licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Rispolept®


Klasyfikacja terapeutyczna:
N05AX08 - Risperidon
Lek przeciwpsychotyczny; stosowany w schizofrenii, psychozach schizofrenicznych, innych stanach psychotycznych, w których dominują omamy, urojenia, wrogość, podejrzliwość i/lub emocjonalne i społeczne wycofywanie się, zubożenie wypowiedzi; łagodzi stany depresji, poczucia winy, niepokoju związane ze schizofrenią; zapobiega nawrotom u chorych na przewlekłe psychozy schizofreniczne; stosowany także w zespołach otępiennych wieku podeszłego, gdy dominują agresywność, zaburzenia aktywności lub objawy psychotyczne; także krótkotrwale w zaburzeniach zachowania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych z obniżoną sprawnością intelektualną, upośledzeniem umysłowym i zachowaniami destrukcyjnymi.

Nazwa Międzynarodowa:
Risperidone
Firma:
Janssen-Cilag
Nr świadectwa rejestracji:
4238, R/6704, R/6705, R/6706, R/6707
Ulotki dla pacjenta
rispolept kliknij, aby zobaczyć ulotkę dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Rispolept® roztw. doustny 1 mg/ml 1 but. 30 ml Rx X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Rispolept® roztw. doustny 1 mg/ml 1 but. 100 ml Rx 48,83
R (1) 3,20
(1) Schizofrenia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Rispolept® tabl. powl. 1 mg 20 szt. Rx 10,89
R (1) 4,30
(1) Schizofrenia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Rispolept® tabl. powl. 2 mg 20 szt. Rx 20,72
R (1) 4,35
(1) Schizofrenia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Rispolept® tabl. powl. 3 mg 20 szt. Rx 30,15
R (1) 3,99
(1) Schizofrenia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Rispolept® tabl. powl. 4 mg 20 szt. Rx 39,36
R (1) 3,41
(1) Schizofrenia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Preparat jest wskazany w leczeniu schizofrenii. Preparat jest wskazany w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Preparat jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu (do 6 tygodni) uporczywej agresji u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera w stopniu umiarkowanym do ciężkiego, nie reagujących na metody niefarmakologiczne oraz gdy istnieje ryzyko, że pacjent będzie stanowił zagrożenie dla samego siebie lub innych osób. Preparat jest wskazany w krótkotrwałym objawowym (do 6 tygodni) leczeniu uporczywej agresji w przebiegu zaburzeń zachowania u dzieci w wieku od 5 lat i młodzieży ze sprawnością intelektualną poniżej przeciętnej bądź upośledzonych umysłowo, zdiagnozowanych według kryteriów DSM - IV, u których nasilenie agresji i innych zachowań destrukcyjnych wymaga leczenia farmakologicznego. Farmakoterapia powinna stanowić integralną część wszechstronnego programu terapeutycznego, obejmującego działania psychospołeczne i edukacyjne. Zaleca się, aby rysperydon był przepisywany przez lekarza specjalistę w dziedzinie neurologii dziecięcej oraz psychiatrii dziecięcej i młodzieżowej lub lekarza specjalizującego się w leczeniu zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży.

Dawkowanie: Dorośli leczeni z powodu schizofrenii: produkt może być podawany raz lub dwa razy na dobę. Leczenie należy rozpocząć od dawki 2 mg rysperydonu na dobę. Dawka może być zwiększona drugiego dnia do 4 mg na dobę. Od tego momentu dawka może pozostać niezmieniona albo, jeśli zaistnieje taka konieczność, indywidualnie dostosowywana. Przeciętna, optymalna dawka terapeutyczna wynosi od 4 mg do 6 mg na dobę. U niektórych pacjentów może być wskazane wolniejsze dostosowywanie dawki oraz mniejsza dawka początkowa i podtrzymująca. Dawki większe niż 10 mg na dobę nie wykazują większej skuteczności niż mniejsze dawki, mogą natomiast powodować zwiększenie częstości występowania objawów pozapiramidowych. Pacjenci w wieku podeszłym: zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę. Dawka może być indywidualnie dostosowywana i zwiększana o 0,5 mg dwa razy na dobę do dawki 1 mg do 2 mg dwa razy na dobę. Produkt nie jest zalecany do stosowania u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze schizofrenią ze względu na brak wystarczających danych dotyczących skuteczności. Epizody maniakalne w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u dorosłych: produkt należy podawać raz na dobę, dawka początkowa to 2 mg. W razie konieczności, dawkę powinno zwiększać się o 1 mg raz na dobę, nie częściej niż co 24 h do dawki maksymalnie 6mg/dobę. U osób w wieku podeszłym zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę. Dawka może być indywidualnie dostosowywana i zwiększana o 0,5 mg dwa razy na dobę do dawki 1 mg do 2 mg dwa razy na dobę. Należy zachować ostrożność stosując rysperydon w tej grupie wiekowej. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 18 lat w tym wskazaniu, ze względu na brak danych. Zalecana dawka początkowa w przypadku uporczywej agresja u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera w stopniu umiarkowanym do ciężkiego wynosi 0,25 mg dwa razy na dobę. W razie konieczności, dawka może być indywidualnie zwiększana o 0,25 mg dwa razy na dobę, nie częściej, niż co drugi dzień, przez okres 6 tygodni. Optymalna dawka dla większości pacjentów wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę. U niektórych pacjentów może jednak być konieczne stosowanie dawek do 1 mg dwa razy na dobę. Nie zaleca się terapii dłuższej niż 6 tyg. Dzieci i młodzież w wieku od 5 do 18 lat z zaburzeniami zachowania: u osób o masie ciała 50 kg lub powyżej, zalecana dawka początkowa wynosi 0,5 mg raz na dobę. Dawkowanie może być indywidualnie dostosowywane poprzez zwiększanie dawki o 0,5 mg raz na dobę, nie częściej, niż co drugi dzień. Optymalna dawka dla większości pacjentów wynosi 1 mg raz na dobę (0,5-1,5 mg). U osób o masie ciała poniżej 50 kg, zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg raz na dobę. W razie konieczności, dawkowanie może być indywidualnie dostosowywane poprzez zwiększanie dawki o 0,25 mg na dobę, nie częściej, niż co drugi dzień. Optymalna dawka dla większości pacjentów wynosi 0,5 mg raz na dobę 0,2-0,75 mg). Kontynuacja leczenia produktem leczniczym powinna być weryfikowana i uzasadniona aktualnym stanem pacjenta. Bez względu na rodzaj wskazania terapeutycznego, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, powinno się zmniejszyć o połowę dawkę początkową i kolejne dawki rysperydonu oraz stosować wolniejsze zwiększanie dawek. Bez względu na rodzaj wskazania terapeutycznego, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, powinno się zmniejszyć o połowę dawkę początkową i kolejne dawki rysperydonu oraz stosować wolniejsze zwiększanie dawek. Produkt przeznaczony jest do stosowania doustnego. Pokarm nie wpływa na jego wchłanianie.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na rysperydon lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: W metaanalizie 17 kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem atypowych leków przeciwpsychotycznych, w tym również rysperydonu, u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem, którzy otrzymywali atypowe leki przeciwpsychotyczne, występowała zwiększona umieralność w porównaniu z grupą otrzymującą placebo. Podobny efekt stwierdzono również w badaniach klinicznych doustnych postaci produktu, kontrolowanych placebo. Dane z dwóch dużych badań obserwacyjnych wykazały, że u osób w podeszłym wieku z otępieniem leczonych klasycznymi lekami przeciwpsychotycznymi występuje również nieznacznie zwiększone ryzyko zgonu w porównaniu do osób nieleczonych. Brak wystarczających danych, aby podać dokładną ocenę wielkości ryzyka. Nie jest też znana przyczyna zwiększonego ryzyka. Nie wiadomo w jakim stopniu te wnioski dotyczą zwiększonej umieralności w badaniach obserwacyjnych mogą być przypisywane lekom przeciwpsychotycznym w odniesieniu do niektórych cech pacjentów. Nie stwierdzono zwiększonej umieralności u pacjentów leczonych równocześnie rysperydonem i innymi diuretykami. Nie znaleziono dotąd jednoznacznego patofizjologicznego mechanizmu, który mógłby tłumaczyć te obserwacje i czynnika powodującego zgon. Jednakże, należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć ryzyko i korzyści przed podjęciem decyzji o jednoczesnym podawaniu tych leków oraz podawania rysperydonu jednocześnie z innymi silnymi diuretykami. Niezależnie od stosowanego leczenia, odwodnienie jest ogólnym czynnikiem ryzyka wpływającym na umieralność i dlatego u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem nie powinno się do niego dopuszczać. Produkt należy stosować z ostrożnością u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru mózgu , ponieważ w badaniach klinicznych, kontrolowanych placebo, w grupie pacjentów w podeszłym wieku (wiek >65 lat) z otępieniem, leczonych rysperydonem Większą częstość zdarzeń niepożądanych dotyczących krążenia mózgowego. Ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych naczyniowo-mózgowych było znacząco większe u pacjentów z otępieniem typu mieszanego czy naczyniowego niż u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera. Dlatego pacjenci z innymi typami otępienia niż otępieniem w chorobie Alzheimera nie powinni być leczeni rysperydonem. Należy zachować ostrożność podczas stosowania rysperydonu u pacjentów ze chorobami układu krążenia (np.: niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zaburzenia przewodzenia, odwodnienie, hipowolemia, choroby naczyniowo-mózgowe, leczone nadciśnienie tętnicze). W przypadku wystąpienia objawów podmiotowych i przedmiotowych późnych dyskinez, należy rozważyć przerwanie leczenia wszelkimi lekami przeciwpsychotycznymi. W przypadku wystąpienia objawów sugerujących złośliwy zespół neuroleptyczny należy przerwać stosowanie wszystkich leków przeciwpsychotycznych, w tym rysperydonu. W przypadku przepisywania leków przeciwpsychotycznych, w tym produktu, pacjentom z chorobą Parkinsona lub otępieniem z obecnością ciał Lewy'ego, lekarze powinni rozważyć stosunek ryzyka do korzyści. Rysperydon może zaostrzyć przebieg choroby Parkinsona. U pacjentów obu grup może występować zwiększone ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego i zwiększona wrażliwość na leki przeciwpsychotyczne. U pacjentów leczonych jakimkolwiek atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, w tym produktem leczniczym, należy obserwować objawy hiperglikemii (takie jak: polidypsja, poliuria, nadmierne łaknienie i osłabienie), a pacjentów z cukrzycą należy regularnie badać, czy nie pogarsza się u nich kontrola glikemii. Należy również regularnie kontrolować masę ciała. Produkt należy stosować z ostrożnością u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej: hiperprolaktynemią lub guzami prolaktyno zależnymi, ze względu na hipotetyczną możliwość rozwoju nowotworów stymulowanych przez prolaktynę. Wydłużenie odstępu QT było bardzo rzadko zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu. Jednak zaleca się ostrożność w przypadku przepisywania rysperydonu u pacjentów z chorobami układu krążenia, wywiadem rodzinnym w kierunku wydłużenia odstępu QT, bradykardią, zaburzeniami elektrolitowymi (niedoborem potasu lub magnezu), które mogą zwiększać ryzyko arytmii oraz jednocześnie z innymi lekami mogącymi wydłużać odstęp QT. Należy zachować ostrożność podczas stosowania rysperydonu u pacjentów z drgawkami w wywiadzie lub z innymi stanami, które mogą obniżać próg drgawkowy. Zaleca się zachowanie odpowiedniej ostrożności w przypadku przepisywania produktu pacjentom, u których mogą wystąpić warunki sprzyjające podwyższeniu podstawowej temperatury ciała, np.: wykonujących intensywny wysiłek fizyczny, narażonych na działanie ekstremalnie wysokich temperatur, przyjmujących jednocześnie leki o działaniu przeciwcholinergicznym lub odwodnionych. Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych zgłaszano przypadki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (VTE , ang. Venous thromboembolism). Ze względu na występujące często u pacjentów leczonych lekami przeciwpsychotycznymi nabyte czynniki ryzyka VTE, przed rozpoczęciem leczenia i podczas leczenia produktem leczniczym należy zidentyfikować wszystkie możliwe czynniki ryzyka VTE i podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze. Przeprowadzono badania nad rysperydonem podawanym doustnie u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, jednakże w przypadku produktu inj. [mikrokaps. do przyg. zaw.] nie wykonywano takich badań, dlatego należy zachować ostrożność podając go pacjentom z tej grupy. Przed przepisaniem rysperydonu dzieciom i młodzieży z zaburzeniami zachowania należy przeprowadzić dokładną analizę fizycznych i społecznych przyczyn zachowań agresywnych, takich jak ból czy niewłaściwe wymagania środowiskowe. Działanie sedatywne rysperydonu należy w tej populacji dokładnie obserwować ze względu na możliwy wpływ na zdolność uczenia się. Zmiana czasu podawania rysperydonu może zmniejszyć wpływ sedacji na koncentrację u dzieci i młodzieży. Ze względu na możliwość wpływu dłużej trwającej hiperprolaktynemii na rozwój fizyczny i dojrzewanie płciowe dzieci i młodzieży, należy prowadzić regularną ocenę kliniczną stanu endokrynologicznego pacjenta, obejmującą pomiary wzrostu, masy ciała, dojrzewania płciowego, kontrolę występowania miesiączkowania i innych potencjalnych działań prolaktynozależnych. Tabletki powlekane zawierają laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Interakcje: Zalecana jest ostrożność podczas przepisywania rysperydonu jednocześnie z lekami wydłużającymi odstęp QT, np.: leki przeciwarytmiczne klasy IA (np.: chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), leki przeciwarytmiczne klasy III (np.: amiodaron, sotalol), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np.: amitryptylina), czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np.: maprotylina), niektóre leki przeciwhistaminowe, inne leki przeciwpsychotyczne, niektóre leki przeciwmalaryczne (np.: chinina i meflochina), oraz z lekami powodującymi zaburzenia równowagi elektrolitowej (hipokaliemia, hipomagnezemia), bradykardię lub z lekami hamującymi metabolizm wątrobowy rysperydonu. Rysperydon należy stosować z ostrożnością w skojarzeniu z innymi substancjami działającymi ośrodkowo - w szczególności produktami zawierającymi alkohol, opioidy, leki przeciwhistaminowe oraz benzodiazepiny - ze względu na zwiększone ryzyko sedacji. Produkt może antagonizować działanie lewodopy i innych agonistów dopaminergicznych. Po zastosowaniu rysperydonu w skojarzeniu z lekami przeciwnadciśnieniowymi obserwowano istotne klinicznie niedociśnienie. Działanie zmniejszające stężenie czynnej frakcji przeciwpsychotycznej rysperydonu w osoczu krwi można zaobserwować podczas stosowania leków, takich jak np. karbamazepina, ryfampicyna, fenytoina i fenobarbital, indukujących enzym wątrobowy CYP 3A4 jak również glikoproteinę P. W przypadku rozpoczynania lub przerwania leczenia karbamazepiną lub innymi lekami indukującymi enzym wątrobowy CYP 3A4 i/lub glikoproteinę P (P-gp), lekarz powinien ponownie określić dawkowanie produktu leczniczego. Fluoksetyna i paroksetyna, inhibitory CYP 2D6 zwiększają stężenia rysperydonu w osoczu krwi, ale w mniejszym stopniu jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Oczekuje się, że inne inhibitory CYP 2D6, takie jak chinidyna mogą wpływać w podobny sposób na stężenia rysperydonu w osoczu. Jeżeli rozpoczyna się lub kończy równoczesne stosowanie fluoksetyny lub paroksetyny z rysperydonem, lekarz powinien ponownie ocenić dawkowanie rysperydonu. Werapamil - inhibitor CYP 3A4 i P-gp, zwiększa stężenie rysperydonu w osoczu. Pochodne fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i niektóre leki b-adrenolityczne mogą powodować zwiększenie stężenia rysperydonu w osoczu krwi, ale nie jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Cymetydyna i ranitydyna zwiększają dostępność biologiczną rysperydonu, ale jedynie w minimalnym stopniu wpływają na czynną frakcję przeciwpsychotyczną. Erytromycyna inhibitor CYP 3A4 nie zmienia farmakokinetyki rysperydonu ani jego czynnej frakcji przeciwpsychotycznej. Jednoczesne stosowanie leków psychostymulujących (np.: metylofenidatu) z produktem leczniczym u dzieci i młodzieży nie wpływa na farmakokinetykę ani skuteczność rysperydonu. Stwierdzono zwiększoną umieralność u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem stosujących równocześnie furosemid. Jednoczesne stosowanie doustne produktu leczniczego z paliperydonem nie jest zalecane, ponieważ paliperydon jest aktywnym metabolitem rysperydonu i takie skojarzenie może prowadzić do dodatkowej ekspozycji na czynną frakcję przeciwpsychotyczną.

Ciąża i laktacja: Brak wystarczających danych dotyczących stosowania rysperydonu u kobiet w ciąży i karmiących, dlatego nie należy stosować w okresie ciąży i laktacji , jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. W przypadku konieczności przerwania leczenia rysperydonem w okresie ciąży, nie należy przerywać leczenia gwałtownie. Po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano odwracalne objawy pozapiramidowe u noworodków, których matki stosowały rysperydon w ostatnim trymestrze ciąży. W związku z tym należy monitorować stan noworodka.

Działania niepożądane: Występujące bardzo często: parkinsonizm, ból głowy, bezsenność. Często: zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie masy ciała, akatyzja, tachykardia, dystonia, drżenie, senność, sedacja, letarg , niewyraźne widzenie, niedokrwistość, zawroty głowy wymioty, biegunka, zaparcia, nudności, ból brzucha, niestrawność, duszność, krwawienie z nosa, kaszel, przekrwienie błony śluzowej nosa , ból gardła i krtani, suchość w jamie ustnej, dolegliwości żołądkowe, nieżyt żołądka, mimowolne oddawanie moczu, wysypka, rumień, ból stawów, pleców, kończyn, zaburzenia łaknienia, zapalenie płuc, grypa, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli, dróg moczowych i ucha, gorączka, uczucie zmęczenia, obrzęk obwodowy, astenia, ból w klatce piersiowej kaszel, duszność, pobudzenie, zaburzenia snu, niepokój. Niezbyt często: zmiany w EKG, wydłużenie odstępu QT w EKG, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i fosfokinazy kreatynowej, podwyższenie temperatury ciała, zmniejszenie liczby krwinek białych, zwiększenie liczby eozynofilów, zmniejszenie stężenia hemoglobiny, blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa, migotanie przedsionków, bradykardia zatokowa, kołatanie serca, brak reakcji na bodźce, utrata lub obniżony poziom świadomości, omdlenie, udar naczyniowy mózgu, dyzartria, zaburzenia uwagi, senność, zawroty głowy ortostatyczne, zaburzenia równowagi, późne dyskinezy, zaburzenia koordynacji, niedoczulica, zaburzenia mowy, zapalenie spojówek, przekrwienie oczu, wydzielina z oczu, opuchnięcie oczu, suche oko, zwieszone łzawienie, światłowstręt, świszczący oddech, zachłystowe zapalenie płuc, przekrwienie płuc i dróg oddechowych, zaburzenia oddychania, rzężenie, dysfonia, utrudnione połykanie, zapalenie błony śluzowej żołądka, nietrzymanie kału, masy kałowe w podbrzuszu, zatrzymanie/nietrzymanie moczu, bolesne oddawanie moczu, obrzęk naczynioruchowy, zmiany skórne, odbarwienia, trądzik, łysienie, łojotokowe zapalenie skóry, suchość, nadmierne rogowacenie. osłabienie mięśni, ból szyi, ból pośladków, ból pochodzenia mięśniowo-kostnego w klatce piersiowej, cukrzyca, anoreksja, nadmierne łaknienie, hiperglikemia, zapalenie zatok, zakażenie wirusowe, zapalenie ucha, migdałków, tkanki łącznej, ucha środkowego, zakażenie oka, miejscowe skóry wywołane przez roztocza, grzybica paznokci, zapalenie pęcherza, obrzęk , nagłe zaczerwienienie twarzy, zaburzenia chodu, spowolnienie, objawy rzekomo grypowe, dreszcze, pragnienie, nadwrażliwość, stan splątania, mania, obniżone libido, apatia, nerwowość, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej. Rzadko: obniżenie temperatury ciała, granulocytopenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, śpiączka cukrzycowa, zaburzenia naczyniowo-mózgowe, niedokrwienie mózgu, zaburzenia ruchu, zmniejszona ostrość widzenia, uciekanie gałek ocznych, jaskra, zespół bezdechu sennego, hiperwentylacja, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, obrzęk warg, zapalenie czerwieni wargowej, łupież, nieodpowiednie wydzielanie hormonu antydiuretycznego, rabdomioliza, hipoglikemia, przewlekłe zapalenie ucha środkowego, obrzęk uogólniony, hipotermia, zespół odstawienny, uczucie zimna w kończynach, nadwrażliwość na lek, żółtaczka, brak orgazmu, stępienie uczuć. Bardzo rzadko: cukrzycowa kwasica ketonowa. Częstość nieznana: reakcja anafilaktyczna, zatrucie wodne, agranulocytoza; priapizm.

Skład: 1 tabl. zawiera odpowiednio: 1 mg, 2 mg, 3 mg lub 4 mg rysperydonu. 1 ml roztworu do ustnego zawiera 1 mg rysperydonu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow