licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Lerivon®


Klasyfikacja terapeutyczna:
N06AX03 - Mianseryna
Lek przeciwdepresyjny stosowany w zespołach depresyjnych różnego pochodzenia.

Nazwa Międzynarodowa:
Mianserin
Firma:
Schering Plough
Nr świadectwa rejestracji:
R/1577, R/1578, R/1579
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Lerivon® tabl. powl. 10 mg 30 szt. Rx 11,85
30% (1) 5,10
(1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Lerivon® tabl. powl. 30 mg 30 szt. Rx 32,62
30% (1) 12,36
(1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Lerivon® tabl. powl. 60 mg 30 szt. Rx 57,23
30% (1) 17,17
(1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Objawy depresyjne o różnym podłożu, w których wskazane jest leczenie farmakologiczne.

Dawkowanie: Dawkowanie należy dostosować indywidualnie dla każdego pacjenta. Zaleca się rozpocząć leczenie dawką 30 mg/dobę. Dawkę można stopniowo zwiększać co kilka dni, aż do osiągnięcia właściwej reakcji klinicznej pacjenta. Zróżnicowane dawkowanie w zależności od stopnia depresji wynosi 60-90 mg. Leczenie odpowiednią dawką powoduje zazwyczaj pozytywną reakcję kliniczną w ciągu 2-4 tyg. W przypadku niezadowalającej reakcji dawkę można zwiększyć. Jeżeli w ciągu następnych 2-4 tyg. leczenia nie ma reakcji, leczenie należy przerwać. Po uzyskaniu poprawy klinicznej celowe jest kontynuowanie leczenia jeszcze przez 4-6 m-cy. Nagłe odstawienie preparatu bardzo rzadko powoduje objawy z powodu wycofania leku.

Uwagi: Tabletki przyjmować doustnie bez rozgryzania, popijając płynem. Dawkę dobową można przyjmować albo w dawkach podzielonych albo jednorazowo na noc (ze względu na korzystny wpływ na sen).

Przeciwwskazania: Zespół maniakalny. Ciężka niewydolność wątroby.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Mianseryna, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne może powodować wystąpienie hipomanii u osób z dwubiegunową chorobą afektywną. W takich przypadkach należy przerwać leczenie preparatem. W czasie leczenia pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością serca, wątroby i nerek należy przestrzegać ogólnie przyjętych środków ostrożności, a dawki leków stosowanych równocześnie należy stale kontrolować. W padaczce nie należy stosować mianseryny równocześnie z fenytoiną, fenobarbitalem, prymidonem i karbamazepiną. Natomiast można stosować mianserynę z nowymi lekami przeciwpadaczkowymi, jak wigabatryna. Pacjenci chorujący na jaskrę z wąskim kątem przesączania lub objawami wskazującymi na przerost gruczołu krokowego powinni być częściej kontrolowani, chociaż jak wspomniano mianseryna nie wywiera wpływu antycholinergicznego. Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki. Leczenie należy przerwać, jeżeli wystąpią drgawki. Przez pierwszych kilka dni leczenia mianseryna może osłabiać reakcje psychomotoryczne. Chorzy z depresją leczeni lekami przeciwdepresyjnymi nie powinni prowadzić pojazdów samochodowych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje: Mianseryna może wzmagać działanie depresyjne alkoholu na OUN, pacjentów należy ostrzec, że w czasie leczenia nie powinni pić alkoholu. Mianseryna nie wchodzi w interakcje z betanidyną, klonidyną, metyldopą, guanetydyną lub propranololem (sama lub w połączeniu z hydralazyną). Niemniej zaleca się sprawdzanie ciśnienia krwi pacjentom leczonym równocześnie lekami przeciwnadciśnieniowymi. Mianseryna może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny np,: warfaryny. Konieczna jest szczególna ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.

Ciąża i laktacja: Mianseryna nie ma szkodliwego działania na płód i niemowlę. Wydalana jest z mlekiem matki tylko w bardzo małych ilościach. Należy rozważyć korzyści wynikające ze stosowania mianseryny w czasie ciąży i karmienia piersią w stosunku do możliwego niebezpiecznego wpływu na płód lub niemowlę.

Działania niepożądane: Istnieją doniesienia w literaturze o następujących działaniach niepożądanych: skazy krwotoczne, drgawki, hipomania, niedociśnienie, zaburzenia czynności wątroby, bóle stawowe, obrzęki, hiperkineza (zespół niespokojnych nóg) i osutka (wykwit). Może również wystąpić wzrost masy ciała. W pierwszych dniach leczenia może występować senność i uspokojenie, objawy te zmniejszają się w trakcie leczenia (obniżenie dawki nie prowadzi do osłabienia powyższych objawów, ale może wpływać na obniżenie skuteczności przeciwdepresyjnej). W pojedynczych przypadkach po dawce początkowej wystąpiła bradykardia. Częstotliwość i nasilenie objawów występujących w depresji, jak: suchość w jamie ustnej i zaparcia, przeważnie nie ulegają nasileniu w czasie leczenia mianseryną. W trakcie leczenia mianseryną zauważono niewydolność szpiku kostnego objawiającą się przeważnie granulocytopenią lub agranulocytozą. Reakcje tego rodzaju pojawiały się przeważnie po 4-6 tyg. leczenia i ustępowały po odstawieniu leku; obserwowano je we wszystkich grupach wiekowych, ale najczęściej u osób w podeszłym wieku. W przypadku pojawienia się gorączki, bólu gardła, zapalenia jamy ustnej lub innych objawów zakażenia, należy przerwać leczenie i przeprowadzić pełne badanie krwi z powodu niebezpieczeństwa wystąpienia granulocytopenii lub agranulocytozy.

Przedawkowanie: Objawy ostrego przedawkowania ograniczają się do dłużej utrzymującego się uspokojenia. Arytmia serca, drgawki, ostre niedociśnienie i niewydolność oddechowa występują rzadko. Nie ma specyficznego antidotum. Leczenie polega głównie na płukaniu żołądka w połączeniu z odpowiednim leczeniem objawowym i podtrzymującym czynności życiowe.

Działanie: Mianseryna należy do grupy piperazynoazepin, które chemicznie nie są podobne do trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych (TCAs). W jej strukturze brak podstawowego łańcucha bocznego, który uważa się, że jest odpowiedzialny za działanie antycholinergiczne trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych. Mianseryna zwiększa ośrodkowo przewodnictwo nerwowe blokując receptory a2-adrenergiczne i hamuje ponowny wychwyt noradrenaliny. Dodatkowo stwierdzono interakcję z receptorami serotoninowymi w OUN. Badania farmakologiczno-elektroencefalograficzne u ludzi potwierdziły działanie przedwdepresyjne mianseryny. Skuteczność przeciwdepresyjną mianseryny potwierdzono w wielu badaniach z podwójnie ślepą próbą i wykazano, że jest ona porównywalna z innymi obecnie stosowanymi lekami przeciwdepresyjnymi. Co więcej, wykazuje ona właściwości anksjolityczne i poprawiające sen poprzez jego pogłębienie i wydłużenie, co ma szczególne znaczenie w leczeniu chorych z lękiem lub zaburzeniami snu występującymi w schorzeniach depresyjnych. Uważa się, że właściwości uspokajające mianseryny związane są z blokowaniem receptorów histaminowych H1 i adrenergicznych a1. Mianseryna jest lekiem dobrze tolerowanym również przez osoby starsze i pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi, W dawkach leczniczych mianseryna nie wykazuje działania antycholinergicznego i praktycznie nie ma wpływu na układ sercowo-naczyniowy. W przypadku przedawkowania wykazuje słabsze działanie kardiotoksyczne niż trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Mianseryna nie wchodzi w interakcję z sympatykomimetykami oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi, które blokują receptory adrenergiczne ( np. betamdyna, klonidyna, metyldopa). Po podaniu doustnym mianseryna jest natychmiast i dobrze wchłaniana. Maks. stężenie w osoczu osiąga w ciągu 3 h. Biodostępność wynosi około 20%, Wiązanie mianseryny z białkami osocza wynosi około 95%, T0,5 (21-61 h) jest wystarczający, aby lek podawać w jednorazowej dawce dobowej. Stężenie stacjonarne leku w osoczu osiąga się w ciągu 6 dni stosowania. Mianseryna jest metabolizowana i wydalana z moczem i kałem w ciągu 7-9 dni. Większość dróg przemiany to demetylacja i utlenianie, a następnie sprzęganie.

Skład: 1 tabl. zawiera 10 mg, 30 mg lub 60 mg chlorowodorku mianseryny.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow