Flumycon®


Klasyfikacja terapeutyczna:
J02AC01 - Flukonazol
Syntetyczny lek przeciwgrzybiczy; stosowany w kandydozach pochwy, błon śluzowych jamy ustnej, gardła i przełyku, układu oddechowego, w grzybicach skóry, także zapobiegawczo u chorych z upośledzoną odpornością i u chorych z nowotworami złośliwymi w przebiegu chemio- lub radioterapii.

Nazwa Międzynarodowa:
Fluconazole
Firma:
Teva Pharmaceuticals Polska
Nr świadectwa rejestracji:
10341, R/3560, R/3561
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Flumycon® kaps. 50 mg 7 szt. Rx 12,98
50% (1) 7,49
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Flumycon® kaps. 50 mg 14 szt. Rx 24,57
50% (1) 13,59
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Flumycon® kaps. 100 mg 7 szt. Rx 31,37
50% (1) 20,39
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Flumycon® kaps. 100 mg 28 szt. Rx 89,19
50% (1) 45,26
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Flumycon® kaps. 150 mg 1 szt. Rx 6,04
50% (1) 3,69
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Flumycon® kaps. 150 mg 7 szt. Rx 36,24
50% (1) 19,77
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Lek jest wskazany w leczeniu zakażeń grzybiczych. Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w leczeniu następujących zakażeń: kryptokokowe zapalenie opon mózgowych; kokcydioidomykozy; inwazyjne kandydozy; drożdżakowe zakażenie błon śluzowych, w tym zakażenia gardła, przełyku, występowanie drożdżaków w moczu oraz przewlekłe drożdzakowe zakażenia skóry i błon śluzowych; przewlekłe zanikowe drożdżakowe zapalenie jamy ustnej (związane ze stosowaniem protez zębowych), jeśli higiena jamy ustnej lub leczenie miejscowe są niewystarczające; drożdżyca pochwy, ostra lub nawracająca, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające; drożdżakowego zapalenia żołędzi, gdy leczenie miejscowe jest niewystarczające, grzybice skóry, w tym stóp, tułowia, podudzi, łupież pstry, zakażenia drożdżakowe skóry właściwej, gdy zalecane jest podjęcie leczenia ogólnoustrojowego; grzybica paznokci (onychomikoza), gdy uzna się, że inne leki są nieodpowiednie. Lek jest wskazany do stosowania u pacjentów dorosłych w zapobieganiu następującym zakażeniom: nawroty kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z podwyższonym ryzykiem nawrotów; nawroty drożdżakowego zapalenia błony śluzowej jamy ustnej, gardła i przełyku u pacjentów zakażonych HIV, u których jest zwiększone ryzyko nawrotów; nawroty drożdżycy pochwy (ł4zakażeń w ciągu roku); zakażenia grzybicze u pacjentów z przedłużającą się neutropenią (np. u pacjentów z nowotworami krwi, otrzymujących chemioterapię lub u pacjentów po przeszczepieniu krwiotwórczych komórek macierzystych. Lek jest wskazany do stosowania w następujących zakażeniach u noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku 0-17 lat. Lek stosuje się w leczeniu drożdżakowego zakażenia błon śluzowych (jamy ustnej, gardła i przełyku), inwazyjnej kandydozy i kryptokokowego zapalenia opon mózgowych oraz w zapobieganiu zakażeniom drożdżakami u pacjentów z osłabioną odpornością. Lek można stosować jako leczenie podtrzymujące w celu zapobiegania nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u dzieci z wysokim ryzykiem nawrotów. Produktu nie należy stosować w leczeniu grzybicy owłosionej skóry głowy. Leczenie można rozpocząć przed otrzymaniem wyników posiewu lub innych badań laboratoryjnych. Jednakże po ich otrzymaniu należy odpowiednio dostosować dostępne leczenie. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego zastosowania leków przeciwgrzybiczych.

Dawkowanie: Dorośli. Drożdżyca pochwy ostra i nawracająca: jednorazowo 150 mg (w razie konieczności powtórzyć dawkę po 3 i 14 dniach). Drożdżyca błon śluzowych jamy ustnej: zwykle stosuje się 50 mg/dobę przez 7 do 14 dni. Czas leczenia, z wyjątkiem pacjentów z ciężkim upośledzeniem odporności nie powinien przekraczać 14 dni. Drożdżyca innych błon śluzowych (z wyjątkiem błon śluzowych narządów płciowych) np. zakażenie nosa, gardła, przełyku: zwykle stosuje się 50 mg/dobę, przez 14 do 30 dni. W przypadkach ciężkich zakażeń błon śluzowych dawkę można zwiększyć do 100 mg/dobę. Grzybice skóry (grzybica stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica podudzi, łupież pstry i zakażenia drożdżakowe): 150 mg raz/tydzień lub 50 mg/dobę przez 2-4 tyg. W grzybicy stóp może być konieczne leczenie do 6 tyg. Zakażenia układowe, wywołane przez drożdżaki Candida spp., w tym zakażenia drożdżakowe krwi, kandydoza rozsiana, wieloogniskowa i inne inwazyjne postaci zakażeń grzybiczych: zwykle 400 mg pierwszego dnia, a następnie 200 mg/dobę. W zależności od reakcji klinicznej, dawkę można zwiększyć do 400 mg/dobę. Czas leczenia ustala się na podstawie stanu pacjenta. Kryptokokowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych: zwykle 400 mg pierwszego dnia, następnie 200-400 mg/dobę. Czas leczenia wynosi zwykle 6-8 tyg. Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon mózgowych u pacjentów z AIDS lub zakażeniem HIV: po zakończeniu pełnego cyklu kuracji podstawowej, flukonazol można podawać w dawce 100-200 mg. Czas podawania nie jest ograniczony. Zapobieganie zakażeniom grzybiczym u pacjentów z osłabioną odpornością: po ocenie ryzyka wystąpienia neutropenii w następstwie leczenia cytotoksycznego (chemio- lub radioterapii), należy stosować dawkę od 50 mg/dobę. Podawanie flukonazolu należy rozpocząć kilka dni przed spodziewanym wystąpieniem neutropenii i kontynuować przez 7 dni po zwiększeniu liczby granulocytów obojętnochłonnych powyżej 1000/mm3. Dzieci. Flukonazol należy podawać dzieciom w jednej dawce dobowej każdego dnia. Do leczenia zakażeń grzybiczych u dzieci przeznaczony jest preparat w postaci roztworu do infuzji lub syropu (dzieci w wieku powyżej pierwszego roku). U dzieci w wieku powyżej 3 lat można zastosować również kapsułki zawierające mniejsze dawki flukonazolu (50 mg i 100 mg). Zakażenia drożdżakowe błon śluzowych: 3 mg/kg mc./dobę. Pierwszego dnia można zastosować dawkę 6 mg/kg mc., aby szybko osiągnąć odpowiednie stężenie leku we krwi. Kandydozy układowe i zakażenia kryptokokowe: 6-12 mg/kg mc./dobę, w zależności od nasilenia zakażenia. Zapobieganie nawrotom kryptokokowego zapalenia opon u dzieci z AIDS: 6 mg/kg mc./dobę. U dzieci nie należy podawać dawki większej niż 400 mg/dobę. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek (również dzieci), którzy wymagają leczenia wielokrotnymi dawkami flukonazolu, w pierwszym dniu należy zastosować dawkowanie zgodne ze wskazaniem, a następnie dawkę dobową ustalić na podstawie klirensu kreatyniny. U pacjentów z klirensem kreatyniny >50 ml/min. dawka pozostaje bez zmian; u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min. (pacjenci nie dializowani) dawkę należy zmniejszyć o połowę; u pacjentów regularnie dializowanych dawka pozostaje bez zmian i należy ją podawać po każdej dializie.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na flukonazol i inne pochodne triazolowe lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne podanie z terfenadyną lub cyzaprydem, o których wiadomo, że wydłużają odcinek QT i są metabolizowane przez CYP3A4.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: U niektórych pacjentów ze szczególnie ciężkimi chorobami takimi, jak AIDS i nowotwory, podczas stosowania flukonazolu obserwuje się nieprawidłowe parametry czynności układu krwiotwórczego, wątroby, nerek i inne, ale kliniczne znaczenie i związek przyczynowy tych zmian ze stosowaniem flukonazolu są niejasne. Donoszono o bardzo rzadkich przypadkach martwicy wątroby stwierdzanej w badaniu sekcyjnym u pacjentów, którzy zmarli na ciężkie choroby podstawowe, a leczeni byli dodatkowo wielokrotnymi dawkami flukonazolu. Pacjenci ci otrzymywali jednocześnie wiele innych leków, wśród nich leki hepatotoksyczne i występowały u nich choroby, które mogły spowodować martwicę wątroby. W przypadkach toksycznego działania na wątrobę nie obserwowano oczywistego związku z całkowitą dawką dobową flukonazolu, czasem trwania kuracji, płcią i wiekiem pacjenta; nieprawidłowości były zwykle przemijające i nie powodowały konieczności przerwania podawania leku. Ponieważ jednak nie można wykluczyć związku przyczynowego z podawaniem flukonazolu, pacjenci, u których nasilają się objawy zaburzenia czynności wątroby powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą, aby nie doszło do cięższych uszkodzeń tego narządu. Należy przerwać podawanie leku, jeżeli w czasie leczenia nasilają się objawy wskazujące na uszkodzenie wątroby. Podczas leczenia flukonazolem rzadko notowano przypadki złuszczających zmian skórnych takich, jak zespół Stevens-Johnsona, czy martwica toksyczno-rozpływna naskórka. Pacjenci z AIDS są bardziej podatni na rozwój ciężkich reakcji skórnych po podaniu różnych leków. Jeżeli podejrzewa się, że wystąpienie wysypki związane było z zażyciem flukonazolu, nie zaleca się dalszego stosowania leku. Jeżeli u pacjentów z inwazyjnym zakażeniem układowym wystąpi wysypka, powinni oni pozostawać pod ścisłą kontrolą, a w przypadku wystąpienia zmian takich, jak pęcherze czy rumień wielopostaciowy, leczenie należy przerwać. Podczas stosowania leku rzadko notowano przypadki reakcji anafilaktycznych. Stosowanie niektórych azoli, w tym flukonazolu, może być związane z wydłużeniem odstępu QT w EKG. Podczas badań po wprowadzeniu leku do obrotu, u pacjentów leczonych flukonazolem zanotowano bardzo rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Chociaż nie potwierdzono w pełni związku tych zaburzeń ze stosowaniem flukonazolu, lek należy stosować ostrożnie u pacjentów, u których wstępuje ryzyko arytmii, np.: wrodzone lub nabyte, udokumentowane wydłużenie odstępu QT, kardiomiopatia, zwłaszcza niewydolność mięśnia sercowego, bradykardia zatokowa, arytmia objawowa, jednoczesne stosowanie leków niemetabolizowanych przez CYP3A4, wydłużających odstęp QT, zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia, hipokalcemia). Ze względu na zawartość laktozy w produkcie Flumycon kapsułki 200 mg, pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Interakcje: Ryfampicyna: jednoczesne podanie flukonazolu i ryfampicyny powodowało zmniejszenie AUC o 25%> i skrócenie T0,5 flukonazolu o 20%>. U pacjentów leczonych jednocześnie tymi dwoma lekami należy rozważyć zwiększenie dawki flukonazolu. Hydrochlorotiazyd: w badaniach kinetycznych jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek hydrochlorotiazydu zdrowym ochotnikom otrzymującym flukonazol powodowało zwiększenie stężenia flukonazolu w osoczu o 40%. Nie ma konieczności zmiany schematu dawkowania w przypadku jednoczesnego podawania diuretyków, ale należy wziąć to pod uwagę przepisując flukonazol. Leki przeciwzakrzepowe: w badaniu interakcji flukonazol u zdrowych mężczyzn wydłużał czas protrombinowy (o 12%) po podaniu warfaryny. W badaniach przeprowadzonych po wprowadzeniu leku na rynek, notowano przypadki krwawień (siniaki, krwawienie z nosa, krwawienia z przewodu pokarmowego, krwiomocz, smoliste stolce) w związku z wydłużeniem czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących jednocześnie flukonazol i warfarynę. Należy dokładnie kontrolować czas protrombinowy u pacjentów leczonych jednocześnie lekami przeciwzakrzepowymi pochodnymi kumaryny. Benzodiazepiny (o krótkim czasie działania): flukonazol zastosowany po doustnym podaniu midazolamu powodował istotne zwiększenie stężenia midazolamu i nasilał jego wpływ na czynności psychomotoryczne. Takie działanie midazolamu było wyraźniejsze po doustnym niż po dożylnym podaniu flukonazolu. Jeżeli konieczna jest terapia benzodiazepinami u pacjentów leczonych flukonazolem, należy rozważyć zmniejszenie dawek benzodiazepin, a pacjentów należy odpowiednio kontrolować. Pochodne sulfonylomocznika: flukonazol powodował u zdrowych ochotników wydłużenie T0,5 w osoczu podawanych jednocześnie doustnych leków przeciwcukrzycowych pochodnych sulfonylomocznika (chlorpropamid, glibenklamid, glipizyd, tolbutamid). Flukonazol i doustne pochodne sulfonylomocznika mogą być stosowane jednocześnie u pacjentów z cukrzycą, ale należy wziąć pod uwagę możliwość występowania hipoglikemii. Fenytoina: jednoczesne podanie może powodować zwiększenie stężenia fenytoiny w stopniu istotnym klinicznie. Jeżeli konieczne jest podanie obu leków jednocześnie, należy kontrolować stężenie fenytoiny, a dawkę jej dostosować tak, aby utrzymać stężenie terapeutyczne. Doustne środki antykoncepcyjne: przeprowadzono 2 badania kinetyczne z zastosowaniem doustnych złożonych środków antykoncepcyjnych i wielokrotnych dawek flukonazolu. Po podaniu dawki 50 mg flukonazolu nie notowano zmian stężenia któregokolwiek z hormonów, po dawce 200 mg/dobę dochodziło do zwiększenia AUC etynyloestradiolu i lewonorgestrelu, odpowiednio o 40% i 24%. Jest bardzo mało prawdopodobne, aby wielokrotne stosowanie flukonazolu w tych dawkach wpływało na skuteczność złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych. Steroidy endogenne: flukonazol w dawce 50 mg/dobę nie wpływał na stężenie endogennych steroidów u kobiet; dawka 200-400 mg nie wywierała klinicznie istotnego działania na stężenie endogennych steroidów ani na odpowiedź stymulowaną przez ACTH u zdrowych ochotników - mężczyzn. Cyklosporyna: badania kinetyczne u pacjentów z przeszczepem nerek wykazały, że flukonazol w dawce 200 mg/dobę powoli zwiększał stężenia cyklosporyny. Jednakże w innych badaniach z zastosowaniem wielokrotnych dawek 100 mg/dobę, flukonazol nie wpływał na stężenie cyklosporyny u pacjentów z przeszczepem szpiku kostnego. Zaleca się monitorowanie stężenia cyklosporyny u pacjentów leczonych flukonazolem. Teofilina: w badaniach interakcji z zastosowaniem placebo, podanie flukonazolu w dawce 200 mg przez 14 dni powodowało zmniejszenie o 18% średniego klirensu teofiliny w osoczu. Pacjentów leczonych dużymi dawkami teofiliny albo pacjentów ze zwiększonym ryzykiem toksyczności teofiliny z innych powodów, należy obserwować podczas zażywania flukonazolu w celu wykrycia objawów toksycznego działania teofiliny, a w przypadku wystąpienia takich objawów dawki należy odpowiednio dostosować. Terfenadyna: z powodu pojawienia się ciężkich arytmii wywołanych wydłużeniem odstępu QTc u pacjentów otrzymujących inne przeciwgrzybicze leki azolowe w skojarzeniu z terfenadyna, przeprowadzone zostało badanie tej interakcji. Jedno z badań z zastosowaniem flukonazolu w dawce 200 mg/dobę nie wykazało wydłużenia odstępu QTc. Inne badanie z zastosowaniem dawek 400 mg i 800 mg flukonazolu na dobę wykazało, że flukonazol zażywany wielokrotnie w dawkach dobowych 400 mg lub większych jednocześnie z terfenadyną, znacząco zwiększał jej stężenia. W spontanicznych zgłoszeniach donoszono o przypadkach kołatania serca, tachykardii, zawrotach głowy i bólu w klatce piersiowej u pacjentów leczonych jednocześnie flukonazolem i terfenadyną, ale związek tych działań niepożądanych z zastosowanym lekiem albo chorobą podstawową nie został wyraźnie określony. Ze względu na możliwe ciężkie następstwa tej interakcji nie zaleca się stosowania terfenadyny razem z flukonazolem. Cyzapryd: donoszono o działaniach niepożądanych na serce, w tym o wystąpieniu torsade de pointes u pacjentów, którym podawano jednocześnie flukonazol i cyzapryd. U większości tych pacjentów występowała skłonność do arytmii albo ciężka choroba podstawowa i związek zgłaszanych działań niepożądanych z możliwą interakcją flukonazol-cyzapryd nie został wyraźnie określony. Ze względu na ciężkie następstwa takiej interakcji, cyzapryd jest przeciwwskazany u pacjentów otrzymujących flukonazol. Zydowudyna: przeprowadzono 2 badania kinetyki, w których stwierdzono zwiększenie stężeń zydowudyny, najprawdopodobniej spowodowane zmniejszeniem konwersji zydowudyny do jej głównego metabolitu. W jednym z badań określono stężenia zydowudyny u pacjentów z AIDS lub z zespołem związanym z AIDS przed podaniem i po podaniu flukonazolu w dawce 200 mg/dobę przez 15 dni. Obserwowano znaczące zwiększenie (o 20%) AUC zydowudyny. W drugim badaniu randomizowanym, prowadzonym metodą krzyżową w dwóch okresach i z zastosowaniem dwóch schematów leczenia, określano stężenia zydowudyny u pacjentów z zakażeniem HIV. Pacjenci otrzymywali zydowudynę w dawce 200 mg co 8 h z flukonazolem w dawce 400 mg/dobę albo bez flukonazolu przez 7 dni, w dwóch schematach, z odstępem 21 dni. AUC zydowudyny znacząco zwiększyło się (o 74%) podczas jednoczesnego podawania z flukonazolem. Pacjentów otrzymujących takie połączenie leków należy obserwować, czy nie występują u nich reakcje niepożądane związane z zydowudyna. Ryfabutyna: interakcja flukonazolu z ryfabutyną prowadzi do zwiększenia stężenia ryfabutyny w osoczu. Donoszono o zapaleniu błony naczyniowej oka u pacjentów, u których stosowano jednocześnie flukonazol i ryfabutynę. Pacjentów leczonych jednocześnie tymi lekami należy uważnie obserwować. Takrolimus: w wyniku interakcji flukonazol-takrolimus może dochodzić do zwiększenia stężenia leku takrolimus w surowicy krwi. Donoszono o toksycznym wpływie na nerki u pacjentów, u których stosowano jednocześnie flukonazol i takrolimus. Pacjentów, którym podaje się jednocześnie oba te leki, należy uważnie obserwować. Astemizol i inne leki metabolizowane przez cytochrom P-450: stosowanie flukonazolu u pacjentów leczonych astemizolem lub innymi lekami metabolizowanymi przez układ cytochromu P-450 może być związane ze zwiększeniem stężenia tych leków w surowicy krwi. Przy braku jednoznacznej informacji, należy zachować ostrożność podając jednocześnie flukonazol z innymi lekami i dokładnie kontrolować stan pacjentów. Badania interakcji wykazały, że podczas jednoczesnego podawania flukonazolu doustnie z pokarmem, cymetydyną, środkami zobojętniającymi sok żołądkowy albo u pacjentów napromieniowanych (całe ciało) w związku z transplantacją szpiku, nie występowały klinicznie znaczące zaburzenia wchłaniania flukonazolu. Nie prowadzono badań interakcji flukonazolu z innymi lekami, ale interakcje takie mogą wystąpić.

Ciąża i laktacja: Brak odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań przeprowadzonych u kobiet w ciąży. Opisano wiele przypadków wad wrodzonych u niemowląt, których matki były leczone z powodu kokcydioidomikozy dużymi dawkami flukonazolu (400-800 mg/dobę) przez 3 m-ce lub dłużej. Związek między zastosowaniem flukonazolu a wystąpieniem tych nieprawidłowości jest niejasny. Dlatego flukonazolu nie należy stosować u kobiet w ciąży, a pacjentkom, które mogą zajść w ciążę należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji w okresie leczenia flukonazolem. W mleku kobiecym wykryto flukonazol w stężeniu zbliżonym do stężenia występującego w osoczu krwi, dlatego nie zaleca się stosowania flukonazolu w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane: Flukonazol jest na ogół dobrze tolerowany. Najczęściej występujące działania niepożądane obserwowane w czasie badań klinicznych: zaburzenia układu nerwowego: bóle głowy. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka. Zaburzenia żołądka i jelit: ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności. U niektórych pacjentów, przede wszystkim u tych z ciężką chorobą taką, jak AIDS czy nowotwór, podczas leczenia flukonazolem obserwowano zmiany w wynikach badań czynności nerek i układu krwiotwórczego oraz zaburzenia czynności wątroby, jednak znaczenie kliniczne i związek z zastosowaniem flukonazolu nie został jednoznacznie ustalony. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: objawy toksycznego działania na wątrobę, czasem prowadzące do zgonu, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej, aminotransferaz wątrobowych, zwiększone stężenie bilirubiny. Działania niepożądane, które wystąpiły po wprowadzeniu leku na rynek: zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, drgawki, zaburzenia smaku. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łysienie, złuszczające choroby skóry z zespołem Stevens-Johnsona i martwicą toksyczno-rozpływną naskórka włącznie. Zaburzenia żołądka i jelit: niestrawność, wymioty. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: leukopenia, w tym neutropenia i agranulocytoza, trombocytopenia. Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje alergiczne i anafilaktyczne (wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, świąd). Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: niewydolność wątroby, zapalenie wątroby, martwica komórek wątroby, żółtaczka. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hipercholesterolemia, hipertriglicerydemia, hipokaliemia. Zaburzenia serca: wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes.

Przedawkowanie: Zanotowano jeden przypadek przedawkowania flukonazolu u 42-letniego pacjenta z HIV, u którego wystąpiły omamy i zachowanie paranoidalne po zażyciu 8,2 g leku. Objawy te ustąpiły w ciągu 48 h leczenia szpitalnego. W przypadku przedawkowania flukonazolu należy monitorować czynności życiowe i zastosować leczenie objawowe. W razie konieczności można wykonać płukanie żołądka. Ponieważ flukonazol w dużym stopniu wydalany jest z moczem, wymuszona diureza prawdopodobnie zwiększa eliminację flukonazolu. 3 h hemodializa zmniejsza stężenie flukonazolu w osoczu o około 50%.

Działanie: Flukonazol, należący do triazolowych leków przeciwgrzybiczych, jest silnym i selektywnym inhibitorem enzymów niezbędnych do syntezy ergosterolu. Po podaniu doustnym flukonazol dobrze się wchłania i osiąga w osoczu stężenie (i dostępność biologiczną) odpowiadające 90% stężenia po podaniu dożylnym. Jednoczesne przyjęcie pokarmu nie wpływa na wchłanianie leku po podaniu doustnym. Maks. stężenie w osoczu lek osiąga pomiędzy 0,5 a 1,5 h po podaniu na czczo. T0,5 w osoczu wynosi około 30 h. Stężenia w osoczu są proporcjonalne do dawki. Flukonazol dobrze przenika do wszystkich badanych płynów w organizmie. U pacjentów z grzybiczym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, stężenie flukonazolu w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi w przybliżeniu 80% stężenia występującego w osoczu. Flukonazol wydalany jest głównie przez nerki, około 80% podanej dawki wydala się z moczem w postaci niezmienionej.

Skład: 1 kaps. zawiera 50 mg, 100 mg, 150 mg lub 200 mg flukonazolu. 1 ml syropu zawiera 5 mg flukonazolu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow