licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Medikinet® CR 5 mg; -10 mg; -20 mg; -30 mg; -40 mg


Klasyfikacja terapeutyczna:
N06BA04 - Metylofenidat
Łagodny środek stymulujący ośrodkowy układ nerwowy; stanowi element kompleksowego programu leczenia ADHD u dzieci i młodzieży w przypadku, gdy inne sposoby postępowania terapeutycznego nie są wystarczająco skuteczne.

Nazwa Międzynarodowa:
Methylphenidate hydrochloride
Firma:
Medice Arzneimittel Pütter GmbH & Co. KG
Nr świadectwa rejestracji:
12844, 12845, 12846, 12847, 18355
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Medikinet® CR 5 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 5 mg 20 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 5 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 5 mg 30 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 5 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 5 mg 50 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 10 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 10 mg 30 szt. Rx-w 51,54
R (1) 10,71
(1) Zespół nadpobudliwości psychoruchowej wyłącznie jako element kompleksowego (zawierającego psychoterapię) leczenia u dzieci powyżej 6. roku życia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 10 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 10 mg 50 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 20 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 20 mg 30 szt. Rx-w 104,29
R (1) 19,42
(1) Zespół nadpobudliwości psychoruchowej wyłącznie jako element kompleksowego (zawierającego psychoterapię) leczenia u dzieci powyżej 6. roku życia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 20 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 20 mg 50 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 30 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 30 mg 30 szt. Rx-w 98,37
R (1) 3,20
(1) Zespół nadpobudliwości psychoruchowej wyłącznie jako element kompleksowego (zawierającego psychoterapię) leczenia u dzieci powyżej 6. roku życia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 30 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 30 mg 50 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 40 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 40 mg 30 szt. Rx-w 127,57
R (1) 4,27
(1) Zespół nadpobudliwości psychoruchowej wyłącznie jako element kompleksowego (zawierającego psychoterapię) leczenia u dzieci powyżej 6. roku życia
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Medikinet® CR 40 mg kaps. o zmod. uwalnianiu 40 mg 50 szt. Rx-w X
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Preparat zalecany jest jako część pełnego programu leczenia Zespołu Nadpobudliwości Ruchowej z Deficytem Uwagi (ang. attention-deficit/hyperactivity disorder, ADHD), u dzieci powyżej 6 lat, gdy stosowanie wyłącznie innych środków terapeutycznych okaże się niewystarczające. Leczenie musi przebiegać pod nadzorem specjalisty od zaburzeń zachowania wieku dziecięcego. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z kryteriami DSM-IV lub zgodnie z wytycznymi w ICD-10. Dodatkowe informacje mające na celu zapewnienie bezpiecznego stosowania produktu leczniczego: specyficzna etiologia tego zespołu jest nieznana, brak także pojedynczych badań diagnostycznych. Odpowiednia diagnoza wymaga zastosowania kryteriów medycznych, specjalistycznych psychologicznych, edukacyjnych oraz społecznych. Pełny program leczenia obejmuje zwykle działania psychologiczne i społeczne i ma na celu ustabilizowanie dzieci z zespołem zachowań charakteryzującym się objawami, które mogą obejmować: przewlekłe zaburzenia w postaci krótkotrwałej koncentracji uwagi w wywiadzie, brak zdolności do koncentracji, niestabilność emocjonalna, impulsywność, pobudliwość o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, mało nasilone objawy neurologiczne i nieprawidłowości w zapisie EEG. Zdolność do uczenia się może być zaburzona lub nie. Leczenie preparatem nie jest wskazane u wszystkich dzieci z tym zespołem. Decyzja o zastosowaniu tego produktu leczniczego musi być poprzedzona bardzo staranną oceną ciężkości objawów u dziecka.

Dawkowanie: Preparat przyjmuje się rano podczas lub po śniadaniu, w celu uzyskania wystarczająco długiego czasu działania preparatu i uniknięcia dużych, gwałtownych wzrostów jego stężenia w osoczu. Metylofenidat jest wchłaniany z preparatu znacznie szybciej, gdy produkt leczniczy jest przyjmowany na czczo. W takim przypadku uwalnianie substancji czynnej może nie być wystarczająco przedłużone. Preparat składa się z komponentu o natychmiastowym uwalnianiu (50% dawki) i komponentu o modyfikowanym uwalnianiu (50% dawki). Dlatego preparat dostarcza dawkę 5 mg o natychmiastowym uwalnianiu oraz dawkę 5 mg o przedłużonym uwalnianiu chlorowodorku metylofenidatu. Część o przedłużonym uwalnianiu każdej dawki jest przeznaczona do zapewnienia pożądanej reakcji terapeutycznej aż do popołudnia, bez potrzeby stosowania dawki w ciągu dnia. Została zaplanowana tak, by osiągnąć stężenia terapeutyczne w osoczu przez okres około 8 h, który jest zgodny z okresem pobytu w szkole zamiast z całym dniem. Na przykład: 20 mg preparatu jest przeznaczone do zastąpienia 10 mg przyjmowanego ze śniadaniem oraz 10 mg w porze obiadu chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu. Dorośli: nie odpowiedni. Pacjenci w podeszłym wieku: nie odpowiedni. Dzieci (w wieku powyżej 6 lat) oraz młodzież. Dostosowanie dawki: na początku leczenia metylofenidatem konieczne jest staranne dostosowanie dawki. Jest to zazwyczaj osiągane przez zastosowanie preparatu o natychmiastowym uwalnianiu przyjmowanego w dawkach podzielonych. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg 1-2x/dobę (np. podczas śniadania i obiadu), zwiększana w razie konieczności co tydzień o 5-10 mg/dobę, z zależności od obserwowanej tolerancji i stopnia skuteczności. Preparat w dawce 10 mg raz/dobę może być stosowany od początku leczenia zamiast chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 5 mg podawanego 2x/dobę, gdy lekarz prowadzący stwierdzi, że dawkowanie dwa razy na dobę jest odpowiednie od samego początku a podawanie preparatu 2x/dobę jest niewykonalne. Jeżeli dawki preparatu nie są możliwe do przyjęcia w tej mocy tabletek, dostępne są inne moce tego leku oraz inne leki zawierające metylofenidat. Pacjenci aktualnie przyjmujący metylofenidat: pacjentom o ustalonym leczeniu preparatami chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu można zmienić leczenie na preparat o równorzędnej w miligramach dawce dobowej. W wyniku zbyt szybkiego ustępowanie działania preparatu późnym południem lub wieczorem mogą powracać zaburzenia behawioralne i/lub zaburzenia snu. W rozwiązaniu tego problemu może pomóc podanie małej dawki tabletki chlorowodorku metylofenidatu o natychmiastowym uwalnianiu o późnej porze tego dnia. Należy stosować schemat leczenia zapewniający zadowalającą kontrolę objawów przy najmniejszej całkowitej dawce dobowej. Maks. dawka dobowa chlorowodorku metylofenidatu wynosi 60 mg. Nie należy stosować preparatu u dzieci w wieku poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku w tej grupie wiekowej. Leczenie podtrzymujące/przedłużone: długotrwałe stosowanie metylofenidatu nie zostało ocenione systematycznie w kontrolowanych badaniach klinicznych. Lekarz, który decyduje o stosowaniu preparatu długotrwale u pacjentów z ADHD, powinien okresowo dokonywać powtórnej oceny użyteczności preparatu indywidualnie dla pacjenta, z okresami próbnymi odstawienia leku, by ocenić funkcjonowanie pacjenta bez farmakoterapii. Poprawa może się utrzymywać nawet, gdy stosowanie preparatu jest tymczasowo albo trwale przerwane. Uwaga: Jeżeli poprawa nie zostanie zaobserwowana po właściwym dostosowaniu dawkowania w okresie jednego miesiąca, należy przerwać stosowanie leku. Leczenie metylofenidatem powinno być okresowo przerywane w celu dokonania oceny stanu dziecka. Leczenie preparatem jest zazwyczaj przerywane podczas lub po okresie pokwitania.

Uwagi: Preparat należy przyjmować rano w trakcie śniadania lub po nim. Kapsułki mogą być połykane w całości, z niewielką ilością płynu, lub alternatywnie, można otworzyć kapsułkę a jej zawartość wsypać do małej ilości (łyżeczka do herbaty) musu jabłkowego i natychmiast zażyć, nie przechowywać do spożycia na później. Po przyjęciu zawartości kapsułki z musem jabłkowym należy popić to płynem, np. wodą. Kapsułek ani ich zawartości nie wolno rozgniatać ani żuć.

Przeciwwskazania: Preparat jest przeciwwskazany: u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na metylofenidat lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; u pacjentów ze znacznym lękiem, napięciem lub pobudzeniem, ponieważ stosowanie preparatu może nasilać te objawy; u pacjentów z jaskrą; u pacjentów z nadczynnością tarczycy; u pacjentów z tyreotoksykozą; u pacjentów z ciężką dławicą piersiową; u pacjentów z arytmią serca; u pacjentów z ciężkim nadciśnieniem tętniczym; u pacjentów z niewydolnością serca; u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego; u pacjentów, u których aktualnie występuje ciężka depresja, objawy psychotyczne, psychopatologiczna struktura osobowości, agresją w wywiadzie lub skłonności samobójcze, ponieważ metylofenidat może nasilać te objawy; u pacjentów ze stwierdzonym uzależnieniem lekowym lub alkoholizmem; w połączeniu z nieselektywnymi nieodwracalnymi inhibitorami MAO jak również w ciągu minimum kolejnych 14 dni od przerwania stosowania tych preparatów (może prowadzić do przełomów nadciśnieniowych i hipertermii); u pacjentów z tikami ruchowymi, tikami u rodzeństwa lub zespołem Tourette'a rozpoznanym u pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym; podczas ciąży; podczas przedłużonej bezkwaśności żołądka z wartością pH powyżej 5,5 w wywiadzie, podczas przyjmowania antagonistów receptorów H2 lub leczenia lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Preparat nie powinien być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwie stosowania preparatu u pacjentów z tej grupy wiekowej. Preparat nie powinien być stosowany do leczenia ciężkiej egzogennej i/lub endogennej depresji. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że preparat może nasilać objawy zaburzeń behawioralnych i zaburzeń myślenia dzieci z zaburzeniami psychotycznymi. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężką depresją lub myślami/skłonnościami samobójczymi, ze względu na ryzyko nasilenia tych objawów. Dostępne dane kliniczne wskazują, że leczenie metylofenidatem w okresie dzieciństwa nie zwiększa prawdopodobieństwa uzależnienia w późniejszym wieku. Jednak należy to zawsze uważnie kontrolować w każdym indywidualnym przypadku. Długotrwałe nadużywanie metylofenidatu może prowadzić do wyraźnej tolerancji i uzależnienia psychicznego z zaburzeniami zachowania różnego stopnia. Mogą wystąpić prawdziwe epizody psychotyczne, szczególnie podczas nadużywania leku podawanego pozajelitowo. Wyboru pomiędzy leczeniem opisywanym preparatem albo preparatem zawierającym metylofenidat o natychmiastowym uwalnianiu należy dokonać na podstawie oceny indywidualnego przypadku, ze szczególnym uwzględnieniem zaleceń dotyczących kontroli objawów w końcowej części dnia. Nie należy stosować metylofenidatu w celu zapobiegania lub leczenia normalnych stanów zmęczenia. Leczenie metylofenidatem nie jest wskazane we wszystkich przypadkach ADHD. Można je rozważać wyłącznie po zebraniu pełnego wywiadu i ocenie. Decyzja o przepisaniu metylofenidatu zależy od oceny przez lekarza ciężkości objawów i ich powiązania z wiekiem dziecka, a nie tylko od obecności jednej lub więcej cech charakterystycznych nieprawidłowego zachowania. Gdy objawy te wiążą się z ostrą reakcją na stres, stosowanie metylofenidatu nie jest na ogół wskazane. Podczas długotrwałego stosowania leków stymulujących u dzieci donoszono o zmniejszonym przyroście masy ciała oraz spowolnieniu wzrostu u dzieci. Zaleca się dokładne kontrolowanie parametrów wzrastania podczas przedłużonego leczenia metylofenidatem. Pacjenci, u których wzrost i przyrost masy ciała są mniejsze niż spodziewane, powinni czasowo przerwać stosowanie leku. U wszystkich pacjentów przyjmujących metylofenidat, a szczególnie u osób z nadciśnieniem, należy kontrolować ciśnienie tętnicze w odpowiednich odstępach czasu. Donoszono o nasileniu występowania tików ruchowych i słownych oraz zespołu Tourette'a. Dlatego zastosowanie leków stymulujących powinna poprzedzać ocena kliniczna tików i zespołu Tourette'a. Z powodu potencjalnego zmniejszenia łaknienia związanego ze stosowaniem metylofenidatu, zaleca się ostrożność w przypadku występowania jadłowstrętu psychicznego. Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu u pacjentów niestabilnych emocjonalnie, takich jak osoby z uzależnieniem od leków lub alkoholizmem w wywiadzie, ponieważ pacjenci z tej grupy mogą zwiększać dawkowanie z własnej inicjatywy. Istnieją kliniczne dowody, że metylofenidat może obniżać próg drgawkowy u pacjentów z drgawkami w wywiadzie, pacjentów z istniejącym uprzednio nieprawidłowym zapisem EEG bez napadów drgawkowych. W bardzo rzadkich przypadkach obniżenie progu drgawkowego może również występować u pacjentów bez napadów drgawkowych w wywiadzie i z brakiem uprzednich oznak napadów drgawkowych w zapisie EEG. Jeśli występują napady, należy przerwać stosowanie leku. Nie ustalono dokładnie profilu bezpieczeństwa i skuteczności metylofenidatu podczas jego długotrwałego stosowania. Dlatego pacjentów wymagających długotrwałego leczenia należy starannie obserwować i okresowo wykonywać u nich badanie morfologii krwi z rozmazem i oznaczanie liczby płytek krwi. Zaleca się ścisłą obserwację po przerwaniu leczenia preparatem, w celu sprawdzenia, czy u pacjentów występują zarówno objawy depresyjne, jak i przewlekłej pobudliwości. Niektórzy pacjenci mogą wymagać długotrwałej obserwacji. Brak jest doświadczeń ze stosowaniem preparatu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować podczas leczenia skuteczną metodę antykoncepcji. Preparat zawiera sacharozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego preparatu. Sport: produkt leczniczy zawiera metylofenidat, który może prowadzić do uzyskania dodatnich wyników testów na obecność substancji psychostymulujących w organizmie. Preparat może spowodować zawroty głowy i senność. Ma to istotny wpływ na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dlatego należy zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdu, obsługi maszyn lub wykonywania innych potencjalnie niebezpiecznych czynności.

Interakcje: Ze względu na możliwość wystąpienia przełomów nadciśnieniowych preparat jest przeciwwskazany u pacjentów leczonych (aktualnie lub w ciągu ostatnich 2 tyg.) nieselektywnymi, nieodwracalnymi inhibitorami MAO. Ze względu na możliwy wzrost ciśnienia krwi, preparat należy stosować ostrożnie ze środkami powodującymi zwężenie naczyń i wzrost ciśnienia krwi. Nie wiadomo w jaki sposób metylofenidat może oddziaływać na stężenia w osoczu jednocześnie podawanych leków. Zaleca się ostrożność przy jednoczesnym podawaniu metylofenidatu i innych leków, w szczególności tych o wąskim indeksie terapeutycznym. Opisy przypadków wskazują, że metylofenidat może hamować metabolizm leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, leków przeciwdrgawkowych (np. fenobarbitalu, fenytoiny, prymidonu) i niektórych leków przeciwdepresyjnych (trójpierścieniowych oraz inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny). Równoczesne podawanie tych leków z metylofenidatem może wymagać zmniejszenia dawek tych leków. Może być konieczne dostosowanie dawkowania i kontrolowania stężeń leków w osoczu (lub, w przypadku kumaryny, czasu krzepnięcia) w przypadku rozpoczynania lub przerwania jednoczesnego stosowania metylofenidatu. Donoszono o ciężkich zdarzeniach niepożądanych, w tym przypadkach nagłej śmierci, podczas terapii skojarzonej z klonidyną, chociaż nie ustalono związku przyczynowego tego połączenia. Bezpieczeństwo stosowania metylofenidatu w połączeniu z klonidyną lub innymi działającymi ośrodkowo antagonistami receptorów a2 nie było systematycznie ocenione. Zgłaszano także możliwe interakcje z lekami przeciwpsychotycznymi (haloperydol i tiorydazyna). Metylofenidat może też osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie guanetydyny. Preparatu nie wolno stosować w skojarzeniu z antagonistami receptorów H2 lub lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, ponieważ może to prowadzić do szybszego uwalniania się całkowitej ilości substancji czynnej. Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony OUN leków działających psychoaktywnie na OUN, takie jak metylofenidat. Dlatego podczas leczenia preparatem pacjenci powinni unikać picia alkoholu. Halogenowe środki do znieczulenia ogólnego: istnieje ryzyko nagłego wzrostu ciśnienia krwi podczas operacji. W przypadku planowanej operacji nie należy przyjmować metylofenidatu w dniu zabiegu.

Ciąża i laktacja: Dane dotyczące stosowania metylofenidatu w trakcie ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach wykazały działanie toksyczne na zdolność reprodukcji metylofenidatu. Potencjalne ryzyko dla człowieka nie jest znane. Stosowanie metylofenidatu podczas ciąży jest przeciwwskazane. Nie wiadomo, czy metylofenidat lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego, jednak ze względów bezpieczeństwa przy podejmowaniu decyzji czy przerwać karmienie piersią lub przerwać stosowanie leku należy wziąć pod uwagę znaczenie leku dla karmiących piersią matek.

Działania niepożądane: Nerwowość i bezsenność są bardzo częstymi działaniami niepożądanymi występującymi na początku leczenia; objawy te można na ogół ograniczyć poprzez zmniejszenie dawkowania. Zmniejszenie łaknienia także jest częste, jednak zazwyczaj przemijające. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (bardzo rzadko) niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, plamica małopłytkowa. Zaburzenia serca: (często) arytmia, kołatanie serca, tachykardia; (rzadko) dławica piersiowa; (bardzo rzadko) zatrzymanie akcji serca. Wady wrodzone, choroby rodzinne i genetyczne: (bardzo rzadko) zespół Tourette'a. Zaburzenia okulistyczne: (rzadko) zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) ból brzucha, nudności i wymioty. Dolegliwości te występują na ogół na początku leczenia i mogą być łagodzone przez jednoczesne podawanie pokarmu. Suchość błony śluzowej jamy ustnej. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (rzadko) opóźnienie rozwoju w trakcie przedłużonego stosowania u dzieci; (bardzo rzadko) nagły zgon. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (bardzo rzadko) zaburzenia czynności wątroby od zwiększenia aktywności aminotranferaz do śpiączki wątrobowej. Badania diagnostyczne: (często) zmiany ciśnienia krwi i częstości akcji serca (zazwyczaj zwiększenie). Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (często) zmniejszenie apetytu, zmniejszony przyrost masy ciała w trakcie przedłużonego stosowania u dzieci. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (często) ból stawów; (bardzo rzadko) skurcze mięśni. Zaburzenia układu nerwowego: (często) zawroty głowy, senność, dyskineza, bóle głowy, nadmierna ruchliwość; (bardzo rzadko) drgawki, ruchy pląsawiczo-atetotyczne. Bardzo rzadko otrzymywano doniesienia o słabo udokumentowanym złośliwym zespole neuroleptycznym (NMS). W większości tych przypadków pacjenci otrzymywali inne, dodatkowe produkty lecznicze. Nie jest pewne, jaka była rola metylofenidatu w tych przypadkach. Zaburzenia psychiczne: (bardzo często) bezsenność, nerwowość; (często) nienormalne zachowanie, agresja, pobudzenie, jadłowstręt, niepokój, depresja, drażliwość; (bardzo rzadko) omamy, zaburzenia psychotyczne, zachowania samobójcze (w tym dokonanie samobójstwa), tiki lub zaostrzenie wcześniej istniejących tików, przemijające obniżenie nastroju. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (często) łysienie, świąd, wysypka, pokrzywka, gorączka, bóle stawów; (bardzo rzadko) rumień wielopostaciowy, plamica małopłytkowa, złuszczające zapalenie skóry, utrwalona wysypka polekowa. Zaburzenia naczyniowe: (bardzo rzadko) zapalenie tętnicy mózgowej i/lub zamknięcie tętnicy.

Przedawkowanie: Przy leczeniu pacjentów z przedawkowania należy wziąć pod uwagę przedłużone uwalnianie metylofenidatu z preparatu. Ostre przedawkowanie, głównie z powodu nadmiernej stymulacji ośrodkowego i współczulnego układu nerwowego, może powodować wymioty, pobudzenie, drżenia, hiperrefleksje, drgania mięśni, drgawki (po których może nastąpić śpiączka), euforię, stan splątania, omamy, majaczenia, nadmierne pocenie, uderzenia gorąca, ból głowy, bardzo wysoką gorączkę, tachykardię, kołatania serca, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic i suchość błon śluzowych. Brak specyficznego antidotum w przypadku przedawkowania preparatu. Leczenie polega na stosowaniu właściwych środków wspomagających, chroniących pacjenta przed samookaleczaniem się oraz bodźcami zewnętrznymi, które zwiększyłyby stopień nadmiernej stymulacji. Jeżeli objawy podmiotowe i przedmiotowe nie są zbyt ciężkie a pacjent jest przytomny, można rozważyć usunięcie treści żołądkowej poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Przed wykonaniem płukania żołądka w przypadku ciężkiego zatrucia należy podać starannie dobraną dawkę krótko działającego barbituranu. Może być konieczna intensywna opieka medyczna w celu podtrzymania krążenia i oddychania. W przypadku wystąpienia bardzo wysokiej gorączki mogą być konieczne zabiegi schładzania organizmu od zewnątrz. Skuteczność dializy otrzewnowej lub hemodializy pozaustrojowej przy przedawkowaniu metylofenidatu nie została określona.

Działanie: Preparat jest lekiem łagodnie stymulującym OUN z bardziej zauważalnym wpływem na psychikę niż aktywność ruchową. Jego sposób działania u człowieka nie jest do końca zrozumiały. Jednak przypuszcza się, że działa poprzez stymulację korową oraz prawdopodobnie pobudzanie aktywującego tworu siatkowego. Mechanizm wpływu preparatu na psychikę i zachowanie u dzieci nie został jasno ustalony, ani też nie dowiedziono ostatecznie, jak preparat wpływa na czynność OUN. Przypuszcza się, że blokuje zwrotny wychwyt norpinefryny i dopaminy do pre-synaptycznego neuronu oraz zwiększa uwalnianie monoamin do przestrzeni pozaneuronalnej. Preparat jest mieszaniną racemiczną enancjomerów d- i l-treo metylofenidatu. Enancjomer d- jest bardziej aktywny farmakologicznie niż enancjomer I-. Profil stężenia substancji czynnej preparatu w osoczu wykazuje dwie fazy uwalniania: początkowa z ostrym wzniesieniem podobnie jak w tabletkach, oraz druga faza z występującym około 3 h później wzrostem stężenia, po którym następuje stopniowy spadek. Po przyjęciu preparatu przez osoby dorosłe rano po śniadaniu, część kapsułki twardej o natychmiastowym uwalnianiu rozpuszcza się szybko, w wyniku tego występuje początkowe maks. stężenie w osoczu. Po przejściu przez żołądek do jelita cienkiego dochodzi do uwolnienia metylofenidatu z części kapsułki twardej o przedłużonym uwalnianiu. Prowadzi to do uzyskania 3-4-h fazy plateau, w trakcie której stężenia nie zmniejszają się poniżej 75% maks. stężenia w osoczu. Ilość metylofenidatu wchłaniana podczas podawania raz/dobę jest porównywalna z ilością wchłanianą podczas podawania 2x/dobę konwencjonalnych preparatów o natychmiastowym uwalnianiu. Preparat łączy w sobie zalety szybkiego początku działania z bardzo wydłużoną fazą plateau. Przyjęcie razem z pokarmem o wysokiej zawartości tłuszczu opóźnia jego wchłanianie przez około 1,5 h. Nie ma różnicy w biodostępności preparatu podanego zarówno z normalnym, jak i wysokokalorycznym śniadaniem. Krzywe osocza pokazują podobną ekspozycję pod względem ilości i zakresu wchłaniania. Przyjmowanie preparatu podczas lub po śniadaniu jest konieczne. Wpływ pokarmu wykazuje znaczące oraz odpowiednie opóźnienie. To uzasadnia przyjmowanie dawek leku z pokarmem. Nie są konieczne zalecenia w odniesieniu do rodzaju pokarmu.

Skład: 1 kaps. o zmodyfikowanym uwalnianiu, twarda zawiera 5 mg, 10 mg, 20 mg, 30 mg lub 40 mg chlorowodorku metylofenidatu, co odpowiada 4,35 mg, 8,65 mg, 17,30 mg, 25,95 mg lub 34,60 mg metylofenidatu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow