licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Sertagen


Klasyfikacja terapeutyczna:
N06AB06 - Sertralina
Lek stosowany w takich chorobach, jak: zaburzenia depresyjne, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne u dorosłych i dzieci, lęk napadowy z agorafobią lub bez niej, pourazowe zaburzenia stresowe, fobia społeczna.

Nazwa Międzynarodowa:
Sertraline
Firma:
Mylan
Nr świadectwa rejestracji:
12839, 12840
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Sertagen tabl. powl. 50 mg 28 szt. Rx 11,87
30% (1) 3,56
(1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Sertagen tabl. powl. 100 mg 28 szt. Rx 22,32
30% (1) 6,70
(1) Choroby psychiczne lub upośledzenia umysłowe
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Sertralina jest wskazana w leczeniu objawów depresji, w tym towarzyszących objawów lęku. Po uzyskaniu zadowalającej odpowiedzi na leczenie, kontynuacja leczenia sertralina jest skuteczna w zapobieganiu nawrotowi początkowego epizodu depresji lub nawrotom kolejnych epizodów depresyjnych, w tym towarzyszących objawów lęku. Sertralina jest również wskazana w leczeniu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Po uzyskaniu początkowej odpowiedzi na leczenie, stosowanie sertraliny wiązało się z trwałą skutecznością, bezpieczeństwem i tolerancją leku przez okres do 2 lat leczenia zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego. Sertralina jest również wskazana w leczeniu dzieci z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym. Badania kliniczne dotyczące zespołu stresu pourazowego wykazały skuteczność sertraliny u kobiet, ale nie obserwowano skutecznego działania leku u mężczyzn. W związku z tym, zwykle nie można zalecać leczenia sertralina mężczyzn z zespołem stresu pourazowego. Sporadycznie próba leczeniu sertralina u mężczyzn może być uzasadniona, ale leczenie należy wycofać, jeśli nie ma wyraźnych dowodów wskazujących na korzyści z terapii.

Dawkowanie: Dorośli: depresja (w tym depresja z towarzyszącymi objawami lęku) - dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę. Zwykła dawka przeciwdepresyjna wynosi 50 mg/dobę. Niektórzy chorzy mogą wymagać dawek większych niż 50 mg. Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne: dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę. Zakres dawek terapeutycznych wynosi 50-200 mg/dobę. Zespół stresu pourazowego: leczenie należy zaczynać od dawki 25 mg/dobę. Po tygodniu dawkę należy zwiększyć do 50 mg/dobę. Zespół stresu pourazowego jest schorzeniem niejednorodnym i niektóre grupy pacjentów spełniające kryteria tego zespołu nie odpowiadają na leczenie sertraliną. Lekarz prowadzący powinien okresowo weryfikować dawkowanie leku i oceniać odpowiedź na leczenie. Jeśli nie ma dowodów wskazujących na skuteczność leku, leczenie należy przerwać. Depresja (w tym depresja z towarzyszącymi objawami lęku), zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne i zespół stresu pourazowego: niektórzy pacjenci mogą wymagać dawek większych niż 50 mg/dobę. U chorych wykazujących niepełną odpowiedź na leczenie, ale dobrze tolerujących mniejsze dawki leku, dawkę należy zwiększać jednorazowo o 50 mg, przez okres kilku tyg. do maks. dawki 200 mg/dobę. Po uzyskaniu optymalnej odpowiedzi terapeutycznej dawkę leku należy zmniejszać, w zależności od reakcji na leczenie, do najmniejszej skutecznej dawki. W czasie długotrwałego leczenia podtrzymującego dawkowanie leku należy utrzymywać na poziomie najmniejszej skutecznej dawki, odpowiednio modyfikując dawkowanie w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Efekty leczenia mogą ujawnić się w ciągu pierwszych 7 dni leczenia, choć zwykle potrzebny jest okres 2-4 tyg. (lub nawet dłuższy w zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych), aby lek w pełni wykazał swoje działanie. Dłuższy okres leczenia, w niektórych przypadkach nawet ponad 12 tyg., może okazać się konieczny w sytuacji podejmowania próby leczenia zespołu stresu pourazowego. Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat: leczenie powinien rozpoczynać wyłącznie lekarz specjalista. Bezpieczeństwo i skuteczność sertraliny zostały wykazane u dzieci z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi (w wieku 6-17 lat). Podawanie sertraliny dzieciom z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym w wieku 13-17 lat należy zaczynać od dawki 50 mg/dobę. Leczenie dzieci z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym w wieku 6-12 lat należy zaczynać od dawki 25 mg/dobę i po tyg. zwiększyć dawkę do 50 mg/dobę. W razie braku odpowiedzi na leczenie, dawki można dalej zwiększać, jednorazowo o 50 mg/dobę, do dawki maksymalnej 200 mg/dobę, jeśli jest taka potrzeba. Aby uniknąć nadmiernego dawkowania w przypadku zwiększania dawki powyżej 50 mg należy pamiętać, że masa ciała u dzieci jest zwykle mniejsza niż u dorosłych. W związku z tym, że T0,5 sertraliny w fazie eliminacji wynosi 24 h, zmian dawki leku nie należy dokonywać w odstępach krótszych niż tydzień. Nie ustalono skuteczności i bezpieczeństwa sertraliny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat z dużym zaburzeniem depresyjnym. Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 6 lat: nie zaleca się stosowania sertraliny u dzieci w wieku poniżej 6 lat, ponieważ nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności takiego leczenia. Stosowanie u osób w podeszłym wieku: żadne specjalne środki ostrożności nie są wymagane. Zaleca się zwykłą dawkę stosowaną u osób dorosłych.

Uwagi: Sertralinę należy podawać w pojedynczej dawce dobowej. Tabletki sertraliny można podawać z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.

Przeciwwskazania: Sertralina jest przeciwwskazana u chorych z nadwrażliwością na sertralinę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Inhibitory monoaminooksydazy: u pacjentów otrzymujących lek z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) w skojarzeniu z inhibitorem MAOl, w tym również z selektywnym MAOl - selegiliną i odwracalnym MAOI - moklobemidem oraz u chorych, którzy rozpoczęli stosowanie MAOI tuż po odstawieniu SSRI opisywano przypadki groźnych, czasami śmiertelnych reakcji. W niektórych przypadkach występowały objawy przypominające zespól serotoninowy. Objawy interakcji leku z MAOI obejmują: hipertermię, sztywność mięśni, mioklonie, niestabilność autonomicznego układu nerwowego z możliwością nagłych zmian dotyczących objawów życiowych, zmiany stanu psychicznego takie jak splątanie, drażliwość i skrajne pobudzenie przechodzące w delirium i śpiączkę. Sertraliny nie należy stosować w skojarzeniu z MAOI. Leczenie sertraliną można rozpocząć po upływie 14 dni od odstawienia nieodwracalnego MAOI i co najmniej jedną dobę po odstawieniu odwracalnego MAOI (R1MA) moklobemidu. Przed rozpoczęciem leczenia lekiem z grupy MAOI lub R1MA powinno upłynąć co najmniej 14 dni od odstawienia sertraliny. Stosowanie u chorych z zaburzeniem czynności wątroby: nie ma wystarczającego doświadczenia klinicznego dotyczącego pacjentów z istotnym zaburzeniem czynności wątroby. W związku z tym sertraliny nie należy stosować u takich chorych. Jednoczesne stosowanie sertraliny u chorych przyjmujących pimozyd jest przeciwwskazane.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Zaleca się ostrożność podczas leczenia sertraliną pacjentów z niewydolnością nerek. Stosowanie sertraliny u pacjentów z chorobą wątroby musi być prowadzone z dużą ostrożnością. U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby należy stosować mniejsze dawki leku lub wydłużyć odstępy między dawkami. U chorych na cukrzycę leczenie lekami z grupy SSRI może zaburzać kontrolę glikemii, prawdopodobnie z powodu złagodzenia objawów depresji. Może zaistnieć potrzeba zmiany dawkowania insuliny i/lub doustnych leków hipoglikemizujących. Podczas stosowania leków przeciwdepresyjnych lub przeciwko zaburzeniom obsesyjnym istnieje potencjalne ryzyko wystąpienia drgawek. U każdego chorego, u którego wystąpią drgawki, lek należy odstawić. Należy unikać stosowania sertraliny u pacjentów z niestabilną padaczką, zaś chorzy z kontrolowaną padaczką wymagają starannej obserwacji. Jeśli zwiększy się częstość występowania napadów padaczkowych, sertralinę należy odstawić. W związku z bardzo małym doświadczeniem klinicznym w zakresie stosowania sertraliny jednocześnie z terapią elektrowstrząsami, zaleca się ostrożność. Należy zachować ostrożność stosując sertralinę u pacjentów z manią lub hipomanią w wywiadzie. Jeśli pacjent wchodzi w fazę manii, sertralinę należy odstawić. W związku z tym, że w ciągu pierwszych kilku lub kilkunastu tyg. leczenia może nie być poprawy, pacjenci muszą być w tym okresie starannie monitorowani. Ryzyko podjęcia przez pacjenta próby samobójczej mieści się w obrazie depresji i może utrzymywać się do czasu uzyskania istotnego efektu terapeutycznego. Ogólne doświadczenie kliniczne ze stosowaniem wszystkich leków przeciwdepresyjnych wskazuje, że ryzyko samobójstwa może się zwiększać w pierwszym okresie procesu zdrowienia. Istnieją doniesienia na temat nieprawidłowych krwawień do skóry, takich jak wybroczyny i plamica w czasie stosowania leków z grupy SSRI. Zaleca się ostrożność u chorych przyjmujących leki z grupy SSRI, szczególnie w skojarzeniu z lekami o znanym działaniu wpływającym na czynność płytek (np. atypowe leki przeciwpsychotyczne i fenotiazyny, większość trój pierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, kwas acetylosalicylowy i NLPZ) jak również u chorych z krwawieniami w wywiadzie. Badania farmakologii klinicznej wykazały, że sertralina nie ma wpływu na funkcje psychomotoryczne. W związku z tym jednak, że leki przeciwdepresyjne lub przeciw zaburzeniom obsesyjnym mogą zaburzać zdolność wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, jak prowadzenie pojazdów czy obsługa maszyn, pacjenta należy o takiej możliwości ostrzec. Pacjentom, którzy prowadzą samochód lub obsługują urządzenia mechaniczne, sertraliny nie należy podawać z benzodiazepinami lub innymi lekami uspokajającymi.

Interakcje: Zaleca się ostrożność w razie podawania sertraliny jednocześnie z innymi lekami działającymi ośrodkowo. W szczególności, istnieje możliwość interakcji między lekami z grupy SSRI a trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi prowadzącej do zwiększenia stężenia trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych w osoczu. W badaniu z pojedynczą małą dawką pimozydu (2 mg) i jednoczesnym podaniem sertraliny stwierdzano zwiększone stężenia pimozydu. Jednoczesne stosowanie pimozydu i sertraliny jest przeciwwskazane. W badaniach kontrolowanych placebo jednoczesne podawanie sertraliny i litu u zdrowych ochotników nie powodowało istotnych zmian w farmakokinetyce litu. Jednoczesne stosowanie sertraliny i litu powodowało zwiększenie występowania drżenia mięśni w porównaniu z placebo, co wskazuje na możliwość interakcji farmakodynamicznej. Inne doniesienia mówią o nasileniu działania leków z grupy SSRI w przypadku ich jednoczesnego podawania z litem i tryptofanem. W związku z tym należy zachować ostrożność stosując SSRI jednocześnie z tymi lekami. Doświadczenie dotyczące optymalnego momentu zmiany innego leku stosowanego w depresji lub leku przeciw zaburzeniom obsesyjnym na sertralinę jest ograniczone. W przypadku zmiany leczenia, szczególnie w razie odstawiania leków długo działających, należy zachować ostrożność i dokonać rozważnej oceny medycznej. Nie ustalono długości okresu wypłukiwania, jaki powinien upłynąć między odstawieniem jednego selektywnego inhibitora wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) a wprowadzeniem innego. Do czasu uzyskania dodatkowych informacji leki serotoninergiczne, takie jak tramadol, sumatryptan lub fenfluramina, nie powinny być stosowane jednocześnie z sertralina z uwagi na możliwość nasilenia efektów działania związanych z 5-HT. Należy unikać stosowania preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca (Hypericumperforatum) u pacjentów otrzymujących leki z grupy SSRI, gdyż istnieje możliwość nasilenia działania serotoninergicznego. W związku z tym, że sertralina wiąże się z białkami osocza, należy pamiętać o możliwości interakcji między sertraliną a innymi lekami wiążącymi się z białkami osocza. Podawanie sertraliny (200 mg/dobę) jednocześnie z diazepamem lub tolbutamidem powodowało niewielkie, ale istotne statystycznie zmiany w zakresie niektórych parametrów farmakokinetycznych. Jednoczesne podawanie cymetydyny powodowało istotne zmniejszenie klirensu sertraliny. Kliniczne znaczenie tych zmian jest nieznane. Sertralina nie miała wpływu na blokowanie receptorów b-adrenergicznych przez atenolol. Nie obserwowano żadnych interakcji między sertraliną (200 m/dobę) a glibenklamidem czy digoksyną. Podawanie sertraliny (200 mg/dobę) jednocześnie z warfaryną powodowało niewielkie, ale istotne statystycznie wydłużenie czasu protrombinowego. Nie wiadomo, czy ta zmiana jest istotna klinicznie. Czas protrombinowy powinien być jednak starannie monitorowany w czasie rozpoczynania i kończenia terapii sertraliną. U osób zdrowych sertralina (200 mg/dobę) nie nasilała działania karbamazepiny, haloperydolu ani fentytoiny na funkcje poznawcze i psychomotoryczne.

Ciąża i laktacja: Sertralina może być stosowana w czasie ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla rozwijającego się płodu. Wiadomo, że sertralina przenika do mleka kobiecego. Nie ustalono jeszcze wpływu leku na karmione piersią dziecko. Jeśli leczenie sertraliną jest konieczne, należy rozważyć zaprzestanie karmienia piersią.

Działania niepożądane: Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (rzadko) leukopenia, trombocytopenia. Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) reakcje alergiczne, nadwrażliwość, reakcje anafilaktyczne. Zaburzenia endokrynologiczne: (rzadko) hiperprolaktynemia, niedoczynność tarczycy, zespól nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) brak łaknienia; (niezbyt często) zwiększenie apetytu; (rzadko) hiponatremia. Zaburzenia psychiczne: (bardzo często) bezsenność; (często) pobudzenie, lęk; (niezbyt często) objawy depresyjne, euforia, halucynacje; (często) agresja, zmniejszenie libido u mężczyzn i kobiet, koszmary senne, zaburzenia psychotyczne. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) zawroty głowy, senność; (często) bóle głowy, niedoczulica, zaburzenia ruchowe (w tym hiperkinezy, nadmierne napięcie mięśni, zgrzytanie zębami, zaburzenia chodu), parestezje, drżenie; (niezbyt często) migrena, omdlenia; (rzadko) śpiączka, drgawki, kurcze mięśni. Opisywano również objawy zespołu serotoninowego (w niektórych przypadkach związane z jednoczesnym podawaniem leków serotoninergicznych), takie jak: pobudzenie, splątanie, pocenie się, biegunka, hipertermia, nadciśnienie, sztywność mięśni i tachykardia. Zaburzenia oka: (często) zaburzenia widzenia; (niezbyt często) rozszerzenie źrenic. Zaburzenia ucha i błędnika: (często) szum uszny. Zaburzenia serca: (często) kołatanie serca; (niezbyt często) tachykardia. Zaburzenia naczyniowe: (często) uderzenia gorąca; (niezbyt często) nadciśnienie tętnicze; (rzadko) nieprawidłowe krwawienia (krwawienia z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwiomocz). Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (często) ziewanie; (rzadko) skurcz oskrzeli. Zaburzenia żołądka i jelit: (bardzo często) biegunka/luźne stolce, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności; (często) bóle brzucha, zaparcia, dyspepsja; (rzadko) zapalenie trzustki. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (rzadko) ciężkie zaburzenia wątrobowe w tym zapalenie wątroby, żółtaczka i niewydolność wątroby, zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy (AspAT i A1AT). Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) nasilone pocenie się, wysypka; (niezbyt często) wypadanie włosów, obrzęk okołooczodołowy, świąd, plamica; (rzadko) obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, nadwrażliwość na światło, poważne choroby skóry (takie jak zespół Stevens-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka), pokrzywka. Zaburzenia mięsniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) bóle stawów, kurcze mięśni. Zaburzenia nerek i dróg moczowych: (niezbyt często) nietrzymanie moczu; (rzadkie) zatrzymanie moczu. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: (często) zaburzenia seksualne (głównie opóźniona ejakulacja); (rzadko) mlekotok, ginekomastia, priapizm. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (często) osłabienie, bóle w klatce piersiowej; (niezbyt często) obrzęki obwodowe, podwyższenie temperatury ciała, złe samopoczucie. Badania diagnostyczne: (niezbyt często) zwiększenie i zmniejszenie masy ciała; (rzadko) nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych, zaburzona czynność płytek, zwiększone stężenie cholesterolu. Inne: (rzadko) opisywano takie objawy związane z odstawieniem leku, jak: pobudzenie, lęk, zawroty głowy, bóle głowy, nudności. Miastenia, niedociśnienie, omdlenia, zaostrzenie choroby Parkinsona, kseroftalmia, podwójne widzenie, światłowstręt, zaburzenia akomodacji, zapalenie spojówek, zapalenie nerwu wzrokowego, zaćma.

Przedawkowanie: Na podstawie dostępnych danych można stwierdzić, że sertralina cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa w przypadku przedawkowania. Opisywano przypadki przedawkowania samej sertraliny dawką do 8 g. Opisywane są zgony po przedawkowaniu sertraliny w połączeniu z innymi lekami i/lub alkoholem. Każdy przypadek przedawkowania wymaga więc intensywnego leczenia. Do objawów przedawkowania należą działania niepożądane zależne od serotoniny, takie jak senność, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (takie jak nudności i wymioty), tachykardia, drżenie, pobudzenie i zawroty głowy. Rzadziej opisywano występowanie śpiączki. Nie ma specyficznego antidotum dla sertraliny ani żadnego specyficznego leczenia. Należy zapewnić i utrzymać drożność dróg oddechowych, zapewnić odpowiednie natlenowanie i wentylację. Węgiel aktywowany, który można zastosować z sorbitolem, może być równie skuteczny lub skuteczniejszy niż wymioty lub płukanie żołądka i w czasie leczenia przedawkowania należy rozważyć jego podanie. Zaleca się monitorowanie czynności serca i czynności życiowych oraz ogólne postępowanie objawowe i wspomagające. Z uwagi na dużą objętość dystrybucji sertraliny, takie działania, jak wymuszona diureza, dializa, hemoperfuzja i transfuzja wymienna prawdopodobnie nie przyniosą korzyści.

Działanie: Sertralina jest silnym i specyficznym inhibitorem neuronalnego wychwytu serotoniny (5-HT) in vitro i in vivo, ale nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninergicznych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA czy benzodiazepinowych.

Skład: 1 tabl. powl. zawiera 50 mg lub 100 mg chlorowodorku sertraliny.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow