licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Biodacyna®


Klasyfikacja terapeutyczna:
J01GB06 - Amikacyna
Półsyntetyczny antybiotyk aminoglikozydowy; stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez szczepy pałeczek bakterii Gram(-), miejscowo w okulistyce: przy bakteryjnym zapaleniu spojówek, rogówki, brzegów powiek i woreczka łzowego, jęczmieniu, profilaktycznie przed zabiegami chirurgicznymi na gałce ocznej.

Nazwa Międzynarodowa:
Amikacin
Firma:
Polpharma
Nr świadectwa rejestracji:
R/0613, R/0614
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 125 mg/ml 1 fiol. 2 ml Lz 6,48
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 125 mg/ml 1 amp. 2 ml Lz 6,48
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 250 mg/ml 1 fiol. 4 ml Lz 18,16
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 250 mg/ml 1 fiol. 2 ml Lz 10,43
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 250 mg/ml 1 amp. 2 ml Lz 10,43
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Biodacyna® inj. dom./inf. doż. [roztw.] 250 mg/ml 1 amp. 4 ml Lz 18,16
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Lek jest przeznaczony do krótkotrwałeczego leczenia ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na amikacynę (w tym bakterie oporne na inne antybiotyki aminoglikozydowe): zakażenia dróg oddechowych, zakażenia kości i stawów, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia wewnątrz jamy brzusznej, w tym zapalenie otrzewnej, zakażenia ran po oparzeniach i ran pooperacyjnych (również w chirurgii naczyniowej), ciężkie, powikłane i nawracające zakażenia dróg moczowych (w niepowikłanych zakażeniach amikacynę stosuje się tylko wtedy, gdy wywołujące je bakterie są oporne na inne antybiotyki), posocznice, najczęściej w skojarzeniu z antybiotykiem b-laktamowym, zakażenia OUN. Należy uwzględnić oficjalne miejscowe wytyczne dotyczące prawidłowego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Dawkowanie: Dawkowanie i sposób podawania ustala się w zależności od czynności nerek i mc. pacjenta. Wcześniaki i noworodki: dawka początkowa wynosi 10 mg/kg mc., a następnie 7,5 mg/kg mc. co 12 h w inf. dożylnej. Dorośli, dzieci i niemowlęta: dawka dobowa wynosi 15 mg/kg mc., podawana w dwóch lub w trzech dawkach podzielonych (7,5 mg/kg mc. co 12 h lub 5 mg/kg mc. co 8 h) we wstrzyknięciu domięśniowym lub inf. dożylnej. Dawkowanie u dorosłych i dzieci z prawidłową czynnością nerek w zależności od mc. Maks. dawka dobowa wynosi 15 mg/kg mc. U pacjentów z bardzo dużą mc. nie należy podawać więcej niż 1,5 g/dobę. Nie należy przekraczać zalecanych dawek. U wszystkich pacjentów w czasie leczenia należy kontrolować czynność nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie ma konieczności modyfikacji dawkowania. Leczenie trwa zwykle 7-10 dni. W ciężkich i powikłanych zakażeniach, gdy czas leczenia wydłuża się ponad 10 dni, należy częściej kontrolować czynność nerek i słuch i ponownie rozważyć wielkość dawki. Nie zaleca się stosowania amikacyny dłużej niż 14 dni. Jeżeli w ciągu 3-5 dni nie ma wyraźnej poprawy klinicznej, należy przerwać stosowanie amikacyny i ponownie określić wrażliwość drobnoustrojów na antybiotyki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy zmniejszyć dawkę dobową leku i/lub wydłużyć przerwy między dawkami. Sposób dawkowania ustala się w zależności od klirensu kreatyniny lub stężenia kreatyniny we krwi. Jeśli zaburzenia czynności nerek nasilają się w trakcie leczenia amikacyną, stosowanie produktu należy przerwać. Modyfikacja dawek i przerw między dawkami w zależności od klirensu kreatyniny. U pacjentów z klirensem kreatyniny 80-50, 50-30, 30-10, 10-5, <5 [ml/min/1,73m2], podawać maks. 250 mg, 200 mg, 100 mg, 125 mg, 125 mg leku, co 12, 12, 12, 24, 24, 24 h. Wydłużenie przerw między standardowymi dawkami w zależności od klirensu kreatyniny. Jeżeli klirens kreatyniny >50 [ml/min/1,73 m2], przerwa między kolejnym dawkami powinna wynosić 12-18 h; odpowiednio: 10-50 [ml/min/1,73m2] - 24-36 h; <10 [ml/min/1,73m2] - 36-48 h. Jeżeli nie jest znany klirens kreatyniny, to przerwy między kolejnymi dawkami 7,5 mg/kg mc. można obliczyć mnożąc stężenie kreatyniny w surowicy (w mg/100 ml) przez 9. Ten sposób obliczania przerw między dawkami można stosować tylko u pacjentów w stabilnym stanie. Nie należy stosować u pacjentów w podeszłym wieku. Gdy stężenie kreatyniny we krwi w [mg/100 ml] wynosi: 1,2, 2, 2,5, 3, 3,5, 4, 4,5 ,5, 6, przerwa pomiędzy kolejnymi dawkami (w godzinach) wynosi odpowiednio: 13,5, 18, 22,5, 27, 31,5, 36, 40,5, 45, 49,5, 54.

Uwagi: Dorosłym lek należy podawać domięśniowo lub, po odpowiednim rozcieńczeniu, w powolnej inf. trwającej 30-60 min. Dzieciom i niemowlętom lek należy podawać w inf. dożylnej trwającej 1-2 h.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na amikacynę lub inne antybiotyki aminoglikozydowe, lub którąkolwiek z substancji pomocniczych produktu. Miastenia.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Amikacynę należy stosować ściśle według zamieszczonych tu zaleceń, stale kontrolując stan pacjenta. Amikacyna niewłaściwie stosowana może powodować ciężkie zaburzenia układu moczowego i/lub zaburzenia słuchu i równowagi, a nawet utratę słuchu. Wystąpienie nefro-, oto- i neurotoksyczności jest bardziej prawdopodobne u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów leczonych dużymi dawkami produktu dłużej niż przez zalecany okres. Ze względu na ryzyko oto- i neurotoksyczności, amikacyny nie należy stosować jako leku pierwszego wyboru. W grupach ryzyka należy uzyskać pisemną zgodę pacjenta na zastosowanie leku. Przed rozpoczęciem leczenia amikacyną należy ocenić czynność nerek i słuch pacjenta (oznaczyć klirens kreatyniny, w uzasadnionych przypadkach wykonać audiogram). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy odpowiednio zmniejszyć dawki. Należy właściwie nawodnić pacjenta, by nie dopuścić do gromadzenia się amikacyny w nerkach i uszkodzenia kanalików nerkowych, zwłaszcza gdy w badaniu kontrolnym moczu zaobserwowano wałeczki, białko, białe i czerwone krwinki. U pacjentów ze zmniejszonym wydalaniem moczu i przy niewłaściwym dawkowaniu możliwa jest kumulacja antybiotyku i wystąpienie działań niepożądanych. Jeśli stwierdzi się kumulację leku i objawy toksyczności, należy zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową. Jeśli wystąpi skąpomocz, azotemia lub uszkodzenie słuchu, należy natychmiast przerwać leczenie amikacyną. Szumy uszne, zawroty głowy, utrata słyszenia dźwięków o dużej częstotliwości mogą być pierwszymi objawami działania toksycznego produktu. W czasie leczenia należy kontrolować czynność nerek i słuch, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek, u pacjentów w podeszłym wieku i u najmłodszych dzieci. Wskazana jest kontrola stężenia amikacyny w krwi, przede wszystkim przed podaniem kolejnej dawki, stężenie to nie powinno przekraczać 2-3 mg/l. Należy unikać stosowania amikacyny u pacjentów, u których wcześniej stosowano aminoglikozydy, szczególnie jeśli występowały u nich objawy toksyczności (uszkodzenie nerek lub nerwu VIII). Inf. dożylną należy podawać powoli, zgodnie z zaleceniami, gdyż zbyt szybkie podanie leku może spowodować blokadę nerwowo-mięśniową i bezdech. Należy zachować szczególną ostrożność podczas podawania amikacyny pacjentom z chorobą Parkinsona i u pacjentów, którzy jednocześnie otrzymują leki zwiotczające mięśnie i znieczulające lub otrzymują znaczne ilości krwi konserwowanej cytrynianami. Amikacyna może osłabiać przewodzenie nerwowo-mięśniowe, a duże dawki mogą wywołać blokadę nerwowo-mięśniową z porażeniem mięśni oddechowych. Jeśli taka reakcja wystąpi, należy podać sole wapnia i w razie konieczności zastosować wspomaganie oddychania. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowaniu amikacyny z lekami nefrotoksycznymi, ototoksycznymi i neurotoksycznymi lub w krótkim czasie po ich stosowaniu, gdyż może to nasilać ich niekorzystne działanie. Nie należy stosować amikacyny dłużej niż 14 dni ani nie przekraczać zalecanych dawek. Jak w przypadku stosowania innych antybiotyków, istnieje niebezpieczeństwo nadkażenia niewrażliwymi bakteriami. Substancja pomocnicza leku, pirosiarczyn sodu, może wywołać reakcję alergiczną i ciężki napad astmy u pacjentów ze skłonnością do uczuleń, zwłaszcza u pacjentów z astmą oskrzelową.

Interakcje: Stosowanie leków nefro-, oto- i/lub neurotoksycznych, takich jak: bacytracyna, cisplatyna, amfoterycyna, polimiksyna B, kolistyna, wankomycyna, cefalotyna oraz antybiotyki aminoglikozydowe (np. streptomycyna, gentamycyna, tobramycyna, neomycyna) razem z amikacyną (lub w krótkim czasie przed rozpoczęciem lub po zakończeniu jej stosowania) powoduje niebezpieczeństwo nasilenia się działań niepożądanych. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek może nastąpić osłabienie działania aminoglikozydów podczas jednoczesnego stosowania z antybiotykami b-laktamowymi. Jednoczesne podawanie amikacyny z lekami zwiotczającymi mięśnie lub środkami znieczulającymi (w tym eter, halotan, tubokuraryna, sukcynylocholina, dekametonium) może spowodować blokadę nerwowo-mięśniową i porażenie mięśni oddechowych, z cyklopropanem - bezdech. Należy unikać równoczesnego stosowania amikacyny z silnie działającymi lekami moczopędnymi, takimi jak mannitol, kwas etakrynowy, furosemid, gdyż może to spowodować działanie ototoksyczne, nawet nieodwracalną głuchotę. Indometacyna może powodować zwiększenie stężenia amikacyny w osoczu u noworodków.

Ciąża i laktacja: Amikacyna szybko przenika przez łożysko do krążenia płodowego i płynu owodniowego. Ze względu na możliwość wystąpienia objawów nefro-, oto- i neurotoksyczności stosowanie amikacyny w ciąży jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy jest to bezwzględnie konieczne dla matki, a zastosowanie bezpieczniejszego leku alternatywnego jest niemożliwe lub przeciwwskazane. Należy unikać stosowania leku u kobiet karmiących piersią. W razie bezwzględnej konieczności stosowania amikacyny u matki, powinna ona zaprzestać karmienia piersią.

Działania niepożądane: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (rzadko) niedokrwistość, zwiększenie liczby granulocytów we krwi, eozynofilia. Zaburzenia układu nerwowego: (rzadko) porażenie mięśni i bezdech, parestezje, drżenie, porażenie nerwu twarzowego, bóle głowy. Zaburzenia ucha i błędnika: (częstość nieznana) szumy uszne, zawroty głowy, rzadko utrata słuchu przemijająca lub trwała (zwykle spowodowane niewłaściwym dawkowaniem), zaburzenia równowagi. Zaburzenia serca: (rzadko) niedociśnienie. Zaburzenia żołądka i jelit: (rzadko) nudności, wymioty. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (rzadko) pokrzywka, wysypka, osutka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki podskórnej: (rzadko) bóle i osłabienie siły mięśni, bóle stawów. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (częstość nieznana) zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w krwi, białkomocz, skąpomocz, krwinkomocz, wałeczki w moczu, azotemia. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (rzadko) gorączka polekowa; (częstość nieznana) zapalenie żyły, zakrzepowe zapalenie żyły, po podaniu domięśniowym lekki lub silny ból, stwardnienie, jałowy ropień w miejscu wstrzyknięcia. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (rzadko) zwiększenie we krwi aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny.

Przedawkowanie: W przypadku przedawkowania lub stwierdzenia objawów toksycznego działania należy zastosować hemodializę lub dializę otrzewnową. U noworodków i niemowląt należy brać pod uwagę zastosowanie transfuzji wymiennej.

Działanie: Antybiotyk do stosowania pozajelitowego. Amikacyna jest antybiotykiem aminoglikozydowym o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu biosyntezy białka w komórce bakteryjnej. Lek ten ma najszerszy zakres działania przeciwbakteryjnego w grupie antybiotyków aminoglikozydowych i wykazuje wysoką skuteczność wobec wielu szczepów opornych na gentamycynę, tobramycynę i kanamycynę. Jest aktywny wobec drobnoustrojów tlenowych, zwłaszcza pałeczek Gram(-). Do szczepów bakteryjnych wrażliwych in vitro na amikacynę należą: Gram(-) Pseudomonas spp. (w tym P. aeruginosa), Escherichia coli, Klebsiella spp., Serratia spp., Enterobacter spp., Proteus spp., (szczepy indolo-dodatnie i indolo-ujemne), Providencia spp., Acinetobacter spp., Citrobacter spp., w tym Citrobacter freundii. Antybiotyk ten wykazuje również aktywność wobec szczepów Haemophilus spp., Neisseria spp. Gram(+) - Staphylococcus spp., szczepy wytwarzające i nie wytwarzające penicylinazy w tym szczepy metycylinooporne. Amikacyna wykazuje na ogół niską aktywność wobec bakterii Gram (+), takich jak Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae i enterokoków. W badaniach in vitro stwierdzono, że w połączeniu z antybiotykami b-laktamowymi amikacyna wykazuje synergizm działania wobec wielu ważnych klinicznie szczepów bakterii Gram (-). W przypadku szczepów Enterococcus spp., wykazujących niski stopień naturalnej oporności na amikacynę, preparat należy stosować w skojarzeniu z penicyliną G, ampicyliną lub glikopeptydami w celu uzyskania efektu synergicznego. Efekt ten nie występuje, gdy szczepy enterokoków wykazują wysoki stopień oporności na amikacynę. Amikacyna nie działa na bakterie beztlenowe. Lek jest odporny na działanie bakteryjnych enzymów unieczynniających gentamycynę i tobramycynę. Stopień wiązania amikacyny z białkami osocza nie przekracza 11%. Okres biologicznego półtrwania u osób zdrowych z prawidłowo funkcjonującymi nerkami wynosi 2-4 h, a w niewydolności nerek wzrasta do 100 h. U noworodków w pierwszym tygodniu życia okres biologicznego półtrwania amikacyny wynosi 5-8 h, a u dzieci 2,5-4 h. Amikacyna dobrze przenika do wątroby, płuc, nerek. Uzyskuje wysokie stężenia w moczu. Przenika do płynu maziowego, wysiękowego, opłucnowego i osierdziowego. Słabo penetruje do żółci, prostaty, plwociny, kości oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego, przy czym w płynie mózgowo-rdzeniowym wyższe poziomy uzyskuje się u niemowląt niż u dorosłych (u niemowląt osiąga około 10% stężenia w surowicy, a w stanie zapalnym wzrasta do 50%). Przenika przez barierę łożyska i do mleka matki. Lek wydalany jest z moczem w około 95% w stanie nie zmienionym.

Skład: 1 ml roztworu zawiera 125 mg lub 250 mg disiarczanu amikacyny.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow