licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Tialorid®; -mite


Klasyfikacja terapeutyczna:
C03EA01 - Hydrochlorotiazyd w połączeniu z lekami oszczędzającymi potas
Hydrochlorotiazyd - działa poprzez zwiększenie wydalani sodu i wody przez nerki, w rezultacie zmniejsza się całkowita objętość krwi krążącej.

Nazwa Międzynarodowa:
Amiloride + Hydrochlorothiazide
Firma:
Polpharma
Nr świadectwa rejestracji:
2060, 3738
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Tialorid® tabl. 50 mg/5 mg 50 szt. Rx 8,69
30% (1) 2,61
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Tialorid® mite tabl. 25 mg/2,5 mg 50 szt. Rx 6,99
30% (1) 3,24
(1) Refundacja dla wszystkich zarejestrowanych wskazań
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Preparat jest wskazany w leczeniu: nadciśnienia tętniczego krwi lekkiego lub umiarkowanego (w monoterapii lub z innymi lekami obniżającymi ciśnienie krwi); zastoinowej niewydolności krążenia; marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami.

Dawkowanie: Dawkę leku należy ustalać indywidualnie, w zależności od ciężkości choroby i reakcji pacjenta na lek. Dorośli. W nadciśnieniu tętniczym krwi: początkowo 1/2 tabl./dobę lub 1 tabl. mite/dobę. W razie konieczności, dawkę można zwiększyć do 1 tabl./dobę lub 2 tabl. mite/dobę, podawanej jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. W zastoinowej niewydolności krążenia: początkowo 1/2 tabl./dobę lub 1 tabl. mite/dobę. W razie konieczności dawkę można stopniowo zwiększać. Nie należy przekraczać dawki 2 tabl./dobę lub 4 tabl. mite/dobę. W marskości wątroby leczenie rozpoczyna się małymi dawkami, które zwiększa się stopniowo aż do uzyskania odpowiedniego działania moczopędnego. Nie należy przekraczać dawki 2 tabl./dobę lub 4 tabl. mite/dobę. Po ustąpieniu obrzęków należy zmniejszyć dawkę leku. Dawka podtrzymująca może być mniejsza od dawki początkowej. Dawkowanie u niemowląt i dzieci: preparat nie jest wskazany do stosowania u dzieci. Dawkowanie u osób w podeszłym wieku: u tych pacjentów dawkę leku należy dobierać w zależności od stanu czynności nerek i klinicznej reakcji na leczenie.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na amiloryd, hydrochlorotiazyd lub inne sulfonamidy. Hiperkaliemia (stężenie potasu w surowicy powyżej 5,5 mmol/1). Podwyższony poziom wapnia w surowicy. Stężenie mocznika we krwi powyżej 10 mmol/l, kreatyniny powyżej 130 µmol/l. Leczenie preparatami litu. Leczenie innymi lekami oszczędzającymi potas (np. triamteren, amiloryd). Stosowanie leków uzupełniających potas lub dieta bogata w potas (w ciężkich i opornych przypadkach hipokaliemii można stosować preparat pod kontrolą). Ciężka niewydolność wątroby. Stan przedśpiączkowy w marskości wątroby. Ciężka niewydolność nerek. Bezmocz. Nefropatia cukrzycowa. Cukrzyca. Choroba Addisona. Laktacja. Nie zaleca się stosowania u dzieci, gdyż bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u nich leku nie zostały ustalone.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Lek może wywołać hiperkaliemię, która może być przyczyną groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Hiperkaliemia występuje częściej u pacjentów z niewydolnością nerek, u chorych na cukrzycę oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Wskazana jest kontrola stężenia potasu w surowicy krwi u wszystkich pacjentów leczonych preparatem, szczególnie na początku leczenia i po ustaleniu odpowiedniej dawki leku. W przypadku wystąpienia hiperkaliemii, należy odstawić preparat i w razie konieczności podjąć działanie zmniejszające stężenie potasu. Chociaż po zastosowaniu preparatu istnieje mniejsze niebezpieczeństwo wystąpienia zaburzeń elektrolitowych (hiponatremia, zasadowica hipochloremiczna, hipokaliemia, hipomagnezemia), wskazana jest kontrola równowagi wodno-elektrolitowej. Taką kontrolę zaleca się szczególnie wtedy, kiedy u pacjenta wystąpią wymioty i/lub jeśli otrzymuje on parenteralnie płyny. Następujące objawy wskazują na zaburzenia równowagi elektrolitowej: suchość w ustach, pragnienie, osłabienie, letarg, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientacja, bóle i skurcze mięśni, nużliwość mięśni, niedociśnienie, oliguria, tachykardia, nudności, wymioty. Hipokaliemia może wystąpić w wyniku szybkiej diurezy, długotrwałej terapii i ciężkiej marskości wątroby. Hipokaliemia może zwiększyć wrażliwość serca na toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Hiponatremia spowodowana lekiem przebiega najczęściej łagodnie i bezobjawowo i na jej wystąpienie narażone są szczególnie osoby w podeszłym wieku. Preparat należy ostrożnie stosować w następujących grupach pacjentów: u osób z zaburzeniami czynności nerek (stężenie azotu mocznikowego większe niż 30 mg/dl lub stężenie kreatyniny większe niż 1,5 mg/dl), ponieważ istnieje u nich niebezpieczeństwo rozwoju hiperkaliemii. Mogą również wystąpić lub nasilić się objawy mocznicy wskutek kumulacji leku. u osób z marskością wątroby, z współistniejącym wodobrzuszem, alkalozą metaboliczną i obrzękami, ze względu na większe ryzyko wzrostu stężenia azotu mocznikowego w surowicy krwi podczas forsowanej diurezy. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby może wystąpić encefalopatia lub śpiączka wątrobowa. U osób z alergią lub astmą oskrzelową występującymi aktualnie lub w wywiadzie, ponieważ mogą wystąpić objawy nadwrażliwości na lek. U osób z chorobą serca i płuc lub niekontrolowaną cukrzycą, ponieważ istnieje ryzyko rozwoju kwasicy oddechowej i metabolicznej; konieczna jest częsta kontrola równowagi kwasowo-zasadowej. Pacjenci z cukrzycą nie powinni być w zasadzie leczeni preparatem z uwagi na ryzyko rozwoju hiperkaliemii. Jeśli zachodzi konieczność zastosowania leku, przed rozpoczęciem leczenia należy ocenić stan wydolności nerek, w celu zminimalizowania tego ryzyka. Może być konieczna odpowiednia zmiana dawek leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. hydrochlorotiazyd zmniejsza tolerancję glukozy. U pacjentów z cukrzycą utajoną może się ujawnić postać jawna tej choroby. Hydrochlorotiazyd może podwyższać poziom cholesterolu i trójglicerydów w surowicy krwi. U pacjentów chorych na dnę moczanową, gdyż lek może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy krwi i wywołać napad dny. U osób z układowym toczniem rumieniowatym, hydrochlorotiazyd może zaostrzać objawy choroby. Produkt leczniczy zawiera laktozę. Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat może wywołać objawy niepożądane ze strony OUN, takie jak: osłabienie, znużenie, zawroty głowy, osłupienie. Należy poinformować pacjenta, że w razie wystąpienia tego typu objawów niepożądanych istnieje niebezpieczeństwo związane z prowadzeniem pojazdów samochodowych i obsługą urządzeń będących w ruchu.

Interakcje: Chlorpropamid wykazuje działanie synergiczne z preparatem, co zwiększa ryzyko hiponatremii. Może być konieczna zmiana dawkowania insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych. Preparat nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych. Podczas jednoczesnego stosowania z guanetydyną, metyldopą lub preparatami blokującymi receptory adrenergiczne może wystąpić ciężka hipotonia ortostatyczna. Należy zmniejszyć dawki tych leków. Podczas jednoczesnego stosowania preparatu z inhibitorami ACE zwiększa się ryzyko hiperkaliemii. Należy wówczas kontrolować stężenie potasu w surowicy. Leczenie diuretykami należy zakończyć na 2-3 dni przed rozpoczęciem terapii inhibitorami ACE, aby zapobiec hipotonii występującej często po rozpoczęciu leczenia inhibitorami ACE. Podczas równoczesnego stosowania preparatu i amin presyjnych (np. adrenalina) zmniejsza się reaktywność naczyniowa amin. Preparat stosowany równocześnie z solami litu zwiększa ich toksyczność (zmniejsza się klirens litu i zwiększa jego stężenie w surowicy krwi). W zasadzie należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków. Podczas stosowania hydrochlorotiazydu z barbituranami, opioidami lub alkoholem może nasilać się niedociśnienie ortostatyczne. Podczas równoczesnego stosowania hydrochlorotiazydu i NLPZ zwiększa się ryzyko wystąpienia niewydolności nerek; NLPZ poprzez hamowanie działania prostaglandyn zmniejszają przepływ nerkowy i mogą zmniejszać diuretyczne, natriuretyczne i hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu. Cholestyramina lub kolestypol wiążą hydrochlorotiazyd i zmniejszają jego wchłanianie z przewodu pokarmowego, odpowiednio o 85% i 43%. W przypadku, gdy cholestyramina jest przyjmowana po 4 h po podaniu hydrochlorotiazydu, wchłanianie hydrochlrotiazydu jest mniejsze o 30-35%. Kortykosteroidy lub ACTH mogą nasilać wy wołaną przez tiazydy utratę elektrolitów, zwłaszcza hipokaliemię. Preparat nasila zwiotczające mięśnie działanie leków z grupy tubokuraryny. Testy laboratoryjne: hydrochlorotiazyd wpływa na metabolizm wapnia, dlatego lek należy odstawić przed wykonaniem badań czynności przytarczyc.

Ciąża i laktacja: Lek może być stosowany w ciąży w przypadku zdecydowanej konieczności. Tiazydy przekraczają barierę łożyska. Leki te nie są wskazane u kobiet ciężarnych, nawet do leczenia umiarkowanych obrzęków, ponieważ nie zapobiegają rozwojowi zatrucia ciążowego, ale mogą spowodować hipowolemię, zwiększyć lepkość krwi i zmniejszyć ukrwienie łożyska. Obserwowano żółtaczkę u płodów i noworodków oraz trombocytopenię u noworodków urodzonych przez matki, które stosowały tiazydy w czasie ciąży. U kobiet, które stosowały tiazydy przed porodem zwiększało się stężenie kwasu moczowego i kreatyniny w płynie owodniowym. Hydrochlorotiazyd przenika do mleka kobiecego. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią z uwagi na możliwość wystąpienia objawów niepożądanych u karmionych niemowląt.

Działania niepożądane: Objawy niepożądane występujące po zastosowaniu leku są związane z jego działaniem moczopędnym, terapią tiazydami lub z zasadniczą chorobą. Zaburzenia żołądka i jelit: brak łaknienia, zaburzenie smaku, nudności, wymioty, skurcze, biegunka, zaparcia, bóle żołądka, krwawienia, uczucie pełności w jamie brzusznej, pragnienie, suchość w jamie ustnej, czkawka, zapalenie trzustki. Zaburzenia układu nerwowego: zawroty głowy, bóle głowy, parestezje, osłupienie, niepokój ruchowy. Zaburzenia psychiczne: bezsenność, nerwowość, zaburzenia pamięci, depresja, senność. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: leukopenia, agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna. Zaburzenia serca i naczyń: arytmie, tachykardia, zwiększenie toksyczności glikozydów naparstnicy, niedociśnienie, również ortostatyczne, choroba niedokrwienna serca. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: impotencja, zaburzenia w oddawaniu moczu, oddawanie moczu w nocy, nietrzymanie moczu, zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: świąd, wysypka, zaczerwienienie twarzy, obfite pocenie się, reakcje nadwrażliwości na światło. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości: bóle kończyn, kurcze mięśni, bóle stawów, bóle w klatce piersiowej i bóle pleców. Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia duszność, kaszel, zatkanie nosa. Zaburzenia oka: przemijające zaburzenia widzenia. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: hiperkaliemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej, odwodnienie, dna, hiperglikemia. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: uczucie zmęczenia, osłabienie, znużenie, złe samopoczucie, gorączka, omdlenia. W razie wystąpienia objawów niepożądanych, zwłaszcza umiarkowanych i ciężkich, należy zmniejszyć dawkę leku lub przerwać leczenie.

Przedawkowanie: Brak swoistej odtrutki, a także danych dotyczących usuwania leku z ustroju za pomocą dializy. Najpoważniejsze objawy zatrucia to utrata wody i elektrolitów, a także inne, jak: tachykardia, hipotensja, wstrząs, osłabienie, stany splątania, zawroty głowy, kurcze mięśni łydek, parestezje, zmęczenie, utrata świadomości, nudności, wymioty, pragnienie, poliuria, oliguria lub anuria, hipokaliemia, hiponatremia, alkaloza, podwyższone stężenie azotu mocznikowego w surowicy krwi, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek. Leczenie powinno być objawowe i podtrzymujące czynności życiowe. W razie zatrucia należy spowodować wymioty i zastosować węgiel aktywowany. Należy kontrolować ciśnienie tętnicze krwi i korygować je w razie potrzeby. W hiperkaliemii prowadzić leczenie normalizujące stężenie potasu w surowicy tj. zastosować Natrium bicarboniciun i.v. lub glukozę z insuliną szybko działającą.

Działanie: Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym o średnio silnym działaniu. Mechanizm tego działania polega na bezpośrednim wpływie na hamowanie zwrotnego transportu jonów sodowych w kanalikach dystalnych krętych, co w efekcie powoduje zwiększenie natriurezy i diurezy. Zwiększone wydalanie sodu pociąga za sobą wydalanie jonów potasu, wskutek zahamowania wymiany jonów sodu i potasu w kanalikach dystalnych, czemu zapobiega amiloryd znajdujący się w preparacie. Po długotrwałej terapii tiazydami może wystąpić łagodna postać alkalozy metabolicznej z hipokalemią i hipochloremią. Hydrochlorotiazyd zwiększa wchłanianie zwrotne wapnia i zmniejsza jego wydalanie z moczem. Hydrochlorotiazyd zwiększa wydalanie jonów magnezowych, co może być przyczyną hipomagnezemii. Hydrochlorotiazyd hamuje wydalanie kwasu moczowego, co może być przyczyną hiperurykemii. Wynikiem pozanerkowego działania hydrochlorotiazydu jest hiperglikemia występująca na czczo oraz nieprawidłowa krzywa glikemiczna po obciążeniu glukozą. Hydrochlorotiazyd powoduje niewielki spadek przesączania kłębuszkowego, co ogranicza jego zastosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek. Tiazydy obniżają ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów z nadciśnieniem. Sugeruje się, że mechanizm tego działania polega nie tylko na zmniejszeniu objętości płynów pozakomórkowych, ale również na bezpośrednim działaniu na naczynia i zmniejszeniu oporu obwodowego. Zmniejszenie ilości sodu w ścianach naczyń krwionośnych zmniejsza ich oddziaływanie na endogenne aminy katecholowe. Ponadto nasila się aktywność reniny w osoczu na skutek zmiany objętości płynów krążących. Amiloryd jest diuretykiem oszczędzającym potas i nasilającym natriuretyczne, diuretyczne i hipotensyjne działanie hydrochlorotiazydu. Utrudnia wnikanie jonów wodorowych do nabłonków kanalików w dystalnej części nefronu, a tym samym hamuje przepływ tych jonów do miejsca ich wymiany na jony potasowe. W wyniku tego działania zmniejsza się reabsorpcja sodu i sekrecja potasu oraz jonów wodorowych. Amiloryd nie hamuje całkowicie procesu wymiany jonów sodowych na potasowe, ale wydatnie ją zmniejsza. Mechanizm działania oszczędzającego potas polega na wpływie na kanaliki dystalne.

Skład: 1 tabl. mite zawiera 2,5 mg chlorowodorku amilorydu i 25 mg hydrochlorotiazydu. 1 tabl. zawiera 5 mg chlorowodorku amilorydu i 50 mg hydrochlorotiazydu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow