licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Zofran®; -Zydis


Klasyfikacja terapeutyczna:
A04AA01 - Ondansetron
Hamuje nudności i wymioty związane z działaniem serotoniny uwalnianej w jelicie cienkim przez leki cytostatyczne i radioterapię; zapobiega nudnościom i wymiotom wywołanym chemio- i radioterapią nowotworów; zapobiega nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego.

Nazwa Międzynarodowa:
Ondansetron hydrochloride
Firma:
GSK Pharmaceuticals SA
Nr świadectwa rejestracji:
8105, 8106, 8879, 8880, R/0018, R/0019
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Zofran® czopki 16 mg 1 szt. Rx 36,91
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® czopki 16 mg 2 szt. Rx 68,11
R (1) 3,20
(1) Nowotwory złośliwe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® syrop 4 mg/5 ml op. 50 ml Rx 39,69
R (1) 25,36
B (2) bezpł.
(1) Nowotwory złośliwe
(2) Chemioterapia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® tabl. powl. 4 mg 10 szt. Rx 33,45
R (1) 19,12
B (2) bezpł.
(1) Nowotwory złośliwe
(2) Chemioterapia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® tabl. powl. 8 mg 10 szt. Rx 63,50
R (1) 29,28
B (2) bezpł.
(1) Nowotwory złośliwe
(2) Chemioterapia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® Zydis liof. doustny 4 mg 10 szt. Rx 38,69
R (1) 19,12
(1) Nowotwory złośliwe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Zofran® Zydis liof. doustny 8 mg 10 szt. Rx 76,15
R (1) 33,82
(1) Nowotwory złośliwe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Roztwór do wstrzykiwań: w zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów. Wskazany jest również w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów okresu pooperacyjnego. Tabl. powl.: w zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów. Wskazany jest również w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów okresu pooperacyjnego. Liofilizat doustny: w zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów. Wskazany jest również w zapobieganiu nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego. Syrop: w zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów. Wskazany jest również w zapobieganiu i leczeniu nudności i wymiotów okresu pooperacyjnego. Czopki: w zapobieganiu i hamowaniu nudności oraz wymiotów wywołanych chemioterapią i radioterapią nowotworów.

Dawkowanie: Wymioty spowodowane chemioterapią lub radioterapią. Dorośli. Drogę podania i dawki ondansetronu należy dobierać indywidualnie. Zakres dawek ondansetronu wynosi od 8 mg do 32 mg/dobę. Wybór dawki i drogi podania zależy od rodzaju radioterapii i chemioterapii. Chemioterapia o średnim działaniu wymiotnym i radioterapia: ondansetron może być podawany doustnie, dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo. Zalecana dawka doustna wynosi 8 mg. Należy ją podać na 1-2 h przed rozpoczęciem chemioterapii, a następnie powtórzyć po 12 h. Zalecana dawka dożylna lub domięśniowa wynosi 8 mg podawana w powolnym wstrzyknięciu bezpośrednio przed leczeniem, a następnie powtórzona doustnie po 12 h. Zalecana dawka doodbytnicza wynosi 16 mg podana na 1 h lub 2 h przed leczeniem. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym zaleca się zastosowanie ondansetronu po pierwszych 24 h od rozpoczęcia terapii emetogennej doustnie w dawce 8 mg co 12 h lub doodbytniczo przez okres do 5 dni. Zalecana dawka doodbytnicza wynosi 16 mg/dobę. Chemioterapia o silnym działaniu wymiotnym: preparat może być podawany dożylnie, domięśniowo lub doodbytniczo. Preparat wykazywał skuteczność w następujących schematach dawkowania w czasie pierwszych 24 h po chemioterapii: pojedyncza dawka 8 mg podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowo bezpośrednio przed chemioterapią; dawka 8 mg podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub domięśniowo, bezpośrednio przed chemioterapią, a następnie dwukrotnie powtórzona w odstępach 2-4 h dożylnie lub domięśniowo, lub jako następujący po pierwszej dawce stały wlew dożylny z szybkością 1 mg/h przez 24 h; pojedyncza dawka 32 mg rozcieńczona w 50 do 100 ml soli fizjologicznej lub innych płynach i podana we wlewie trwającym nie krócej niż 15 min., bezpośrednio przed chemioterapią. Dawki większe niż 8 mg mogą być podane dożylnie tylko po rozcieńczeniu i podane we wlewie trwającym nie krócej niż 15 min. Zalecaną dawką doodbytniczą jest dawka 16 mg podana 1-2 h przed chemioterapią. Wybór odpowiedniego schematu powinien być uzależniony od przewidywanej siły wymiotnego działania leku (leków). Przeciwwymiotny efekt działania ondansetronu może być zwiększony przez jednoczesne dodatkowe podanie dożylnie 20 mg deksametazonu (w formie fosforanu sodu), również bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom opóźnionym lub przedłużonym zaleca się leczenie po pierwszych 24 h od rozpoczęcia chemioterapii doustnie w dawce 8 mg co 12 h lub doodbytniczo przez okres do 5 dni. Zalecana dawka doodbytnicza wynosi 16 mg/dobę. Dzieci. Preparat może być zastosowany dożylnie w pojedynczej dawce 5 mg/m2 pc., bezpośrednio przed rozpoczęciem chemioterapii, a następnie doustnie w dawce 4 mg podanej po 12 h. Doustne leczenie ondansetronem w dawce 4 mg 2x/dobę należy kontynuować do 5 dni. Brak danych na temat stosowania ondansetronu w postaci czopków. Osoby w podeszłym wieku. Ondansetron jest dobrze tolerowany przez osoby w wieku powyżej 65 lat, zasady stosowania leku oraz dawki i częstość podawania nie ulegają zmianie. Nudności i wymioty okresu pooperacyjnego. Dorośli. W celu zapobiegania nudnościom i wymiotom okresu pooperacyjnego, ondansetron może być stosowany zarówno dożylnie, domięśniowo, jak i doustnie. Ondansetron można stosować w pojedynczej dawce 4 mg podanej domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym bezpośrednio przed wprowadzeniem do znieczulenia. Zalecaną dawką doustną ondansetronu jest 16 mg podane na 1 h przed znieczuleniem. W okresie pooperacyjnym do leczenia nudności i wymiotów zalecaną dawką jest 4 mg podawane domięśniowo lub w powolnym wstrzyknięciu dożylnym. Dzieci (od 2 lat). W celu zapobiegania pooperacyjnym nudnościom i wymiotom u dzieci, ondansetron należy stosować dożylnie w dawce 0,1 mg/kg m.c. do dawki maks. 4 mg, podawany w powolnym wstrzyknięciu dożylnym przed, w momencie lub po wprowadzeniu do znieczulenia. W okresie pooperacyjnym, do leczenia nudności i wymiotów, ondansetron należy podawać w powolnym wstrzyknięciu dożylnym w dawce 0,1 mg/kg m.c. maks. do 4 mg. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania preparatu w zapobieganiu i leczeniu pooperacyjnych nudności i wymiotów u dzieci poniżej 2 lat. Osoby w podeszłym wieku. Liczba doniesień dotyczących zapobiegania i leczenia pooperacyjnych nudności i wymiotów u pacjentów w podeszłym wieku jest niewielka, jednak ondansetron jest dobrze tolerowany przez pacjentów powyżej 65 lat leczonych chemioterapią. Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby. Pacjenci z niewydolnością nerek. Zarówno dawki, jak i odstępy między nimi oraz droga podania ondansetronu nie ulegają zmianie. Pacjenci z niewydolnością wątroby. Umiarkowana i ciężka niewydolność wątroby powoduje zmniejszenie klirensu ondansetronu i tym samym wydłużenie T0,5. W takich przypadkach nie należy stosować więcej niż 8 mg ondansetronu na dobę. Pacjenci z zaburzonym metabolizmem sparteiny i debrisokiny. T0,5 ondansetronu nie ulega zmianie u osób, które wolno metabolizują sparteinę i debrisokinę. W związku z tym u tych pacjentów otrzymujących kolejne dawki leku metabolizm ondansetronu nie różni się od metabolizmu ogółu populacji. Nie ma konieczności modyfikacji dawek leku.

Uwagi: Sposób przygotowania roztworu do wstrzykiwań: roztwór do wstrzykiwań dożylnych i domięśniowych nie zawiera konserwantów i jest przeznaczony do jednorazowego wykorzystania. Lek należy podać w postaci iniekcji lub rozcieńczyć w niżej wymienionych roztworach bezpośrednio po otwarciu ampułki. Pozostałą w ampułce, nie wykorzystaną część preparatu należy wyrzucić. Ampułek nie wolno wyjaławiać w autoklawie. Zgodnie z prawidłową praktyką farmaceutyczną roztwory do podawania dożylnego należy przygotowywać bezpośrednio przed wlewem dożylnym. Preparat po rozcieńczeniu w niżej wymienionych roztworach może być przechowywany w temperaturze od 2°C do 8°C nie dłużej niż 24 h przed rozpoczęciem podawania. Ondansetron należy łączyć tylko z poniżej wymienionymi roztworami: 0,9% roztwór chlorku sodu do wlewów dożylnych, 5% roztwór glukozy do wlewów dożylnych, 10% roztwór mannitolu do wlewów dożylnych, roztwór Ringera do wlewów dożylnych, 0,3% roztwór chlorku potasu i 5% roztwór glukozy do wlewów dożylnych, 0,3% roztwór chlorku potasu i 0,9% roztwór chlorku sodu do wlewów dożylnych. Ondansetronu nie należy mieszać w jednej strzykawce ani worku infuzyjnym z innymi lekami. Ondansetron może być podawany przez wspólny zestaw do wlewu dożylnego z innymi lekami, pod warunkiem, że stężenie ondansetronu mieścić się będzie w zakresie: 16-160 mg/ml (tj. odpowiednio rozcieńczony 8 mg w 500 ml i 8 mg w 50 ml płynu), a stężenie innych leków nie będzie większe niż wartości podane poniżej: Cisplatyna roztwór o stężeniu do 0,48 mg/ml (tj. 240 mg/500 ml) podany w ciągu 1 do 8 h. Karboplatyna; roztwór o stężeniu od 0,18 mg/ml do 9,9 mg/ml (tj. od 90 mg/500 ml do 990 mg/100 ml) podany w czasie od 10 min. do 1 h. 5-Fluorouracyl; roztwór o stężeniu do 0,8 mg/ml (2,4 g/3 l lub 400 mg/500 ml) podany z szybkością przynajmniej 20 ml/h. (500 ml/24 h). Większe stężenia 5- fluorouracylu mogą powodować precypitację ondansetronu. Roztwory 5-fluorouracylu mogą zawierać chlorek magnezu w stężeniu do 0,045% w odniesieniu do pozostałych składników roztworu. Etopozyd; roztwór o stężeniu od 0,144 mg/ml do 0,25 mg/ml (tj. od 72 mg/500 ml do 250 mg/l) podany w czasie od 30 do 60 min. Ceftazydym; roztwór powstały po zgodnym z zaleceniem producenta rozpuszczeniu dawki od 250 mg do 2000 mg w wodzie do wstrzykiwań (tj. 2,5 ml wody dla 250 mg leku i odpowiednio 10 ml dla 2 g) podany w ciągu 5 min. bezpośrednio dożylnie. Cyklofosfamid; roztwór powstały po zgodnym z zaleceniem producenta rozpuszczeniu dawki 100-1000 mg w wodzie do wstrzykiwań (5 ml wody na każde 100 mg leku) podany w ciągu 5 min. Doksorubicyna; roztwór powstały po zgodnym z zaleceniem producenta rozpuszczeniu dawki 10-100 mg w wodzie do wstrzykiwań (5 ml wody do 10 mg leku) podany w ciągu 5 min. Deksametazon; w czasie około 15-to min. podawania ondansetronu, w dawce 8-32 mg rozpuszczonego w 50-100 ml właściwego roztworu, może być podawany dożylnie przez łącznik do wspólnego drenu infuzyjnego fosforan sodowy deksametazonu w dawce 20 mg w ciągu 2-5 min. Wykazano pełną zgodność roztworów obu leków w jednej linii infuzyjnej, pod warunkiem, że stężenia ich mieszczą się odpowiednio w przedziałach: dla deksametazonu: od 32 mg/ml do 2,5 mg/ml, dla ondansetronu: od 8 mg/ml do 1,0 mg/ml.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na składniki preparatu. Preparat zawiera aspartam, dlatego nie należy go stosować u chorych na fenyloketonurię.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Opisywano reakcje nadwrażliwości u pacjentów, u których stwierdzano nadwrażliwość na innych antagonistów receptorów 5 HT3. Ondansetron może wydłużać czas pasażu jelitowego. Pacjentów z objawami podostrej niedrożności jelit należy obserwować po podaniu ondansetronu. Nie wykazano w przeprowadzonych testach psychomotorycznych, aby ondansetron upośledzał wykonywanie czynności bądź wywoływał sedację.

Interakcje: Brak danych, że ondansetron podawany razem z innymi lekami indukuje lub hamuje ich metabolizm. Badania wykazały, że ondansetron nie wykazuje interakcji z alkoholem, temazepamem, furosemidem, tramadolem, propofolem.

Ciąża i laktacja: Bezpieczeństwo stosowania ondansetronu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Ponieważ na podstawie badań na zwierzętach nie można przewidzieć działania u ludzi, stosowanie ondansetronu u kobiet w ciąży nie jest zalecane. U zwierząt wykazano, że ondansetron jest wydzielany z mlekiem. Dlatego zaleca się, aby matki przyjmujące ondansetron nie karmiły piersią.

Działania niepożądane: Mogą wystąpić następujące działania niepożądane: bóle głowy, uczucie „uderzenia krwi” do głowy lub „gorąca” w nadbrzuszu, czkawka. Opisywano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych bez towarzyszących objawów zaburzenia czynności wątroby. Ondansetron przedłuża czas pasażu jelitowego i dlatego może powodować zaparcia u niektórych pacjentów. Wyjątkowo donoszono o występowaniu reakcji nadwrażliwości na lek podany dożylnie, aż do reakcji anafilaktycznych włącznie. Rzadko obserwowano przemijające zaburzenia widzenia i zawroty głowy po szybkim podaniu dożylnym. Rzadko występowały objawy ze strony układu pozapiramidowego takie jak: napadowe przymusowe patrzenie w górę, objawy dystoniczne, bez istotnego trwałego wpływu na stan kliniczny pacjenta. Rzadko obserwowano drgawki, chociaż nieznany jest farmakologiczny mechanizm mogący wytłumaczyć udział ondansetronu w ich wywołaniu. Wyjątkowo donoszono o występowaniu zaburzeń rytmu serca, bólach w klatce piersiowej z lub bez obniżenia odcinka ST, niedociśnieniu tętniczym i bradykardii. Sporadycznie mogą wystąpić miejscowe reakcje wokół miejsca wstrzyknięcia (wysypka, pokrzywka, świąd), czasami szerzące się wzdłuż żyły, do której podany był lek. Rzadko opisywano miejscowe podrażnienie - pieczenie okolicy okołoodbytniczej po podaniu czopka.

Przedawkowanie: Jak dotychczas niewiele jest danych o przedawkowaniu ondansetronu. Objawy obserwowane po przedawkowaniu to: zaburzenia widzenia, ciężkie zaparcia, niedociśnienie tętnicze i epizody naczynio-ruchowe zależne od czynności nerwu błędnego z przejściowym blokiem przedsionkowo-komorowym II°. W każdym przypadku objawy ustępowały całkowicie. Nie ma specyficznego antidotum dla ondansetronu. W przypadku podejrzenia przedawkowania powinno być stosowane leczenie objawowe i wspomagające. Używanie ipekakuany do leczenia przedawkowania ondansetronu nie jest zalecane.

Działanie: Lek przeciwwymiotny. Ondansetron jest silnym, wybiórczym antagonistą receptorów serotoninowych typu 3 (5 HT3). Promieniowanie jonizujące oraz cytostatyki mogą powodować uwalnianie serotoniny (5 HT) w jelicie cienkim, zapoczątkowując tym samym odruch wymiotny w następstwie pobudzenia poprzez receptory 5 HT3 dośrodkowych włókien nerwu błędnego. Ondansetron blokuje inicjowanie tego odruchu. Pobudzenie włókien dośrodkowych nerwu błędnego może także powodować uwalnianie serotoniny w area postrema, zlokalizowanej na dnie IV komory. Może to wywołać wymioty, także na drodze pobudzenia ośrodkowego. Działanie ondansetronu hamujące nudności i wymioty spowodowane chemioterapią i radioterapią wynika z jego antagonistycznego wpływu na receptory 5 HT3 neuronów znajdujących się zarówno w obwodowym, jak i OUN. Jakkolwiek mechanizm działania ondansetronu w wymiotach okresu okołooperacyjnego jest nieznany, to jednak wydaje się bardzo prawdopodobne, iż nie różni się od mechanizmu opisanego powyżej. Ondansetron nie zmienia stężeń prolaktyny w osoczu. Rola ondansetronu w hamowaniu wymiotów wywołanych przez opiaty nie jest ustalona.

Skład: 1 tabl. zawiera 4 mg lub 8 mg ondansetronu. 1 czopek zawiera 16 mg ondansetronu. 5 ml syropu zawiera 4 mg ondansetronu. Liofilizat doustny zawiera 4 mg lub 8 mg ondansetronu. 1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 2 mg ondasteronu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow