licznik

zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna


licznik


licznik

Leki i suplementy zdrowotne

Leki dostępne na receptę, w tym:
   leki pełnopłatne
   leki refundowane przez MZ 
Produkty i leki dostępne bez recepty
Nazwa leku
Substancja czynna
Szukaj w opisach
 
Choroby i dolegliwości
Nazwa firmy

Leki i suplementy zdrowotne

Kwetaplex


Klasyfikacja terapeutyczna:
N05AH04 - Kwetiapina
Lek przeciwpsychotyczny;stosowany w leczeniu ostrych lub przewlekłych zaburzeń psychicznych, w tym schizofrenii i objawów maniakalnych.

Nazwa Międzynarodowa:
Quetiapine
Firma:
Adamed
Nr świadectwa rejestracji:
15238, 15239, 15240, 15241, 15242
Ulotki dla pacjenta

Dodaj ulotkę



Nazwa handlowa Postać Dawka Opak. Status Cena
Kwetaplex tabl. powl. 25 mg 30 szt. Rx 9,18
R (1) 6,07
(1) Schizofrenia, Choroba afektywna dwubiegunowa
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Kwetaplex tabl. powl. 100 mg 60 szt. Rx 54,40
R (1) 7,14
(1) Schizofrenia, Choroba afektywna dwubiegunowa
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Kwetaplex tabl. powl. 150 mg 60 szt. Rx 79,34
R (1) 6,85
(1) Schizofrenia, Choroba afektywna dwubiegunowa
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Kwetaplex tabl. powl. 200 mg 60 szt. Rx 103,76
R (1) 6,04
(1) Schizofrenia, Choroba afektywna dwubiegunowa
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem
Kwetaplex tabl. powl. 300 mg 60 szt. Rx 151,38
R (1) 4,80
(1) Schizofrenia, Choroba afektywna dwubiegunowa
Zamów przypominanie o dawce Jestem lekarzem


Wskazania: Kwetiapina jest wskazana w: leczeniu schizofrenii; leczeniu umiarkowanego lub ciężkiego epizodu manii. Nie wykazano, aby leczenie kwetiapiną zapobiegało nawrotom epizodów maniakalnych lub depresyjnych.

Dawkowanie: Dorośli: w leczeniu schizofrenii całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi: 50 mg (Dzień 1), 100 mg (Dzień 2), 200 mg (Dzień 3) i 300 mg (Dzień 4). Począwszy od Dnia 4, dawkę należy zwiększać do skutecznej dawki wynoszącej zazwyczaj 300-450 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta, dawkę można dostosować w zakresie 150-750 mg/dobę. W leczeniu epizodów manii towarzyszących chorobie afektywnej dwubiegunowej całkowita dawka dobowa w pierwszych czterech dniach leczenia wynosi 100 mg (Dzień 1), 200 mg (Dzień 2), 300 mg (Dzień 3) i 400 mg (Dzień 4). Dalsze dostosowywanie dawki do 800 mg/dobę do Dnia 6 należy przeprowadzać, zwiększając ją nie więcej niż o 200 mg/dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta dawkę można dostosować w zakresie 200-800 mg/dobę. Skuteczna dawka zazwyczaj mieści się w zakresie od 400-800 mg/dobę. Pacjenci w podeszłym wieku: kwetiapinę należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, szczególnie w początkowym okresie podawania. Tempo zwiększania dawki może być wolniejsze, a dobowa dawka terapeutyczna mniejsza niż w przypadku młodszych pacjentów, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta. U osób w podeszłym wieku średni klirens kwetiapiny z osocza był mniejszy o 30-50% w porównaniu z młodszymi pacjentami. Dzieci i młodzież: brak doświadczenia w stosowaniu kwetiapiny u dzieci i młodzieży. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek: nie ma konieczności zmiany dawki leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z zaburzoną czynnością wątroby: kwetiapina jest intensywnie metabolizowana w wątrobie, dlatego u pacjentów ze stwierdzonymi zaburzeniami wątroby należy ją stosować ostrożnie, szczególnie w początkowym okresie podawania. Zaleca się, aby pacjenci ze stwierdzoną niewydolnością wątroby rozpoczynali leczenie od dawki 25 mg/dobę. Dawkę należy zwiększać codziennie o 25 do 50 mg/dobę, aż do osiągnięcia skutecznej dawki terapeutycznej, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji u danego pacjenta.

Uwagi: Preparat należy podawać 2x/dobę, z posiłkiem lub bez posiłku.

Przeciwwskazania: Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Kwetiapiny nie należy podawać jednocześnie z inhibitorami cytochromu P-450 3A4, takimi jak inhibitory proteazy HIV, lekami przeciwgrzybicznymi - pochodnymi azolu, erytromycyną, klarytromycyną i nefazodonem.

Ostrzeżenia specjalne / Środki ostrożności: Kwetiapinę należy ostrożnie stosować u pacjentów ze stwierdzoną chorobą sercowo-naczyniową, chorobą naczyniowo-mózgową oraz w innych stanach predysponujących do hipotensji. Kwetiapina może powodować ortostatyczne spadki ciśnienia, szczególnie w początkowym okresie dostosowywania dawki, dlatego w przypadku ich wystąpienia, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub bardziej stopniowe zwiększanie dawki. W kontrolowanych badaniach klinicznych nie wykazano różnicy w częstości występowania napadów padaczki u pacjentów otrzymujących kwetiapinę i placebo. Zalecana jest ostrożność u pacjentów z napadami padaczkowymi w wywiadzie. W kontrolowanych badaniach klinicznych częstość występowania objawów pozapiramidowych, gdy lek stosowano w zalecanym zakresie dawek terapeutycznych, nie różniła się w stosunku do placebo. W razie stwierdzenia objawów przedmiotowych lub podmiotowych dyskinez późnych, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie kwetiapiny. Występowanie złośliwego zespołu neuroleptycznego jest związane z leczeniem lekami przeciwpsychotycznymi, w tym również kwetiapiną. Objawy kliniczne obejmują hipertermię, zaburzenia stanu psychicznego, sztywność mięśniową, zaburzenia czynności układu autonomicznego i zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej. W razie ich wystąpienia należy przerwać podawanie kwetiapiny i zapewnić właściwe leczenie. W badaniach klinicznych kwetiapiny niezbyt często obserwowano ciężką neutropenię (liczba neutrofilów <0,5 x 109/l). Do większości przypadków ciężkiej neutropenii doszło w ciągu kilku miesięcy od rozpoczęcia leczenia kwetiapiną. Nie obserwowano wyraźnego związku między występowaniem neutropenii a dawką leku. Możliwe czynniki ryzyka neutropenii obejmują niską liczbę leukocytów (WBC) występującą przed leczeniem oraz neutropenię polekową w wywiadzie. Kwetiapinę należy odstawić u pacjentów z liczbą neutrofilów <1,0 x 109/l. Należy obserwować pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia oraz monitorować liczbę neutrofilów (do czasu jej wzrostu do >1,5 x 109/l). W przypadku stosowania kwetiapiny jednocześnie z lekami silnie indukującymi enzymy wątrobowe, takimi jak karbamazepina lub fenytoina, może się wyraźnie zmniejszyć stężenie kwetiapiny w osoczu, co mogłoby wpłynąć na skuteczność leczenia kwetiapiną. U pacjentów otrzymujących lek indukujący enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że korzyści stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym (np. walproinianem sodu). U pacjentów leczonych kwetiapiną obserwowano podwyższenie poziomu cukru we krwi (hiperglikemię) lub zaostrzenie objawów cukrzycy. Zalecane jest odpowiednie monitorowanie kliniczne pacjentów z cukrzycą i pacjentów z czynnikami ryzyka cukrzycy. W badaniach klinicznych kwetiapiny obserwowano wzrost stężenia triglicerydów i cholesterolu. Przypadki podwyższonego stężenia lipidów należy traktować zgodnie z wytycznymi klinicznymi. W badaniach klinicznych i przy użyciu zgodnie z ChPL nie stwierdzono związku kwetiapiny z przetrwałym bezwzględnym wydłużeniem odstępu QT. Wydłużenie dostępu zaobserwowano natomiast przy przedawkowaniu. Należy zachować ostrożność, jeśli kwetiapina jest przepisywana pacjentom z chorobą serca i naczyń lub z wydłużeniem odstępu QT w wywiadzie rodzinnym. Ostrożność jest również konieczna, gdy kwetiapina jest stosowana jednocześnie z innymi lekami wydłużającymi odstęp QTc i neuroleptykami, szczególnie u osób starszych, u pacjentów z wrodzonym zespołem długiego odstępu QT, zastoinową niewydolnością serca, przerostem mięśnia sercowego, hipokaliemią lub hipomagnezemią. Po nagłym zaprzestaniu stosowania kwetiapiny opisywano ostre objawy odstawienia, takie jak nudności, ból głowy, biegunka, zawroty głowy, drażliwość, wymioty i bezsenność. Zaleca się stopniowe odstawianie leku, przynajmniej przez okres 1-2 tyg. Preparat nie jest dopuszczony w leczeniu psychozy związanej z otępieniem. W randomizowanych badaniach z grupą kontrolną placebo zaobserwowano około 3-krotne zwiększenie ryzyka mózgowo-naczyniowych zdarzeń niepożądanych w populacji pacjentów z otępieniem stosujących niektóre nietypowe leki przeciwpsychotyczne. Mechanizm tego podwyższonego ryzyka jest nieznany. Nie można wykluczyć podwyższonego ryzyka dla innych leków przeciwpsychotycznych lub w innych populacjach pacjentów. Preparat należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka udaru. W metaanalizie nietypowych leków przeciwpsychotycznych zgłoszono podwyższone ryzyko zgonu w stosunku do placebo u pacjentów w podeszłym wieku z psychozą związaną z otępieniem. W dwóch 10-tyg. badaniach kwetiapiny z grupą kontrolną placebo w tej samej populacji pacjentów (n=710; średni wiek: 83 lat; zakres wiekowy: 56-99 lat) wskaźnik śmiertelności pacjentów leczonych kwetiapiną wynosił 5,5% w porównaniu z 3,2% w grupie placebo. Pacjenci w tych badaniach umierali z różnorodnych przyczyn, które były zgodne z oczekiwaniami dla tej populacji. Powyższe dane nie pozwalają określić związku przyczynowego między leczeniem kwetiapiną i zgonem u pacjentów w podeszłym wieku z otępieniem. Dane dotyczące kwetiapiny stosowanej w skojarzeniu z diwalproeksem lub litem w umiarkowanych lub ciężkich epizodach manii są ograniczone; niemniej jednak stwierdzono, że leczenie skojarzone było dobrze tolerowane. Dane wykazały działanie addycyjne w tyg. 3. Drugie badanie nie wykazało działania addycyjnego w tyg. 6. Brak danych z leczenia skojarzonego dłuższego niż 6 tyg. Tabletki kwetiapiny zawierają laktozę jednowodną. Leku nie powinni przyjmować pacjenci cierpiący na rzadkie choroby dziedziczne, takie jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy Lappa czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Jedną z substancji pomocniczych preparatu stanowi żółcień pomarańczowa (E110), która może powodować reakcje alergiczne. Ze względu na działanie kwetiapiny na OUN, lek może utrudniać wykonywanie czynności wymagających czujności umysłowej. Z tego względu pacjentom należy poradzić, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn do chwili określenia ich podatności osobniczej na lek.

Interakcje: W związku z oddziaływaniem kwetiapiny głównie na OUN, preparat należy stosować ostrożnie w połączeniu z innymi lekami oddziałującymi na OUN oraz z alkoholem. Głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P-450 biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny jest cytochrom P-450 (CYP) 3A4. W badaniu interakcji u zdrowych ochotników jednoczesne podawanie kwetiapiny (w dawce 25 mg) z ketokonazolem, będącym inhibitorem CYP3A4, powodowało 5- do 8-krotnego zwiększenie wartości pola pod krzywą (AUC) dla kwetiapiny. Na tej podstawie jednoczesne stosowanie kwetiapiny z inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane. Nie zaleca się również stosowania kwetiapiny łącznie z sokiem grejpfrutowym. W badaniach klinicznych z zastosowaniem dawek wielokrotnych, prowadzonych w celu ustalenia farmakokinetyki kwetiapiny podawanej przed i podczas leczenia karbamazepiną (lek indukujący enzymy wątrobowe), jednoczesne podawanie karbamazepiny znacząco zwiększało klirens kwetiapiny. Powodowało to zmniejszenie ekspozycji ogólnoustrojowej na kwetiapinę (mierzonej jako AUC) do średnio 13% wartości występujących po podaniu samej kwetiapiny; u niektórych pacjentów obserwowano jeszcze silniejszy efekt. W wyniku tej interakcji może wystąpić zmniejszenie stężenia kwetiapiny w osoczu, co może wpłynąć na skuteczność leczenia kwetiapiną. Równoległe stosowanie kwetiapiny i fenytoiny (innego leku indukującego enzymy mikrosomalne) powodowało znaczne zwiększenie klirensu kwetiapiny (o około 450%). U pacjentów otrzymujących lek indukujący enzymy wątrobowe leczenie kwetiapiną należy rozpocząć tylko, jeśli lekarz uzna, że korzyści ze stosowania kwetiapiny przewyższają ryzyko odstawienia leku indukującego enzymy wątrobowe. Ważne jest, aby wszelkie zmiany leczenia lekiem indukującym przeprowadzać stopniowo i, jeśli to konieczne, zastąpić go lekiem nieindukującym (np. walproinianem sodu). Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie zmieniają się znacząco przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwdepresyjnymi: imipraminą (znany inhibitor CYP 2D6) lub fluoksetyną (znany inhibitor CYP 3A4 i CYP 2D6). Jednoczesne stosowanie leków przeciwpsychotycznych rysperydonu lub haloperydolu nie wpływało istotnie na farmakokinetykę kwetiapiny. Równoległe stosowanie kwetiapiny i tiorydazyny powodowało zwiększenie klirensu kwetiapiny o około 70%. Równoległe stosowanie kwetiapiny z cymetydyną nie wpływało na farmakokinetykę kwetiapiny. Równoległe stosowanie kwetiapiny z litem nie wpływało na farmakokinetykę litu. Parametry farmakokinetyczne walproinianu sodu i kwetiapiny nie zmieniały się w klinicznie istotnym stopniu przy równoległym stosowaniu. Nie przeprowadzono formalnych badań interakcji z powszechnie stosowanymi lekami sercowo-naczyniowymi. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania kwetiapiny z lekami, o których wiadomo, że powodują zaburzenie równowagi elektrolitowej lub wydłużenie odstępu QTc.

Ciąża i laktacja: Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania kwetiapiny u kobiet w okresie ciąży. Dotychczas nie wykazano szkodliwości leku w badaniach na zwierzętach, niemniej nie zbadano jeszcze potencjalnego wpływu na widzenie u płodów. Z tego powodu kwetiapinę należy stosować w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy korzyści uzasadniają potencjalne ryzyko. U noworodków, których matki w trakcie trwania ciąży leczone były kwetiapiną, zaobserwowano objawy odstawienia. Nie wiadomo, w jakim stopniu kwetiapina przenika do mleka matki. Z tego względu zaleca się, aby kobiety karmiące unikały karmienia piersią w trakcie stosowania preparatu.

Działania niepożądane: Najczęściej zgłaszane reakcje niepożądane podczas leczenia kwetiapiną to: senność, zawroty głowy, suchość błon śluzowych jamy ustnej, łagodne osłabienie, zaparcia, tachykardia, ortostatyczny spadek ciśnienia i niestrawność. W trakcie leczenia kwetiapiną mogą wystąpić: przyrost masy ciała, omdlenia, złośliwy zespół neuroleptyczny, leukopenia, neutropenia i obrzęki obwodowe. Zaburzenia krwi i układu chłonnego: (często) leukopenia; (niezbyt często) eozynofilia; (nieznana częstość) neutropenia. Zaburzenia układu immunologicznego: (niezbyt często) nadwrażliwość; (bardzo rzadko) reakcja anafilaktyczna. Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: (bardzo rzadko) cukrzyca. Zaburzenia układu nerwowego: (bardzo często) zawroty głowy, senność, ból głowy; (często) omdlenia; (niezbyt często) napady padaczkowe, zespół niespokojnych nóg; (bardzo rzadko) dyskinezy późne. Zaburzenia serca: (często) tachykardia. Zaburzenia naczyniowe: (często) ortostatyczne spadki ciśnienia. Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: (często) nieżyt nosa. Zaburzenia żołądka i jelit: (często) suchość błon śluzowych jamy ustnej, zaparcia, niestrawność. Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: (rzadko) żółtaczka; (bardzo rzadko) zapalenie wątroby. Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: (bardzo rzadko) obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevens-Johnsona. Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: (rzadko) priapizm. Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: (bardzo często) zespół odstawienia (stosowania) leku; (często) łagodne osłabienie, obrzęk obwodowy; (rzadko) złośliwy zespół neuroleptyczny. Badania diagnostyczne: (bardzo często) podwyższone stężenie trójglicerydów w surowicy, podwyższone stężenie całkowitego cholesterolu (głównie cholesterolu LDL); (często) zwiększenie masy ciała, zwiększenie aktywności aminotrasferaz (AlAT, AspAT), zmniejszona liczba neutrofili, zwiększony poziom glukozy (do poziomu hiperglikemii); (niezbyt często) podwyższone stężenia gamma-GT. Podczas stosowania neuroleptyków zgłoszono przypadki wydłużenia dostępu QT, arytmii komorowej, nagłego niewyjaśnionego zgonu, zatrzymania akcji serca i zaburzeń typu torsade de pointes, które uznaje się za działania dotyczące całej klasy leków. Leczenie kwetiapiną wiąże się również z niewielkim zależnym od dawki zmniejszeniem stężenia hormonów tarczycy we krwi, głównie T4 i fT4 (całkowitej i wolnej tyroksyny). Zmniejszenie stężeń całkowitej i wolnej T4 występuje w ciągu pierwszych 2-4 tyg. leczenia kwetiapiną, a następnie utrzymuje się na niezmienionym poziomie podczas długotrwałego leczenia. Prawie we wszystkich przypadkach przerwanie leczenia kwetiapiną powodowało odwrócenie wpływu na całkowitą i wolną T4, bez względu na czas trwania leczenia. Mniejsze zmniejszenia stężenia T3 i rT3 (całkowitej i odwróconej trijodotyroniny) obserwowano tylko po zastosowaniu większych dawek. Nie obserwowano zmian stężenia TBG ani, na ogół, wzajemnego zwiększenia stężenia TSH; nic nie wskazuje na to, aby kwetiapina wywoływała klinicznie istotne objawy niedoczynności tarczycy.

Przedawkowanie: W badaniach klinicznych zgłaszano zgony po doraźnym przedawkowaniu w dawce 13,6 g, a po wprowadzeniu leku do obrotu w dawkach wynoszących zaledwie 6 g samej kwetiapiny. Zgłaszano jednak również przeżycie po doraźnym przedawkowaniu dawkami do 30 g. Po wprowadzeniu leku do obrotu opisywano bardzo rzadkie przypadki przedawkowania samą kwetiapiną prowadzące do zgonu lub śpiączki, bądź też wydłużenia odstępu QT. U pacjentów z wcześniejszą ciężką chorobą układu krążenia ryzyko skutków przedawkowania może być podwyższone. Zgłaszane objawy przedmiotowe i podmiotowe, tj. senność i sedacja, tachykardia i spadek ciśnienia tętniczego, były na ogół wywołane nadmiernym nasileniem znanego działania farmakologicznego leku. Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko kwetiapinie. W razie ciężkiego zatrucia, należy uwzględnić możliwość zażycia kilku leków. Zaleca się stosowanie procedur intensywnej opieki medycznej, obejmujących uzyskanie i utrzymanie drożnych dróg oddechowych w celu zapewnienia właściwego utlenowania i wentylacji oraz monitorowanie i wspieranie układu krążenia. Mimo że nie badano zapobiegania wchłanianiu przy przedawkowaniu, należy rozważyć płukanie żołądka (po intubacji, jeśli pacjent jest nieprzytomny) i podanie węgla aktywowanego łącznie ze środkiem przeczyszczającym. Ścisłą kontrolę lekarską oraz monitorowanie należy prowadzić dopóki pacjent nie powróci do zdrowia.

Działanie: Kwetiapina jest nietypowym lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina i jej aktywny metabolit występujący w osoczu ludzkim, kwetiapina N-dealkilowana, działają na wiele receptorów neuroprzekaźników. Kwetiapina i kwetiapina N-dealkilowana wykazują powinowactwo do receptorów serotoninowych (5HT2) i receptorów dopaminowych (D1 i D2) w mózgu. Uważa się, że właśnie to połączenie antagonizmu receptorowego z większą selektywnością wobec 5HT2 względem receptorów D2 odpowiada za kliniczne właściwości przeciwpsychotyczne i za niewielkie pozapiramidowe działania niepożądane kwetiapiny. Dodatkowo kwetiapina N-dealkilowana wykazuje silne powinowactwo do transportera norepinefryny (NET). Kwetiapina i kwetiapina N-dealkilowana wykazują również silne powinowactwo do receptorów histaminergicznych i a1-adrenergicznych oraz mniejsze powinowactwo do receptorów a2-adrenergicznych i serotoninowych 5HT1A. Powinowactwo kwetiapiny do receptorów cholinergicznych muskarynowych lub benzodiazepinowych jest nieznaczne.

Skład: 1 tabl. powl. zawiera 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu kwetiapiny).


Przed użyciem leku zapoznaj się z oryginalną ulotką dołączoną do opakowania, która zawiera wskazania, przeciwwskazania, dane dotyczące działań niepożądanych i dawkowanie oraz informacje dotyczące stosowania produktu leczniczego, bądź skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. Informacje prezentowane w serwisie zdrowastrona.pl nie mają charakteru konsultacyjnego i w żaden sposób nie mogą zastępować lub ograniczać kontaktów pomiędzy pacjentem a lekarzem.

Opisy leków mają charakter informacyjny. Nie oznaczają, że stosowanie opisanego leku jest bezpieczne, skuteczne i właściwe w Twoim przypadku. Informacje te nie mogą zastępować fachowej porady lekarza, farmaceuty lub innego specjalisty opieki zdrowotnej. Dlatego zawsze przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą. W przypadku wątpliwości, niezrozumienia tekstu zwróć się o pomoc do lekarza lub farmaceuty.


Poleć znajomemu


zdrowiem alergie bez recepty leki objawy tanie_leki badania przypominanie o dawce leku choroby edukacja zdrowotna objawy edukacja zdrowotna leczenie leki antykoncepcja objawy pacjenci lekseek rak lekami astma postać nowotwory przypominanie o dawce leku tabletki spis leków baza_lekow zdrowie informator nowotwory edukacja_zdrowotna
leczeniezdrowiechorobytanie lekibaza lekowPamietaj o zdrowiualergiereceptariuszpamietaj o zdrowiubaza lekow