licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Xefo® Rapid


Klasyfikacja terapeutyczna:
M01AC05 - Lornoksykam


Nazwa Międzynarodowa:
Lornoxicam
Firma:
Takeda
Nr świadectwa rejestracji:
15430
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Xefo® Rapid tabl. powl. 8 mg 10 szt. Rx 12,90
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Xefo® Rapid tabl. powl. 8 mg 20 szt. Rx 22,71
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Krótkotrwałe leczenie ostrego bólu o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego.

Dawkowanie: We wszystkich przypadkach dawkowanie należy ustalić w zależności od indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Ostre dolegliwości bólowe: 8-16 mg w dawkach po 8 mg. W pierwszym dniu leczenia podaje się dawkę początkową 16 mg, a następnie po 12 h można dodatkowo podać 8 mg. Po zakończeniu pierwszego dnia leczenia maks. zalecana dawka dobowa wynosi 16 mg. Dzieci i młodzież: z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności nie zaleca się stosowania lornoksykamu u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Osoby w podeszłym wieku: nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w wieku powyżej 65 lat, u których nie stwierdzono zaburzenia czynności nerek lub wątroby. W tej grupie pacjentów tolerancja działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego jest zmniejszona, dlatego należy zachować ostrożność podczas podawania lornoksykamu. Zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby: zaleca się zmniejszenie częstotliwości podawania preparatu (raz/dobę). Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę w jak najkrótszym okresie pozwalającym na opanowanie objawów.

Uwagi: Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając odpowiednią ilością płynu.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na lornoksykam lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Trombocytopenia. Objawy nadwrażliwości (astma oskrzelowa, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka) na inne NLPZ, w tym ASA. Ciężka niewydolność serca. Krwawienie z przewodu pokarmowego, krwawienie z naczyń mózgowych lub inne powikłania krwotoczne. Perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego związane z leczeniem NLPZ w przeszłości. Czynna lub nawracająca choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy, krwawienie (co najmniej dwukrotne rozpoznanie owrzodzenia bądź krwawienia). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ciężkie zaburzenia czynności nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >700 µmol/l). III trymestr ciąży.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Należy zachować ostrożność podczas podawania lornoksykamu pacjentom z zaburzeniami czynności nerek w stopniu od łagodnego (stężenie kreatyniny w surowicy 150-300 µmol/l) do umiarkowanego (stężenie kreatyniny w surowicy 300-700 µmol/l) z uwagi na zależność nerkowego przepływu krwi od działania prostaglandyn. Leczenie lornoksykamem należy przerwać, jeżeli wystąpi pogorszenie czynności nerek podczas terapii. Należy monitorować czynność nerek u pacjentów, u których wykonano rozległy zabieg chirurgiczny, rozpoznano niewydolność serca lub leczonych diuretykami, względnie lekami o przypuszczalnym lub potwierdzonym działaniu uszkadzającym nerki. U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia krwi zaleca się uważne kontrolowanie objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych (np. APTT). Ponieważ podczas leczenia dobowymi dawkami 12-16 mg istnieje ryzyko podwyższonego stężenia lornoksykamu (zwiększenie AUC) u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć regularne monitorowanie objawów klinicznych i wyników badań laboratoryjnych. Prawdopodobnie pozostałe parametry farmakokinetyczne lornoksykamu są porównywalne u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i zdrowych osób. Leczenie długotrwałe (ponad 3 m-ce): zaleca się regularne laboratoryjne badania krwi (hemoglobina), czynności nerek (kreatynina) i badania aktywności enzymów wątrobowych. Pacjenci w podeszłym wieku powyżej 65 lat: zaleca się monitorowanie czynności nerek i wątroby. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów w podeszłym wieku w okresie pooperacyjnym. Należy unikać jednoczesnego stosowania lornoksykamu i NLPZ, w tym selektywnych inhibitorów COX2. Działania niepożądane można ograniczyć, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez najkrótszy okres niezbędny do złagodzenia objawów. Krwawienie, owrzodzenie i perforacja przewodu pokarmowego: podczas leczenia NLPZ opisywano krwawienia, owrzodzenia lub perforacje przewodu pokarmowego o potencjalnie śmiertelnym przebiegu. Powikłania te występowały również u pacjentów bez poważnych chorób przewodu pokarmowego i nie zawsze były one poprzedzone objawami zwiastunowymi. Ryzyko krwawienia, owrzodzenia lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa się w przypadku stosowania dużych dawek NLPZ, u osób w podeszłym wieku i u osób, z wywiadem choroby wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, szczególnie powikłana krwawieniem lub perforacją. W takich przypadkach należy rozpoczynać leczenie od najmniejszej dostępnej dawki. Należy rozważyć dołączenie leków o działaniu gastroprotekcyjnym (np. mizoprostol lub inhibitory pompy protonowej) zarówno w tej grupie pacjentów, jak i u osób wymagających skojarzonego stosowania małych dawek ASA lub innych substancji czynnych zwiększających ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego. Zaleca się monitorowanie objawów klinicznych w regularnych odstępach czasu. Pacjenci, u których w przeszłości stwierdzono działanie toksyczne dotyczące przewodu pokarmowego, szczególnie osoby w podeszłym wieku, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy dotyczące przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie), dotyczy to przede wszystkim początkowego etapu leczenia. Zaleca się ostrożność podczas terapii pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone lekami zwiększającymi ryzyko owrzodzeń lub krwawienia, np. doustnymi kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny oraz lekami przeciwpłytkowymi (np. ASA). Leczenie lornoksykamem należy przerwać, jeżeli wystąpi krwawienie lub owrzodzenie przewodu pokarmowego. NLPZ należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna) z uwagi na ryzyko zaostrzenia przebiegu choroby. U pacjentów w podeszłym wieku po zastosowaniu leków z grupy NLPZ obserwuje się większą częstość występowania reakcji niepożądanych, szczególnie krwawień i perforacji przewodu pokarmowego. Niekiedy tego rodzaju powikłania mogą prowadzić do zgonu. Opisywano związek pomiędzy stosowaniem NLPZ i retencją płynów oraz występowaniem obrzęków. Dlatego konieczne jest zachowanie ostrożności podczas leczenia pacjentów, u których w przeszłości rozpoznano nadciśnienie tętnicze i/lub niewydolność serca. Opisywano związek pomiędzy stosowaniem NLPZ i retencją płynów oraz występowaniem obrzęków. Dlatego konieczne jest monitorowanie leczenia i poradnictwo u pacjentów, u których rozpoznano nadciśnienie i/lub zastoinową niewydolność serca o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego. Wyniki badań klinicznych i epidemiologicznych wskazują, że niektóre NLPZ (szczególnie stosowane długotrwale w dużych dawkach) mogą nieznacznie nasilać ryzyko występowania zatorów tętnic (np. zawału serca lub udaru naczyniowego mózgu). Dostępne ograniczone dane kliniczne nie pozwalają wykluczyć takiego zagrożenia w przypadku stosowania lornoksykamu. Leczenie lornoksykamem można rozpocząć dopiero po starannej analizie wskazań u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, zastoinową niewydolnością serca, stabilną chorobą niedokrwienną serca, chorobą naczyń obwodowych i/lub mózgowych. Należy również wnikliwie rozważyć wskazania do długotrwałego leczenia, u pacjentów z czynnikiem ryzyka choroby sercowo-naczyniowej (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu). Jednoczesne podawanie NLPZ i heparyny podczas znieczulenia podpajęczynówkowego lub nadtwardówkowego zwiększa ryzyko krwiaka śródrdzeniowego bądź nadtwardówkowego. U pacjentów leczonych NLPZ bardzo rzadko opisywano przypadki, niekiedy śmiertelnych, ciężkich reakcji skórnych, np. złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevens-Johnsona oraz toksyczna martwica naskórka. Wydaje się, że największe ryzyko występuje w początkowym okresie leczenia, a objawy najczęściej rozpoczynają się w pierwszym miesiącu terapii. Leczenie lornoksykamem należy przerwać po wystąpieniu pierwszych objawów wysypki, zmian na błonach śluzowych lub innych objawów nadwrażliwości. Należy zachować ostrożność w przypadku podawania pacjentom z astmą oskrzelową lub astmą oskrzelową w wywiadzie, ponieważ donoszono, że w tej grupie NLPZ mogą wywołać nagły skurcz oskrzeli. U pacjentów z toczniem rumieniowatym układowym (ang. SLE - Systemic Lupus Erythematosus) lub mieszaną chorobą tkanki łącznej może wystąpić podwyższone ryzyko jałowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Ponieważ lornoksykam hamuje agregację płytek krwi i wydłuża czas krwawienia, zaleca się ostrożność podczas leczenia pacjentów z tendencją do nadmiernego krwawienia. Równoczesne leczenie NLPZ i takrolimusem może powodować zmniejszenie wywarzania prostacyklin w nerkach, nasilając ryzyko działania nefrotoksycznego. Z tego powodu konieczne jest skrupulatne monitorowanie stanu pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone. Podobnie jak w przypadku większości NLPZ, opisywano okresowe zwiększenie aktywności aminotransferaz i innych wskaźników czynności wątroby w surowicy, zwiększenie stężenia bilirubiny, mocznika i kreatyniny w surowicy oraz nieprawidłowe wyniki innych wskaźników badań laboratoryjnych. Jeżeli tego rodzaju zaburzenia będą się utrzymywać lub nasilać, należy przerwać leczenie lornoksykamem i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne. Lornoksykam może powodować zmniejszenie płodności. Dlatego nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u kobiet planujących ciążę. Należy rozważyć przerwanie stosowania lornoksykamu, jeżeli istnieją trudności z zajściem w ciążę lub prowadzona jest diagnostyka niepłodności. Wyjątkowo, ospa wietrzna może być przyczyną ciężkich powikłań zakażeń skóry oraz tkanek miękkich. Do chwili obecnej nie można wykluczyć udziału NLPZ w nasilaniu tego typu zakażeń. Dlatego też należy unikać stosowania lornoksykamu w przypadku wystąpienia ospy wietrznej. Pacjenci, którzy w trakcie leczenia lornoksykamem odczuwają zawroty głowy i/lub senność, nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Interakcje: Cymetydyna: zwiększenie stężenia lornoksykamu w osoczu (nie wykazano interakcji lornoksykamu i ranitydyny ani lornoksykamu i leków zobojętniających sok żołądkowy). Leki przeciwzakrzepowe: NLPZ mogą nasilać działanie leków przeciwzakrzepowych, np. warfaryny. Należy skrupulatnie kontrolować wartości INR. Fenprokumon: zmniejszenie skuteczności leczenia fenprokumonem. Heparyna: jednoczesne podawanie NLPZ i heparyny podczas znieczulenia podpajęczynówkowego lub nadtwardówkowego zwiększa ryzyko wystąpienia krwiaka śródrdzeniowego bądź nadtwardówkowego. Inhibitory ACE: zmniejszenie działania hipotensyjnego inhibitora ACE. Diuretyki: zmniejszenie działania diuretycznego i hipotensyjnego diuretyków pętlowych i tiazydowych. Leki blokujące receptory -adrenergiczne: zmniejszenie działania hipotensyjnego. Leki blokujące receptor angiotensyny II: zmniejszenie działania hipotensyjnego. Digoksyna: zmniejszenie klirensu nerkowego digoksyny. Kortykosteroidy: zwiększenie ryzyka krwawień lub owrzodzeń przewodu pokarmowego. Antybiotyki chinolonowe: zwiększenie ryzyka napadów padaczkowych. Leki przeciwpłytkowe: zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego. Inne NLPZ: zwiększenie ryzyka krwawienia z przewodu pokarmowego. Metotreksat: zwiększenie stężenia metotreksatu w surowicy. Może wystąpić nasilenie objawów toksycznych. Podczas leczenia skojarzonego należy ściśle monitorować stan pacjenta. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: zwiększenie ryzyka krwawień z przewodu pokarmowego. Lit: NLPZ zmniejszają klirens nerkowy litu. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia litu w surowicy do wartości toksycznych. Tak więc konieczne jest monitorowanie stężenia litu, szczególnie po rozpoczęciu i zakończeniu leczenia oraz w okresie modyfikacji dawki. Cyklosporyna: zwiększenie stężenia cyklosporyny w surowicy. Działanie nefrotoksyczne cyklosporyny mogą nasilać zmiany zachodzące w nerkach za pośrednictwem prostaglandyn. Podczas leczenia skojarzonego należy monitorować czynność nerek. Pochodne sulfonylomocznika: zwiększenie ryzyka hipoglikemii. Leki o ustalonym działaniu indukującym lub hamującym izoenzymy układu CYP2C9: lornoksykam wykazuje interakcje z lekami indukującymi lub hamującymi aktywność izoenzymów układu CYP2C9. Takrolimus: zmniejszenie wytwarzania prostacyklin w nerkach zwiększa ryzyko działania nefrotoksycznego. Podczas leczenia skojarzonego należy monitorować czynność nerek. Pemetreksed: NLPZ mogą zmniejszać klirens nerkowy pemetreksedu, powodując nasilenie jego działania toksycznego na nerki i układ pokarmowy oraz mielosupresję. Pokarm może zmniejszać wchłanianie o około 20% i wydłużać Tmax.

Ciąża i laktacja: Stosowanie lornoksykamu jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży. Ponadto nie zaleca się podawania produktu leczniczego w I i II trymestrze oraz podczas porodu z uwagi na brak badań dotyczących ekspozycji ogólnoustrojowej płodu. Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania lornoksykamu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję. Brak jest danych dotyczących przenikania lornoksykamu do mleka kobiet karmiących piersią. Lornoksykam przenika do mleka karmiących samic szczurów we względnie dużych stężeniach. Z tego powodu nie należy podawać lornoksykamu kobietom karmiącym piersią.

Działania niepożądane: Najczęściej opisywane działania niepożądane NLPZ dotyczą przewodu pokarmowego. Istnieje ryzyko występowania owrzodzeń przewodu pokarmowego, perforacji lub krwawienia, które niekiedy, szczególnie u osób w podeszłym wieku, mogą zakończyć się zgonem. Po podaniu NLPZ opisywano nudności, wymioty, biegunkę, wzdęcia, zaparcia, objawy dyspeptyczne, bóle brzucha, smoliste stolce, krwawe wymioty, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaostrzenie przebiegu zapalenia jelita grubego i choroby Leśniowskiego-Crohna. Rzadziej obserwowano zapalenie błony śluzowej żołądka. Można oczekiwać, że działania niepożądane wystąpią u około 20% pacjentów leczonych lornoksykamem. Najczęstsze działania niepożądane lornoksykamu - nudności, objawy dyspeptyczne, niestrawność, ból brzucha, wymioty oraz biegunka - obserwowano u mniej niż 10% uczestników dostępnych badań klinicznych. U pacjentów leczonych NLPZ opisywano również obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca. Wyniki badań klinicznych i epidemiologicznych wskazują, że niektóre NLPZ (szczególnie podawane długotrwale w dużych dawkach) mogą zwiększać ryzyko zatorów tętnic (np. zawału serca lub udaru naczyniowego mózgu). Wymienione poniżej działania niepożądane wystąpiły u ponad 0,05% z 6417 pacjentów uczestniczących w badaniach klinicznych II, III i IV fazy. Zakażenia i zarażenia pasożytnicze: (rzadko) zapalenie gardła. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (rzadko) niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, wydłużenie czasu krwawienia; (bardzo rzadko) wybroczyny krwawe. Zaburzenia układu immunologicznego: (rzadko) nadwrażliwość, reakcje rzekomoalergiczne, anafilaksja. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (niezbyt często) jadłowstręt, zmiany masy ciała. Zaburzenia psychiczne: (niezbyt często) bezsenność, depresja; (rzadko), dezorientacja, zdenerwowanie, pobudzenie. Zaburzenia układu nerwowego: (często) łagodne, przemijające bóle głowy, zawroty głowy; (rzadko) senność, parestezje, zaburzenia smaku, drżenia, migrena; (bardzo rzadko) jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym i mieszaną chorobą tkanki łącznej. Zaburzenia oka: (niezbyt często) zapalenie spojówek; (rzadko) zaburzenia widzenia. Zaburzenia ucha i błędnika: (niezbyt często) zawroty głowy, szumy uszne. Zaburzenia serca: (niezbyt często) kołatania serca, częstoskurcz, obrzęk, niewydolność serca. Zaburzenia naczyniowe: (niezbyt często) nagłe zaczerwienienie skóry, obrzęk; (rzadko) nadciśnienie tętnicze, uderzenia gorąca, krwotok, krwiak. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (niezbyt często) zapalenie błony śluzowej nosa; (rzadko) duszność, kaszel, skurcz oskrzeli. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) nudności, bóle brzucha, niestrawność, biegunka, wymioty; (niezbyt często) zaparcia, wzdęcia, odbijania ze zwracaniem treści pokarmowej, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej żołądka, owrzodzenie żołądka, ból nadbrzusza, owrzodzenie dwunastnicy, owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej; (rzadko) smoliste stolce, krwawe wymioty, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie błony śluzowej przełyku, refluks żołądkowo-przełykowy, trudności w przełykaniu, aftowe zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka, perforacja owrzodzenia trawiennego, krwotok z przewodu pokarmowego. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (niezbyt często) zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, AlAT lub AspAT; (bardzo rzadko) hepatotoksyczność objawiająca się np. zaburzeniami czynności wątroby, zapaleniem wątroby, żółtaczką i cholestazą. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (niezbyt często) wysypka, świąd, nadmierne pocenie się, rumień, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, łysienie; (rzadko) zapalenie skóry i wyprysk, plamica; (bardzo rzadko) reakcje pęcherzowe i przebiegające z obrzękiem, zespół Stevens-Johnson, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: (niezbyt często) bóle stawów; (rzadko) bóle kości, kurcze i bóle mięśni. Zaburzenia nerek i dróg moczowych; (rzadko) nocne oddawanie moczu, zaburzenia oddawania moczu, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny we krwi; (bardzo rzadko) lornoksykam może przyspieszyć wystąpienie ostrej niewydolności nerek u pacjentów, u których utrzymanie przepływu krwi przez nerki zależne jest od prostaglandyn. Opisywano przypadki działania nefrotoksycznego, w tym zapalenie nerek i zespół nerczycowy charakterystyczne dla NLPZ. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (niezbyt często) złe samopoczucie, obrzęk twarzy; (rzadko) osłabienie.

Przedawkowanie: Aktualnie brak jest doświadczeń dotyczących przedawkowania. Z tego powodu nie można określić następstw przedawkowania ani zaleceń dotyczących swoistych metod leczenia. Niemniej jednak wydaje się, że przedawkowanie lornoksykamu może wywoływać następujące objawy: nudności, wymioty, objawy dotyczące ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, zaburzenia widzenia). W przypadkach o ciężkim przebiegu może wystąpić ataksja przechodząca w śpiączkę, skurcze mięśni, uszkodzenie wątroby i nerek oraz, przypuszczalnie, zaburzenia krzepnięcia krwi. W przypadku rozpoznania lub podejrzenia przedawkowania należy przerwać stosowanie produktu leczniczego. T0,5 lornoksykamu jest krótki. Produkt leczniczy jest szybko wydalany. Lornoksykam nie jest usuwany podczas dializy. Aktualnie nie jest znana swoista odtrutka. Należy rozważyć zastosowanie zwykłych doraźnych metod, w tym płukanie żołądka. W zasadzie wchłanianie produktu leczniczego można ograniczyć, podając węgiel aktywowany jedynie bezpośrednio po zażyciu lornoksykamu. W zaburzeniach przewodu pokarmowego można stosować np. analogi prostaglandyn lub ranitydynę.

Działanie: Lornoksykam jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwbólowym. Lornoksykam zalicza się do oksykamów, związków działających głównie przez hamowanie syntezy prostaglandyn (hamowanie aktywności cyklooksygenazy) prowadzące do zmniejszenia wrażliwości obwodowych nocyceptorów i redukcji nasilenia reakcji zapalnej. Sugerowano również działanie na poziomie nocyceptorów centralnych, niezależne od efektu przeciwzapalnego. Lornoksykam nie wpływa na parametry objawów życiowych (temperaturę ciała, częstotliwość oddechów, częstość akcji serca, ciśnienie tętnicze, zapis EKG ani wynik spirometrii). Działanie przeciwbólowe lornoksykamu wykazano w kilku próbach klinicznych w fazie badań produktu leczniczego. Hamowanie syntezy prostaglandyn prowadzi do podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego i wykazuje ogólnoustrojowe działanie zwiększające ryzyko owrzodzeń. Dlatego działania niepożądane dotyczące przewodu pokarmowego występują często podczas leczenia lornoksykamem oraz innymi lekami z grupy NLPZ. W badaniu klinicznym dotyczącym pacjentów z bólem po ekstrakcji trzeciego zęba trzonowego (ząb mądrości) wykazano szybszy początek działania lornoksykamu w tabletkach powlekanych Rapid w porównaniu do lornoksykamu w tabletkach powlekanych.

Skład: 1 tabl. powl. zawiera 8 mg lornoksykamu.


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow