Leki pobudzające – leki zwiększające czynność komórek, tkanek i narządów w granicach fizjologicznych 

Leki drażniące – leki zwiększające czynności ustrojowe poza granice fizjologiczne

Leki hamujące – leki zmniejszające funkcje komórek, tkanek i narządów w granicach fizjologicznych

Leki porażające – leki powodujące ustanie czynności komórek, tkanek i narządów.

Każdy lek wywiera działanie:

Leczenie objawowe – stosowanie leków, które łagodzą lub znoszą objawy danej choroby, ale nie wpływają na jej przyczynę.

Leczenie przyczynowe – jest możliwe wtedy, gdy istnieją leki usuwające przyczynę danej choroby (np. antybiotyki w przypadku zapalenia płuc, insulina w cukrzycy, witamina B₁₂ i kwas foliowy w tzw. anemii złośliwej itp.).

Allopatia – leczenie objawowe, w którym stosuje się związki chemiczne wywołujące zmiany czynności tkanek i narządów przeciwne do objawów danej choroby (np. przy biegunce stosuje się leki wywołujące zaparcie, przy bezsenności – leki ułatwiające zasypianie, przy nadciśnieniu – leki obniżające ciśnienie krwi itp.).

Homeopatia – przeciwieństwo allopatii; metoda leczenia, która opiera się na zasadzie stosowania bardzo małych dawek leku, który w większych dawkach daje objawy leczonej choroby; metoda popularna i modna, ale nie istnieją dowody potwierdzające celowość jej stosowania.